#Woordvrouw 5 – Eva

(Scroll down for English translation) 

Vergeef me mijn twijfel, Heer!

Lezen: Genesis 2:15-25 en 3:1-13  

Eva
Met een ongekende heftigheid bonst mijn hart in m’n keel. Een diep verstikkend bonzen. M’n ogen tranen, mijn hele lijf lijkt in brand te staan. Zweetdruppels rollen langs m’n slapen, over mijn rug en maken mijn handen plakkerig.  Heftig bevend probeer ik steun te zoeken bij Adam maar ook zijn lijf voelt klam en koud. In schaamte valt hij neer en grijpt paniekerig naar zijn hoofd, mijn knieën knikken, het liefst wil ik me afwenden maar mijn lijf lijkt bevroren. 

God is echt boos. Een verdrietige teleurgestelde boosheid. Zonder schreeuwen en zonder vuisten die dreigend door de lucht slaan. Hij is gepijnigd en vastberaden tegelijk.  Erger dan dit kan volgens mij niet. Maar kan hij zijn preek niet even in de wacht zetten? Ik heb amper tijd gehad om me te bedekken. Zo meteen valt het nog op dat dat ene druppeltje precies tussen m’n borsten door naar beneden glijdt. Hij had me gelijk kleding moeten geven. Hoe komt het dat ik niet eerder doorhad dat ik er zo naakt bijliep? Die paar vijgenbladeren bedekken me amper. Ik wil niet dat Hij me zo ziet.

dag5-sara-evaWe leven al dagen in deze tuin, alle dieren hebben we leren kennen. God had ze met opzet geen naam gegeven; dat moest Adam doen zodat hij een band kreeg met elk levend wezen. De zachte pluimstaart van de eekhoorns kriebelden m’n neus toen ik ze knuffelde,  de mussen gingen op Adams schouder zitten en tjilpten in zijn oor tot hij zijn lach niet meer kon inhouden en toen het ’s avonds wat frisser werd kropen we dicht tegen de leeuwen aan en warmden we ons aan hun ronkende lijven. Maar vandaag was daar de slang. Sissend en glibberend hees hij zich in die ene boom waarvan God gezegd had dat we de vrucht ervan niet mochten eten. Tot vanmiddag hadden we er niet bij stilgestaan waarom dat niet mocht. Het maakte ook niet uit want er was zoveel lekkers. Ik heb nog niet eens van alle bomen en struiken gegeten dus waarom …

Ik kijk weer naar Hem. Zijn ogen spreken van een intens verdriet. Hete druppels biggelen over zijn wangen. Zijn schouders hangen teleurgesteld naar beneden. Zijn stem heeft een strengheid die ik niet herken. Maar het ergst is nog wel die afstand, een kloof die de eerdere verbondenheid lijkt te hebben opgegeten. Het is alsof er iets onzichtbaar groots tussen ons in is komen te staan.

Waar ging het fout? Wat maakte dat ik God ongehoorzaam was? De slang. De slang had het over God. Over alles weten. Adam en ik ‘wisten’ zoveel niet volgens hem, God hield zogenaamd dingen voor ons achter. Ik had er niet eerder bij stilgestaan, we hadden het immers zo goed. Maar dat beest zei dat het nog beter kon, dat we als God zelf konden zijn, maar dat God dat niet wilde en ons afleidde met al dat moois. Hij liet me die mooie volle vrucht zien, een beetje gelig met een rode blos; hij zag er heerlijk zoet en sappig uit. “Waarom mag je zoiets moois en lekkers nou niet van God hebben?” vroeg het serpent. Volgens hem was dit stuk fruit het lekkerste van allemaal. Onze ogen zouden open gaan, we zouden inzicht krijgen, we zouden zo slim worden als dat God zelf is … Waarom moesten we gehoorzamen, of konden we zelf geen beslissingen nemen? Wilden we dom blijven? …  En toen ging ik twijfelen. Oh nee, hoe kon ik? Na alles wat Hij voor mij had gedaan, na alles wat Hij me had gegeven: ik twijfelde aan Hem! Oh, Heer, ik twijfelde …

Adam en Eva hadden alle ingrediënten voor een prachtig en gelukkig leven van God ontvangen. Alles was perfect. Het was niet nodig dat ze inzicht hadden in goed en kwaad. God wilde ze die pijn bewaren. Hij had hun gezegend met onschuld.

Wanneer kinderen zich afvragen waarom bepaalde dingen gebeuren proberen we ze ook vaak af te leiden met iets anders, iets mooiers. We willen niet dat kinderen zich zorgen maken over financiën, over werkgelegenheid, voedseltekort, lijden of dood … daarom onthouden we ze van bepaalde informatie.  Wanneer een kind moet piekeren over hoe er eten op tafel komt, hoe papa aan een nieuwe baan moet komen of waEva 2arom de wereld zo vijandig is, verliest het haar naïeve onschuld. En net als een goede vader gunde God Adam en Eva een rijke dosis onschuld.

