respect – normaal, man!

Respect – wat stelt het vandaag de dag nog voor? Moeten leerlingen mij met U aanspreken om mij het respect te geven wat ik als docent verdien? Of andersom; is het respectloos van jongelui wanneer ze hun leraar aanspreken met jij of je, of zelfs met hun voornaam?

Respect, wat is dat eigenlijk? Het woord zelf komt van Re (her / opnieuw) Spect (zien / kijken). Letterlijk is respect geven dan iemand opnieuw zien, nog een keer naar iemand kijken. Wanneer iemand de moeite waard is, wanneer iemand zoveel te zeggen heeft, wanneer iemand indruk op je maakt –hetzij door wat hij of zij zegt, hetzij door bepaalde vaardigheden of een positie, dan loop je niet zomaar aan die persoon voorbij. Je bekijkt hem écht, je kijkt nog een keer, maar dan duidelijk. Op deze manier wordt de kwaliteit van de ander extra duidelijk. Je let dan als het ware meer op de ander dan op jezelf waardoor je jezelf al vlug bescheidener opstelt.

Respect: de kwaliteit van de ander duidelijk zien.

In de bijbel lezen we een verhaal waarin Jezus heel duidelijk iemand met respect behandelt. Van alle mensen in de stad was de blinde bedelaar het minst erkend. Maar Jezus zíet hem. Niet zomaar in een vluchtig voorbij lopen. Nee, Jezus kéék naar hem. Hij zag hem echt staan. Hij zag de kwaliteiten van de man, dwars door de lappenkleding en de nietsziende starende blik heen. Jezus bleef stil staan waar anderen voorbijliepen. En hij gaf de man respect. Hij schonk hem de waardering die niemand hem tot dan gegeven had. En met Zijn respect schonk Hij ook genezing. Bijzonder.

In het onderwijs mist nogal eens het respect voor de docent. De ‘doe eens normaal man’-partij wil dit graag oplossen met het her-invoeren van het ‘u ‘ in plaats van jij. Ik vraag me af of je met zo een simpele regel respect weet af te dwingen. Kan het ‘u’ zeggen ervoor zorgen dat leerlingen mij opnieuw gaan bekijken? Kan die aanspreekvorm ertoe leiden dat ze mijn kwaliteiten leren zien en zichzelf bescheidener leren opstellen? Hoe komt het eigenlijk dat ze mijn kwaliteiten niet altijd erkennen? Hoe komt het dat ze zich als mijn gelijke zien en zich soms verre van bescheiden gedragen? Feit is dat ook de ouder in gezag heeft afgenomen. Kinderen hebben nu beduidend meer te zeggen tov hun ouders dan een halve eeuw geleden.

Wat is de oorzaak, vraag ik me af … Misschien komt het wel door de rechten van het kind. Begrijp me niet verkeerd, die vind ik belangrijk! Kinderen moeten beschermd worden en verdienen een juiste opvoedkundige omgeving. Volgens mij zijn ze destijds echter vergeten dat rechten en plichten altijd in balans moeten zijn. Maar niemand hoor ik over de ‘plichten van het kind.’ Zijn het niet de ouders die hun kinderen steeds meer zijn gaan verwennen? De regering die het verbood dat kinderen in het gezin moesten werken voor het eten? Is het niet zo dat kinderen steeds meer als prinsjes en prinsesjes worden behandeld in plaats van dat wat ze zijn: een onvolwassen mens?

Een mens die nog niet volledig tot volle wasdom is gegroeid moet stap voor stap geleerd worden hoe het zich moet gedragen. Normen en waarden horen meegegeven te worden. Ieder kind moet geleerd worden te kijken naar de ander en zichzelf bescheiden op te stellen. Is hierin een kentering gekomen? Dat de volwassen naar hun kind zijn gaan kijken alszijnde een kwalitatief volwaardig persoon in plaats van naar hun potentieel? Zijn we als ouders de kinderen niet teveel gaan ophemelen? Hebben we ze overladen met rechten en uit welvarendheid ze zogenaamd ontlast van hun plichten?

Jezus stond stil en keek de blinde man aan. De man kon niet zien. Hij kon al helemaal niet nóg een keer kijken naar iemands kwaliteiten. Maar Jezus zag hem wel. “Wat wil je?” “Raboeni, dat ik weer kan zién!” En het was dit geloof in Jezus als Zoon van God, dat hij genas. Het opnieuw kunnen zien re-spect bracht genezing. Wanneer onze kinderen geen respect kunnen tonen. Wanneer leerlingen de kwaliteiten van een docent of wie dan ook niet kunnen zien. Dan is het aan ons volwassenen om, in navolging van Jezus, hun aan te kijken, hun op te voeden in geloof, en dan ontvangen ze genezing die veel verder gaat dan het woordje ‘u’.

Dat is pas normaal, man.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s