Het Woord

woordleSoms maakt de resonantie van afwijzing je toondoof voor betrokkenheid, overstemt zelfbehoud het timbre van medeleven of overschreeuwt de echo van angst het gefluister van welwillendheid.

Woorden fascineren me, intrigeren me, raken, bewaken, beroeren en vervoeren me. Woorden kunnen een afstand creëren, me humiliëren, demotiveren … mortificeren.  Ze kunnen echter ook helen, rectificeren, … passioneren.

Een gesproken woord kan nooit meer ongehoord worden, eenmaal gelezen nooit meer uitgezien.  Haar klank laat een onuitwisbare indruk achter, haar afdruk zet muzikaal de toon.

 

Het zijn echter niet de verschillende combinaties van letters waar het in deze om draait. Het is niet wát iemand precies zegt, wat de ander, wat mij, raakt. Communicatie bestaat slechts voor een deel uit woorden. Hoe men zichzelf presenteert (zowel op het moment zelf, als in het verleden) en welke toon men daarbij aanslaat bepaalt voor een groot deel de inhoudelijke betekenis van dat wat wordt geformuleerd.

Het impressionistische gewicht van ieder woord vindt haar klank in het geluid van de achterliggende hartsgesteldheid.

Iemand kan zeggen dat ze wil meeleven maar wanneer er nooit betrokkenheid wordt getoond klinkt mee-leven betekenisloos hol. “Ik hou van je.” kan hartverwarmend galmen zowel als verwijtend kwelen.  Blikken kunnen blind zijn voor de kleur van klank en oren doof voor het geluid van gekleurde intenties.

 

Ooit was er eens een wijze man die schreef over de kracht van woorden. Hij had het over de tong met wijsheid of dommigheid als bron. Jakobus was zijn naam. Hij was een dienaar Gods die durfde proclameren dat spreken na denken God meer zou eren.

Als je gelooft maar geen goede dingen doet, dan is je geloof waardeloos. (…) Luister! Door een klein vlammetje kan een heel bos afbranden. Onze tong lijkt op dat vlammetje, maar dan een vlammetje van het vuur van de hel! Want onze tong doet veel verkeerd. Met dat kleine deel van ons lichaam maken we grote fouten. De slechtheid van onze tong maakt ons hele lichaam slecht. ( … ) Wie van jullie zijn er wijs en verstandig? Dat zijn de mensen die zich altijd goed gedragen, en vriendelijk zijn tegenover iedereen. Die mensen zijn wijs!

 

Woorden fascineren me. De hartsgesteldheid erachter intrigeert me, raakt, bewaakt, roert en vervoert me. Goddeloos gesproken zijn ze in staat me te irriteren, humiliëren, demotiveren … mortificeren .  Komen ze uit een bron van wijsheid kunnen ze me helen, rectificeren … passioneren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s