Niet het eten van de vrucht was hun eerste fout, het twijfelen aan Hem maakte hen schuldig. Het naïeve geluk wat ze kenden verdween als sneeuw voor de zon en met de ontvangen kennis kwam ook de verantwoordelijkheid. Ze moesten verantwoording dragen voor wat ze hadden gedaan. Het perfecte geluk in de tuin zou nooit meer de hunne zijn.

We maken ons allemaal schuldig aan het twijfelen aan God. Die twijfel doet de kloof alleen maar groeien. Die twijfel maakt dat we steeds verder van Hem verwijderd raken. Van alle zonden die we begaan, is de twijfel misschien wel het ergst.

Nadenken:

  • Wat zijn jouw twijfels en zorgen waarvan je hoopt dat God je ervan geneest?
  • Wanneer heb jij moeite om op God te vertrouwen en de controle bij Hem te laten?

Creatief: Eva collage

(Mijn ‘Eva’ is geïnspireerd op een houtskoolschets van Claire Allen. Ik heb haar toestemming om deze schets hiervoor te gebruiken.)

Eva wilde ik graag met waterverf in mijn bijbel zetten. Voor mij een uitdaging want ik werk nooit met waterverf. Ik vind het hele idee van water in mijn bijbel verschrikkelijk eng, haha 🙂  Waterverf drukt in principe niet door dus de blz moet niet voorbewerkt.

In deze bijlage vind je een gratis sjabloon wat je kan uitprinten in de grootte die je zelf wil. Let op dit is van Claire Allen dus alleen voor eigen gebruik! Wanneer je al wat hebt getekend op deze blz. kan je uiteraard een tip-in maken.

 Stap voor stap:

  1. Ik heb een stevige sheet (plastic vel) onder mijn blad gelegd.
  2. Met behulp van een grafietpapiertje heb ik het sjabloon lichtjes op de bladzijde overgetrokken. Heb je geen grafietpapier kan je de achterkant van je sjabloon met een zacht potlood helemaal inkleuren en dit op je blad leggen en dan overtrekken.)
  3. Met een plantenspuit heb ik het blad nat gemaakt zodat het op het plastic vel plakte en daardoor strak trok.
  4. Stap voor stap heb ik met penseel en waterverf wat kleur aangebracht bij de potloodlijntjes. (zie foto’s)
  5. Toen het geheel droog was heb ik met een micronpen het sjabloon er nogmaals met grafietpapier opgezet. Dit hoeft niet op exact dezelfde plek, ik vind het juist speelser wanneer je iets naast de kleurlijnen zit.
  6. Met potlood nog wat extra kleur aangebracht waar ik het nodig vond.
  7. Met wat acrylverf heel dun highlights aangebracht bij de schouder en borst.
  8. Tekst rond de tekening geschreven.

Voel je vrij Eva op eigen wijze in je bijbel of notitieboekje te verwerken. Misschien teken je liever niet en hou je meer van handletteren, of gebruik je liever andere materialen: laat je niet belemmeren, doe wat bij je past!

Tip: Het voordeel van waterverf is dat je het telkens weer kan natmaken en bijvoorbeeld met een doekje kan opdeppen. Op het bijbelpapier zou ik dat niet zo snel durven maar wie in een notitieboekje werk of op wat steviger papier, zou deze techniek eens kunnen uitproberen. Je kleurt dan een deel van je blad met waterverf, laat het even drogen (hoeft niet helemaal droog) en dan kan je er met bijvoorbeeld een stukje keukenrol overheen deppen; dit geeft een heel apart effect. Behalve keukenrol kan je ook bubbeltjesplastic gebruiken, magnetronfolie, of een stukje stof met een grove print …

Let op: wanneer je met acryl verft werkt deze techniek anders. Ook al leng je acrylverf aan met water zodat het op waterverf lijkt: als het eenmaal echt droog is kan je nog zoveel water gebruiken, het blijft ‘droog’.  Je kan met acryl deze techniek wel proberen maar dan doe je dat wanneer de verf nog nat is of slechts deels gedroogd.

We zijn op Facebook en Instagram te vinden met de hashtags 
#woordvrouw 
#bijbeljournalinggroep 
#31daysofbiblicalwomen 
Voel je vrij je eigen gedachten of uitwerking te posten; 
we horen graag hoe jij e.e.a. ervaart!  
Nog niet zo bekend met bible journalen? 
Meld je dan aan bij de bijbel journaling groep op Facebook! 

Morgen dag 6 van de #Woordvrouw Challenge op de pagina van Lucinde.

