#Cimart 9: The catwalk of His creation 

(Scroll down for English translation)


Je kan het niet … Je bent niet goed genoeg” fluistert hij. Vroeg was zijn stem als een razende waterval die het kolkende water met ongekende kracht te pletter liet slaan op kille en
ondoordringbare rotsen in de 
afgrond. Een allesverwoestende stem die me meetrok naar de donkere diepten waar mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen stuksloegen op de stenen van wanhoop en zelfmedelijden. Tegenwoordig rest hem nog het schrapende geluid van dichtgeknepen stembanden.

 

Hij teert op mijn onvervalste aandacht; hij sloeg toe zodra ik mijn blik ook maar richtte op de duisternis, ik me liet afleiden door het geruis of zelfs de schoonheid wat af en toe opspatte en voor een seconde de stralen van de zon ving. Dan verloor ik mijn evenwicht en tuimelde… en ik kon niet meer, ik bewees niet goed genoeg te zijn. Maar ik stond op. Elke keer weer. De ene keer kostte het me meer tijd en moeite dan de andere keer  maar al zat ik af en toe flink bij de pakken neer, uiteindelijk kon ik de hoop niet opgeven. Ik bleef
voortploeteren. Kleine stapjes per keer brengen je uiteindelijk ook heel ver. En dus zette ik kleine stapjes. Het oorverdovende geraas vervaagde tot een ruw gedender, kromp tot een interessant gekletter en momenteel is het verworden tot een monotoon, doch continue aanwezig, geruis. Het irriteert me maar ik mag me er niet op focussen. Ik moet volhouden, mijn focus helder voor de geest houden en me richten op de Hoop. De hoop van stralende vergezichten, de zon op mijn gelaat en de Wind die fluistert “Je bent goed. Je bent van Mij.”

Ik zit languit op een stoffige campingstoel. In the middle of nowhere, ergens in Zweden. De afgelopen dagen, tijdens onze roadtrip naar de Noordkaap, hebben we ons meerdere malen verbijsterd over de pracht van de natuur. Ik geloof dat God dit gemaakt heeft, dit kan geen toeval zijn. En of hij de boel nu middels evolutie heeft gemaakt of met een toverstafje; het maakt me geen bal uit. Wat is het mooi! Wat van Zijn hand komt is goed, is mooi, is van kwaliteit, is van waarde. En wanneer Paulus nogmaals benadrukt dat wij; jij en ik, Zijn makelij zijn, wie zijn wij dan om het niet goed genoeg te vinden? Kritiek op mezelf is kritiek op hoe Hij me maakte. Wie ben ik om Hem te bekritiseren?
Wandelend door de schoonheid van Zijn vleesgeworden fantasie verbaas ik me menigmaal over de complexe balans tussen de ruige ruwheid die soms haast koud en kleurloos lijkt en de tengere
breekbaarheid die met haar sprankelende tinten het landschap van een dartelende warmte voorziet.
Wanneer het meesterlijke kunstwerk ontsierd wordt met hompen plastic in de berm, schimmelende blikjes of stinkende hoopjes toiletpapier rijst in mij een hevige verontwaardiging. Hoe durven mensen?

Maar doe ik in principe niet hetzelfde? Hoe zorgvuldig spring ik om met mezelf? Wees gerust, ik heb niet de minste behoefte om te dwepen met weer een andere hype over wat je absoluut niet of juist wel naar binnen moet werken. Ik hoef geen killer body. Maar de overtollige kilo͛s bewijzen me wel dat ik te weinig beweeg en teveel (of fout) eet. En hoe zorg ik voor mijn geest? Richt ik me altijd op het goede of laat ik mijn gedachten nogal eens vervuilen door roddel, negativiteit of eigenbelang?
Hij heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben; in Christus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid. (Efeziërs 2:10)

Me concentreren op wat ik allemaal fout heb gedaan of doe heeft geen zin. Dat moedigt me niet aan om Zijn weg te blijven gaan. Me focussen op al m͛n zonden en onvolkomenheden doet me alleen maar vallen. Het zou me meesleuren tot koude verpletterende diepten en me afleiden van Zijn weg.

Ik moet me focussen op wat Hij over me zegt. Op hoe Hij me heeft gemaakt en op de reden waarom Hij dat heeft gedaan. Alleen zo blijf ik op de goede weg. Alleen zo blijf ik standvastig staan. Ik mag mezelf zien als een model op de catwalk van Zijn levenswerk.

