Toiletbenodigdheden

‘Nee’ zei ik stellig.
‘Watje’ antwoorde zoon 1, gevolgd door t commentaar van manlief: ‘Je waardeert daarna welke rastĂ€tte dan ook.’
‘Zelfs de schep in de grond is luxer’
‘Die ene daar beneden is ‘t meest te doen. Vooral als je net deo hebt opgedaan.’ Manlief spreekt deze laatste woorden met de boord van zijn shirt over z’n neus getrokken. ‘Als je er bent geweest heb je voorlopig geen last meer van vliegen.’ voegt hij er grijnzend aan toe.

We staan op een wilderniscamping ergens in Zuid Zweden. Het ellenlange koeienpad wat ons caravantje hier naartoe leidde was al een hartverzakking op zich. Dan denk je de bewoonde wereld achter je te hebben gelaten, ben je nog niet in de buurt. De tussen bomen en rotsachtige stenen slingerende kuilenweg leidde ons steeds dieper het oerwoud van naaldbomen, mos en varens in. Eindelijk kwam er een poort in zicht. Het schokbreker ruĂŻnerende pad trok zich er echter weinig van aan en kronkelde rustig verder. Uiteindelijk, na veel te veel gehobbel en gestuiter kwamen we bij een verweerd houten gebouw waar de natuur al jaren overheen probeerde te groeien. Het dak was bedekt met zand, mos en stenen en her en der probeerden struikjes er hun wortels te schieten. Het donkergrijze wolkendek en de miezerige regen gaven het geheel een behoorlijk aftands uiterlijk.
Rechts van ons was een metershoge houtopslag en een geitenwollensokken bejaarde stond een lange boomstam in stukjes te zagen terwijl een spichtig jongetje een poging tot kloven deed.

We hadden ‘mazzel’ – er was nog 1 niet-gereserveerde plek over op de camping. Ik keek even om me heen, zag ergens in de verte een paar verdwaalde tentjes in het bos en boven op de heuvel dacht ik een camper en caravan te spotten… Ergens achter wat metershoge keien. Deze camping vol?

Met stijf dichtgeknepen ogen zat ik naast manlief die onze hut op wielen na wat aanwijzigen het vreselijk smalle bospaadje omhoog sleurde.
Maar nu staan we er: op de geweldige camping die manlief heeft uitgekozen. Bovenop een heuvel met ver voor ons, ergens beneden, de houtopslag.
Er is geen electriciteit en geen stromend water. Wie wil douchen moet ‘s ochtends in alle vroegte 70 keer aan de waterpomp hengelen om met het 80 meter diepe grondwater een solarzak te vullen. (Alsof je dat ding in het bos in de zon kan leggen.)

Water voor thee, koffie of het koken van je piepers: ga maar pompen. Tandenpoetsen, afwassen: ga maar pompen.
Voor het doorspoelen van het toilet moet je gelukkig niet pompen. Het houten hutje is gewoon om een gat in de grond gebouwd. Plank erop, een touwtje met een wcrol erbij en klaar.

Is het nodig te zeggen dat het campingvolk hier een heel ander slag mensen is van wat je normaal op vakantie ziet? Kinderen in zelfgebreide vestjes, ongewassen ogende vrouwen (Ik laat even in het midden of het echt zo is of niet.), baardige mannetjes met wollen trui, korte broek en crocs of Jesusnikes, met opgetrokken vuile sokken uiteraard. De pubers die hier rondwaren vertonen geen van allen enig interesse in hun uiterlijk vertoon. Er wordt continue gerommeld en gerotzooid en iedereen is bezig met zijn eigen drukte. Een wereld apart hier.

Als je het gebrek aan luxe even vergeet is het verder wel een prachtige camping. Je staat niet hutje mutje op elkaar, de omgeving waar je ruimschoots zicht op hebt is adembenemend, je kan vrijelijk kano’s lenen om het meer op te gaan. Het primitieve is absoluut een leuke uitdaging voor onze kinderen en gisteravond laat hebben manlief en ik heerlijk gesudderd in de Finse sauna beneden bij het meer. Voor het opstoken van dat geval moest je wel zelf hout hakken maar we schoven ongeneerd en vriendelijk lachend aan bij de oude Fin die dat werk overdag al had gedaan.

Ik moet zeggen dat het primitieve wel went. Het is maar wat leuk om de hele dag alle lui aan die pompen te zien hangen die een meter of 20 van ons huisje staan. Zoon 1 zaagt en klooft met plezier en zoon 2 stookt met alle liefde het vuurtje voor onze deur wat ons ‘s avonds warm houdt.

Het went echt. Vooral omdat op ons dak een zonnepaneel ons van stroom voorziet en ervoor zorgt dat mn mobiel ten alle tijde opgeladen en wel het internet kan gebruiken.
Het went dus echt… En niet in het minst omdat het stromende water uit mijn kraantjes ook mijn eigen echte schone, welriekende en vliegenvrije privĂ©toilet doorspoelt.
Tja, het went.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s