 

 

Eve – Heal me of my Doubt

Reading: Genesis 2: 15-25 and 3: 1-13

With an unrecognizable fierce trepidation my heart is pounding in my throat. A deep suffocating pounding. My eyes are watering, my body seems to be on fire. Drops of sweat are rolling down my cheeks and my back and my hands are sticky. Trembling all over, I try to seek support with Adam but his body feels cold and clammy. In shame he falls down and grabs his head; buckling at the knees. I would like to run far away but my body seems frozen.
God is really angry. A sad disappointed anger. Without any shouting and without violently punching the air. He is pained and determined at the same time. It can’t get any worse. But could He –please – put his comment on hold? I barely had time to cover myself. He should have given me clothing. Now my breasts reveal my inner cold… How come I never realized that I was so naked? Those few fig leaves barely cover me …
We’re living in the garden, since He created us several days ago. We know all the animals. God didn’t name them; He gave this task to Adam so mankind could have a relationship with every living creature. The soft bushy tail of the squirrels tickled my nose when I hugged them, sparrows sat on Adam’s shoulder and chirped in his ear until his mouth could not restrain a smile and when it was chilly we huddled with the lions and we warmed ourselves with their throbbing bodies. But today came the snake. Hissing and slithering he pulled himself into the one tree that God had said we were not allowed to eat the fruit of. Until this afternoon, we had not idea about why. It did not matter because there were so many goodies. I have not even eaten from every tree or shrub so why …
I look at Him, again. His eyes speak of an intense grief. Hot drops rolling down his cheeks. His shoulders hang down with huge disappointment. His voice has a severity which I do not recognize. But the worse still is that distance, a gap that seems to have destroyed our previous precious connection. It’s as if ahuge invisible wall has come between us.
What went wrong? What made me this disobedient? The snake. The snake was talking about God. About knowing everything. Adam and I ‘knew’ so little he said, God supposedly did things behind our back. I never gave it a thought before, all was well after all. But that beast said it was possible, we could be like God himself or even better. But God didn’t want us to be like Him so He distracted us with all that beauty. The serpent showed me the beautiful full fruit, a little yellowish with a red blush; it looked deliciously sweet and juicy. “Why should something so beautiful and delicious exist if it isn’t edible?” Asked the serpent. According to him, this was the best piece of fruit of all. Our eyes would open, we would understand, we would be as smart as God himself … Why should we obey, if we could make this decision ourselves? Did we want to stay stupid? … And then I started to doubt. Oh no, how could I? After all He had done for me, after everything He gave me, I doubted him! Oh, Lord, I doubted…
Adam and Eve had received all the ingredients for a wonderful and happy life. Everything was perfect. It was not necessary that they understood good and evil. God wanted to keep that pain from them. He blessed Adam and Eve with innocence.
When children ask why certain painful things happen, we try to distract them with something else, something more beautiful. We do not want children to worry about finances, employment, food shortages, suffering and death … so we shelter them from certain information. When a child has to worry about how food comes to the table, how daddy needs a new job or why the world is so hostile, it loses its naive innocence. And like a good father, God created Adam and Eve with a rich dose of innocence.
Eating the fruit wasn’t their first mistake, doubt was. The naive happiness they knew disappeared like snow in the sunshine and with the received knowledge came responsibility. They had to bear the responsibility for what they had done. Perfect happiness in the garden would never be theirs again.
We’re all guilty of doubting God. Those doubts increased the breach. Of all the sins we commit, doubt is probably the worst.

To contemplate:
What are your doubts and concerns that you hope God will heal?
When do you have trouble trusting God or leaving the control / responsibility with Him?

Bible journaling:
I wanted to paint Eve with watercolors in my Bible. A challenge for me because I never work with watercolor. I think the whole idea of water in my bible is terribly scary, haha (My ‘Eve’ is inspired by a sketch made by Claire Allen, I have permission to use it this way.)

Step-by-step:
1. I used a solid plastic sheet under my page.
2. I traced the drawing into my bible.
3. With a spray bottle, I wet the page so that it stuck to the plastic sheet.
4. Step by step, with brush and watercolor I added some color to the pencil lines. (see photos)
5. When dried, I traced the lines with micron pen. This does not have to be in exactly the same place, I think it’s just playful when you are slightly off the colored lines.
6. With some acrylic paint apply very thin highlights near the shoulder and chest.
7. Text is then written around the drawing.
But: Feel free to journal Eve your own way!

Follow me on insta! 
Tomorrow day 6 of the 
#31daysofbiblicalwomen challenge on Lucinde's blog!  
Please feel free to post your bible journaling! 
We love to be inspired by it! 

 

Advertisements

2 thoughts on “#Woordvrouw 5 – Eva

  1. Pingback: Terugblikkend op de eerste mens en eerste gebeurtenissen 2 Daad van ongehoorzaamheid eerste mens – Jeshua-ists

  2. Pingback: Overzicht Woordvrouw – 31daysofbiblicalwomen overview | Sara Lindenhols

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s