Overdenken: Wat betekent het voor jou dat je Zijn maaksel bent? Hoe ga jij met dat maaksel om? Waar focus jij je op?

Bible journaling: Ik heb voor deze tekst weer een free printable gemaakt (thx Lucinde voor het digitaliseren ervan!) Lucinde maakte gebruik van een oudere printable die ik eerder ook al uploadde.

Lucinde maakte deze week ook een pagina en maakte gebruik van een gratis printable die ik eerder ook al deelde.

“You can’t, give up … you’re not good enough.” His whispering voice circles around me. It used to sound like a raging waterfall, smashing the water of life into the cold and grey depts with an unknown might. His powerful deadly voice pulled me down so my self-esteem and self-worth would be drowned in hopelessness and self-pity. Nowadays his voice is just like a wet fog, occasionally clouding my thoughts, trying to lead me back so I will stumble and fall. I did stumble and fall, a lot. And it hurt. Badly. And even though I sometimes wanted to give up, to never stand again, I got back on my feet and kept walking. I’ve learned to focus on the tops. Not my downs. And I kept going, small steps at a  time. But a lot of small steps go a long way too! So I concentrated, kept my sight on the mountain of
Love, Hope, leading the way to the warming sun and the gentle breeze that whispers ‘You are mine,  you are good!͟’

I’m on a road trip through Scandinavia. A few days ago we enjoyed the view of the most Northern mainland in Europe, we crossed mountains and valleys, drove through rough tundra and dense  forests. And as I’m writing this I’m sitting in my caravan, in the middle of nowhere, outside hubby just lit a fire to scare the mosquitoes. The background is filled with the raging noise of an impressive waterfall.  

What a beautiful nature God created. We’re in awe of such beauty! I believe God created this. Don’t care if He did it with a magic stick or through evolution … He is the Creator! Everything He made, He crafted in the most wonderful way! So when Paul is talking of us being His workmanship, we can  believe we are made in the most wonderful way. He made you, and He made you GOOD! Not just ‘good enough’ but good as in perfect – no flaws.  

Back to this beautiful nature. You know what bothers me? In de midst of all this beauty there’s way to much garbage. Pieces of torn plastic between beautiful purple flowers, moldy beer cans on the side of the road or near slippery paths, even dirty toilet paper … How dare people treat Gods art this way?  

But wait a minute … what about me? How do I treat His art when it͛s about me? When I look in the mirror I can’t miss the overweight. Ok, it͛s not that bad. But it isn’t good either. I definitely eat too much and don’t exercise enough. And how about the way I treat myself in a spiritual way? I guess  gossip or negativity or listening to lies about my value blur my mind way too often.  

(Eph 2:10) I am His workmanship! He created me so I could walk His walk! I’m more than just ͚good enough: He made me able to walk His way’s!

I have to look on Him. Focus on His love for me. Fill my head with the truth. Only then I will be able to stand firm, hold my grip, walk the walk and talk the talk! I am a model on the catwalk of His workmanship. Now chin up, head high. Stand up (again) and walk that way!  

Contemplate: How do you see yourself as His workmanship? What thoughts fill your head? How can you walk the walk He created you for?

Bible journaling: I created afree printable . Feel free to use it! Lucinde used another free printable I uploaded before.  

Lucinde also made a beautifal page using another free printable I uploaded before.

 

Advertisements

Traveling journal 

(Scroll down for English translation) 

