Waarom willen we vakantie?

Weten wat je niet wilt is easy. Iedereen kan een waslijst aan dingen opnoemen die ze vooral niet willen; ‘Ik heb geen zin in de afwas. Ik wil niet mee naar de winkel. Ik heb geen zin meer in die, dat of deze. Ik wil niet kaarten. Ik wil niet …’

Weten wat je wél wil, dat is vaak een uitdaging. En dan bedoel ik niet die overduidelijke dingen die nauwelijks realiseerbaar zijn; ‘Ik wil een boot. Ik wil de nieuwste Ipad. Ik wil een peugeot 1.08 😁- liefst voor mn verjaardag – Ik wil … geld, heel veel geld.’

Weten wat je wil binnen de financiële, fysieke en sociale grenzen waar je mee dealen moet, dát is verre van vanzelfsprekend: ‘Jij wil vissen, maar ik niet. Ik wil lezen, wil nu niet mee kaarten, jammer voor je. Ik snap dat jij wil varen maar ons budget / mijn rug / jouw vader. Jij wil, ik wil, papa wil, mama wil… De portemonee wil…’ En wat doe je dan?

Onze vakantie is aan een bepaald budget gebonden. En nee, je hoort me hier niet klagen over de grenzen ervan. Absoluut niet! Ik ben me er uiterst bewust van dat we zeer bevoorrecht zijn ondanks ‘t feit dat ook onze welvaart grenzen kent.
Waar collegae in een kasteel van een huis wonen, bij de AH hun schappies halen en niet nadenken over hoe vaak ze uitgaan of hoeveel ze aan kleding spenderen, wonen wij ‘relatief’ eenvoudig, shoppen merendeel bij Lidl en op marktplaats en sparen het liefst alles op om vooral veel en ver op vakantie te kunnen terwijl zij nauwelijks de grens overgaan. Intussen denken ze dat de dominee van ekwestland veel te veel verdient en vergeten ze dat zijn vrouw , net als zij, in principe meer verdient… Het is maar waar je op let en wat je niet en wél wil met de centen waarvoor je arbeidt.

Wanneer wij op vakantie zijn hebben we alsnog een strikt budget en moeten er met regelmaat keuzes gemaakt worden. Elke dag moeten we met bedrag x zowel ons verblijf, als ons eten als elke activiteit bekostigen. Staat vandaag in het teken van luilakken en crackers eten dan hebben we morgen iets meer om aan een activiteit te spenderen. Maar als we ons bezondigen aan kostelijke luxe, ‘bezuren’ we dat de dagen erna met lui lezen, wandelen en koken uit blik.

Niet dat we klagen hoor, verre van!! We genieten al van een simpel ritje door stad of natuur, een zelfgefabriceerde picknik in het bos, een dagje lezen, hangen of niksen. Wandelen kost ook niks, behalve wat energie en ook de investering in onze opblaasbare kano’s hebben we er nu al dubbel en dwars uit. Ook hier in Zweden doen we onze boodschappen t liefst bij de Lidl en in Noorwegen wist ik dat de Kiwi als supermarkt het goedkoopst was.
Meestal kook ik zelf – die ene pizza (van een halve meter doorsnee) niet meegerekend, en aangezien alcohol hier duur is sleepte de caravan stiekem een maandvoorraad aan wijn, bier, rum en vodka mee. (Hoeveel dat werkelijk is laat ik graag in het midden.)
Manlief heeft het budgetteren tot een kunst verheven en dus kunnen we veel -heel veel- maar lang niet alles. Hoewel, voor het oog zal het soms heel anders (lees: decadent) lijken.

Komt natuurlijk ook door fakebook – euh – facebook. Ik post geen foto’s van onze boodschappenkar bij de Lidl. Van het urenlui ‘hangen’ van ons nageslacht heb ik geeneens kiekjes. Ook de appelmoes, rode kool, noch de stapel boeken redt jhet op social media. Nee, we hebben het online
alleen over de excessen; Oslo, de boottocht, een natuursafari of zoals gister het waterskieën.

Maar ook beleven we allerlei leuke avonturen met megaluxe uitjes, dat is niet persé hetgeen we willen… Ook de talloze ‘kleine’ dingen waar we mateloos van genieten: dat is niet de kern van ons verlangen.

Het allerbelangrijkste blijft voor ons het samen bouwen aan mooie herinneringen. Wat wij willen is het ongestoord en zo optimaal mogelijk genieten van elkaar. En dan het liefst in zoveel mogelijk situaties op zoveel mogelijk plekken. Maar vooral dat samenhorig genieten is waarom we graag zo vaak mogelijk op vakantie willen.
En met dat genieten passeren we niet alleen landelijke grenzen maar overstijgen we elke financiële, fysieke en sociale beperking op weg naar een heel eigen wereld. En in die wereld kan ‘alles’ wat ik ook maar wil.

(Noot: vakantieblogs zijn altijd op een -veel- later moment gepost dan dat ze beleefd of geschreven zijn. Ook al hebben we uiterst oplettende buren, een zorgzame huis-oppas en een logeergrage broer met wolfshond: ik waak ervoor potentiële dieven het idee te geven dat er ergens een gemakkelijke buit ligt… 😇)

20140730-111719-40639290.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s