Vakantie is voor mij een tijd van rust, reflectie en vooral ook opladen. Erbij kunnen rondreizen is een voorrecht wat me daarbij helemaal doet loskomen van (bijna) alles wat ik thuis achterlaat. 
Al staan op de Ipad enkele honderden boeken, ik sleur alsnog een bigshopper vol aan leesmateriaal mee. Gemiddeld gaat er elke 2 á 3 dagen een boek doorheen. (We zijn nu 7 dagen weg en ik begin aan boek 5). Lezen doet me de wereld om me heen vergeten, brengt me naar andere tijden en mystieke oorden en laat me kennismaken met intrigerende karakters. Wanneer ik lees vergeet ik alles en iedereen om me heen. Een boek halverwege voor een aantal uren wegleggen is not done. Het moet uit… al moet ik tot de ochtend doorlezen. Daarom lees ik alleen wanneer ik vakantie heb.  
Het gekke is dat ik tijdens het reizen haast altijd vroeg wakker word. Normaal hijs ik me ‘s ochtends met moeite uit bed maar niet op vakantie. Het frisse ochtendzonnetje en de serene stilte die alleen door tsjirpende krekels en fluitende vogels onderbroken wordt vormen de perfecte achtergrond om te journalen. Journalen is voor mij een vorm van uitrusten, reflecteren en opladen tegelijkertijd. Onmogelijk om dit op vakantie niet te doen. 
Waar we ook heen gaan, ik neem dus altijd wat spullen mee. In de caravan heb ik een klein kratje -past precies in een bovenkastje- met daarin mn potloden, pennetjes, schetsblok, 2 bijbels en nog wat andere prullaria. 
Manlief slaapt nog…. en ik zit aan m’n tafeltje, mijmerend over dat wat ik lees, denk, voel. Ik ontwerp, schets zoek op m’n telefoon de verschillende vertalingen op, schrijf en teken. Af en toe kijk ik op en geniet van mijn omgeving: gister keek ik nog naar de Finse bergen op dit moment heb ik uitzicht op de Noorse Fjorden. Mooier kan ik ‘t niet hebben.  



(Ik kan dit nu veilig schrijven en posten omdat broerlief vakantie viert in ons huis.)
 

To me vacation is a time of rest, reflection and recharge. Traveling is a privilege that helps me forget about my (home)work, my ‘usual’ worries and leaving everything behind so I can focus on me for a while … 
Though my Ipad holds a few hundred books, I always carry as much paper as I can. The past seven days I read 4 books – no, not small ones! Reading is a way of leaving everything behind, meeting new interesting people, seeing mystical places (yup, I love fantasy) and enjoying true adventures! When I read a book I completely lose track of time, forgetting everything and everyone around me. Relaxation – Rest!   
Strange enough when traveling I always wake up early. (I usually have to drag myself out of bed!) No really, when I say early it like 07:00 in the morning – hubby doesn’t get out until it’s almost noon! And those few hours of silence are my favourite of the day. Birds start singing, early morning sun, a chilli wind, a cup of cheap coffee and a beautiful view on Gods nature. These moments are mine to reflect and recharge. So I journal! 
Wherever I go, I always bring some stuff to journal with me. Now, traveling through Scandinavia with our caravan, I have a small crate that fits perfect in one of the upper cabinets. It contains my favourite stuff. What I brought with me? 2 bibles: one Dutch and the other is my beautiful leather bound ESV interleaved one.😍 A sketchbook, my handlettering notebook, pencils (pastel), fixative, my pens, a few washi rolls, some stickers and stencils. That’s it. But it means the world to me. 
Hubby is stil asleep. I read, contemplate, pray, sketch, design, write and draw. And once in a while I look up to this awesome scenery: yesterday I enjoyed the mountains of Finland. This morning I’m in awe when I look at the Norwegian Fjords. No better way to recharge! 

#Cimart 8: ik ben heilig / I am holy 

(Scroll down for English translation)

De overdenking van deze week vind je op de blog van Lucinde.

Op diverse plaatsen in de bijbel lees je dat er geschreven wordt aan ‘de heiligen’.  Hier wordt dan de groep mensen mee bedoeld die geloven in God en Jezus als zijn zoon.

Zijn alle christenen heilig? Zijn jij en ik heilig? Lees eens wat het woordenboek er over te zeggen heeft.

Wanneer ik het woordenboek lees kan ik niet beamen dat ik heilig ben. Want ik ben niet perfect, zonder fouten, verheven of onkreukbaar.  Maar dat is nu juist het punt. Het gaat niet om wat ik (of jij) vind. Het gaat erom hoe God ons ziet.

Door het offer van Jezus zijn we verheven: van een zondige status naar een vergeven status, al onze imperfecties zijn weggepoetst waardoor we volkomen rein zijn. img_4249

Daarnaast is er ook nog eens een verschil in onze status en ons handelen. We ZIJN heilig, alleen handelen we er nog lang niet altijd naar.

Ik ben heilig. Zeg het deze week een aantal keer hardop tegen jezelf in de spiegel en sta eens stil bij hoe God naar jou kijkt. Misschien moeten we wat vaker door Zijn ogen naar onszelf kijken….

The devotion of this week can be found on Lucindes blog.

Multiple scriptureparts talk about us being holy. But are we? Are you? When you read the dictionary’s opinion on what ‘holy’ really means, I seriously doubt the fact of me being holy. Tell me I’m not alone in this 😅

img_4253I’m so not sacred, devout or godly… and definitly not always of spiritually pure quality. But that’s the problem. I look that way. God doesn’t. He looks at us through Jesus’ secrifice.

Because of Jesus we are made godly: we are His sons and daughters. He made us special, sacred and devout.

Besides that: there is a difference in your status and your actions. You ARE holy, you just don’t act upon it every day….

I am holy. Try to say this out loud to yourself in the mirror this week- every day, again and again. Think about the way God is looking at you. And maybe you should look at yourself through His eyes more often.  

#Cimart: A member of the body or not?

(Scroll down for English translation)

week 7Ik ben een deel van het lichaam. Oef, wie ooit ernstig gekwetst is door ‘kerklui’ weet hoe moeilijk het is dit te zeggen, laat staan het van harte uit te spreken. Het lichaam is namelijk niet altijd even gezond en soms zou je het liefst getransplanteerd worden. Jaren geleden schreef ik er, vanuit diepe pijn en heftige emoties een paar felle blogs over.  Gelukkig denk ik er nu wat genuanceerder over. Maar dat deze vergelijking van het lichaam niet altijd positief overkomt is iets wat velen, helaas, herkennen.

Volgens mij had Paulus dat goed door toen hij hierover schreef. Daarom hamert hij steeds weer, in al zijn brieven, op die onderlinge eenheid.

‘Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee.’  Vaak denken we bij deze tekst enkel aan hoe we moeten meeleven met elkaar en gunnen we onszelf niet de tijd om hier nog dieper bij stil te staan. Maar denk eens goed na in de vergelijking die Paulus maakt met het lichaam; wanneer de armen teveel tillen, en de rug het geheel niet goed trekt, kan de spierpijn van de onderrug via de schouders doortrekken naar de hals en wanneer daar de spanning teveel opbouwt kan dame migraine haar werk doen en vervolgens zijn de zintuigen getriggerd en ligt het hele lijf stil…

7-en-body-CIMart

 

 

‘Het oor kan niet zeggen dat hij geen deel van het lichaam is omdat hij geen oog is.’ Ieder lid hoort erbij. We horen ons niet met elkaar te vergelijken, niet te min te denken over de ander, en ook niet over onszelf! Het oog kan niet eisen dat het oor kan zien en visa versa. Wat we van elkaar verwachten moeten we soms flink bijstellen willen we teleurstelling voorkomen.

God gaf elk deel een eigen, specifieke functie zodat het lichaam tegen geen van haar leden kan zeggen dat ze niet nodig zijn. Niet elk deel doet hetzelfde of evenveel of is even vaak actief. Weten wat jouw talenten zijn, waar jij in je element bent en wanneer niet, is belangrijk om te weten zodat je goed kan functioneren.

Eenheid is er niet zomaar voor het gemak of een goed gevoel. De onderlinge eenheid is essentieel voor het functioneren van het lichaam zelf. Helaas is die eenheid niet vanzelfsprekend en is het iets waar we continue aan moeten werken. Net als dat een lichaam gezond gehouden moet worden door de juiste voeding, de juiste dosis beweging en de juiste verzorging, zo moeten we ook als leden van dit lichaam blijven werken aan de onderlinge verdraagzaamheid, differentiatie en acceptatie.

 

Ik heb ooit serieus overwogen mezelf uit het lijf te transplanteren om nooit weer een kerkdeur binnen te wandelen.  En al ben ik geen ‘trouwe kerkganger’ meer qua zondagse dienst, ik ben en blijf lid. Ik weet mijn functie als lid van het lijf en draag mijn verantwoordelijkheid qua gezond blijven. Ik onderhoud genoeg contact om de onderlinge samenkomst niet te verzuimen en de nodige eenheid te bewaren, maar voldoende afstand om te kunnen blijven differentiëren en functioneren. Na alles wat mij ‘door kerklui’ is overkomen raak ik het gevoel van wantrouwen en angst mogelijk nooit meer kwijt maar ik bekijk het maar zo: ‘wie niet weet hoe het is om ziek te zijn weet gezondheid vaak niet naar waarde te schatten.’

Rest mij dus niets anders dan soms te verzuchten dat het lichaam niet perfect is, waarschijnlijk nooit zal zijn, maar dat ik er wel deel van uitmaak.

Overdenken:  Hoe gezond schat je het lichaam in waar je deel van uitmaakt? Hoe gezond ben je zelf? Wat betekent onderlinge eenheid voor jou?

Journalen: Ik koos ervoor om een stukje van mijn persoonlijke vertwijfeling, verzuchting en pijn aangaande dat lichaam te visualiseren. Vandaar een zuchtende en vermoeide man, met een enkel vetrolletje ;). Maar mét een dubbele uitspraak dat ik desondanks een lid van dat lichaam ben. Ik ben het namelijk echt ook al zou ik t soms niet willen, ook al hou ik soms veel afstand, ik BEN het wel.

Ik wil je uitnodigen te bedenken wat jouw gevoel is bij dit lidmaatschap en dat tot uiting te brengen met kleur, beeld of in woorden.

Lucinde maakte deze week een mooie lettering bij de challenge.

(Deze blog is de zevende blog in de #cimart #christusinmij challenge. Elke donderdag in juni, juli en augustus overdenken Lucinde en ik een ander stukje over onze identiteit in Christus. Doe mee!) 

week7

 

I am a member of the body of Christ. I am. Though I often wished I wasn’t. Those who know what it’s like to get hurt by ‘church people’, I mean, really hurt, know what I’m talking about.  The body isn’t always as healthy as it should be and sometimes you really wish you could be transplanted into another. Years ago I wrote a few confronting and emotional blogs about it (You would have to use google translate because they’re only written in Dutch) but thank God time healed some wounds and added a few nuances in my thoughts. But it’s a fact: way to many people got hurt by the body and for those this is an equation that is hard to understand.

But I bet Paul knew this when he wrote his letters: in all his letters he continues to emphasize on unity. A healthy body is a united body.

‘If one member suffers, all the members suffer with it.’ Think about Paul’s equation. When the arms try to lift a very heavy box and the lower back suffers, all the surrounded mussels get irritated, the spine suffers, the shoulders hurt and because of that the neck has to much tension so lady migraine finds her way to trigger al your senses and before you know the complete body suffers … just because the arms…

‘The ear shouldn’t say it’s not a part of the body because it doesn’t see.’ We can’t – or better, we shouldn’t – compare ourselves with others. We ALL belong to the body! God wired us all in His own way, so there shouldn’t be any room for jealousy. Besides that we also have to be careful not to expect too much from each other.   

Everyone is needed. Ourselves included. Don’t underestimate yourself! Everyone is needed but this doesn’t mean we all do equally as much or as often or the same. It’s important to remember this to be able to function well.

Unity is essential if the body wants to be and feel healthy! Like a real body needs nutricion, nursing and to be kept in motion, the members of the body of Christ needs unity, differentiation and acceptation.

When ‘Church’ hurt me, years ago, I really considered leaving. Figuratively speaking ‘I wanted to transplant myself from the body’. But I didn’t. Leaving wouldn’t solve anything. I definitly wouldn’t heal the body and I wouldn’t honor God by burying my talents in the sand. But I did take some distance. Actually, I took a lot of distance. Just because I really needed this to keep my sanity and my health. But I did keep contact with a few members. Enough to be able to function within that body.

After all that happened to me, I’ll probably never regain my trust or (self)confidence but if you don’t know what it’s like to be ill, you can’t fully appreciate health, can you?

So, I sometimes moan and sigh when thinking of the health of this body. But I AM a member. I really am. And I do my part to keep it healthy.

Contemplating: What is your part in the body? How healthy are you? What is ‘unity’ to you?

Journaling: Because of my painful experiences I decided to express the sigh and moaning of the body. But I added the words I AM twice. To emphasize on my membership.

Lucinde added a beautiful lettering on her site today.

 

This blog is nr 7 in a 14 week bible journaling challenge #CIMART . You can find us on instagram or on facebook group if you would like to join. Feel free to comment!  Next week my friend Lucinde wil post the devotional on her blog

 

#Cimart 6: Adoptie

(scroll down for English translation) 

Romeinen 8:15
Vandaag vind je de overdenking op de blog van Lucinde

We zijn door God uitgekozen. Hij verlangde naar ons, wilde zo graag onze vader zijn dat Hij jou en mij adopteerde. Dit wil zeggen dat we bij Hem mogen wonen en dat alles wat van Hem is, ook van ons is. Hij wil ons de wereld geven. Wat bijzonder.

Romans 8:15. 

Todays devotion can be found on Lucindes blog. 

God handpicked each and everyone of us. He wanted us. Wanted to be our dad. So he adopted you and me. This means we can live with him and that everything that is his, now is ours to use. He wants to give you the world! How special!