#Cimart 9: The catwalk of His creation 

(Scroll down for English translation)


Je kan het niet … Je bent niet goed genoeg” fluistert hij. Vroeg was zijn stem als een razende waterval die het kolkende water met ongekende kracht te pletter liet slaan op kille en
ondoordringbare rotsen in de 
afgrond. Een allesverwoestende stem die me meetrok naar de donkere diepten waar mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen stuksloegen op de stenen van wanhoop en zelfmedelijden. Tegenwoordig rest hem nog het schrapende geluid van dichtgeknepen stembanden.

 

Hij teert op mijn onvervalste aandacht; hij sloeg toe zodra ik mijn blik ook maar richtte op de duisternis, ik me liet afleiden door het geruis of zelfs de schoonheid wat af en toe opspatte en voor een seconde de stralen van de zon ving. Dan verloor ik mijn evenwicht en tuimelde… en ik kon niet meer, ik bewees niet goed genoeg te zijn. Maar ik stond op. Elke keer weer. De ene keer kostte het me meer tijd en moeite dan de andere keer  maar al zat ik af en toe flink bij de pakken neer, uiteindelijk kon ik de hoop niet opgeven. Ik bleef
voortploeteren. Kleine stapjes per keer brengen je uiteindelijk ook heel ver. En dus zette ik kleine stapjes. Het oorverdovende geraas vervaagde tot een ruw gedender, kromp tot een interessant gekletter en momenteel is het verworden tot een monotoon, doch continue aanwezig, geruis. Het irriteert me maar ik mag me er niet op focussen. Ik moet volhouden, mijn focus helder voor de geest houden en me richten op de Hoop. De hoop van stralende vergezichten, de zon op mijn gelaat en de Wind die fluistert “Je bent goed. Je bent van Mij.”

Ik zit languit op een stoffige campingstoel. In the middle of nowhere, ergens in Zweden. De afgelopen dagen, tijdens onze roadtrip naar de Noordkaap, hebben we ons meerdere malen verbijsterd over de pracht van de natuur. Ik geloof dat God dit gemaakt heeft, dit kan geen toeval zijn. En of hij de boel nu middels evolutie heeft gemaakt of met een toverstafje; het maakt me geen bal uit. Wat is het mooi! Wat van Zijn hand komt is goed, is mooi, is van kwaliteit, is van waarde. En wanneer Paulus nogmaals benadrukt dat wij; jij en ik, Zijn makelij zijn, wie zijn wij dan om het niet goed genoeg te vinden? Kritiek op mezelf is kritiek op hoe Hij me maakte. Wie ben ik om Hem te bekritiseren?
Wandelend door de schoonheid van Zijn vleesgeworden fantasie verbaas ik me menigmaal over de complexe balans tussen de ruige ruwheid die soms haast koud en kleurloos lijkt en de tengere
breekbaarheid die met haar sprankelende tinten het landschap van een dartelende warmte voorziet.
Wanneer het meesterlijke kunstwerk ontsierd wordt met hompen plastic in de berm, schimmelende blikjes of stinkende hoopjes toiletpapier rijst in mij een hevige verontwaardiging. Hoe durven mensen?

Maar doe ik in principe niet hetzelfde? Hoe zorgvuldig spring ik om met mezelf? Wees gerust, ik heb niet de minste behoefte om te dwepen met weer een andere hype over wat je absoluut niet of juist wel naar binnen moet werken. Ik hoef geen killer body. Maar de overtollige kilo͛s bewijzen me wel dat ik te weinig beweeg en teveel (of fout) eet. En hoe zorg ik voor mijn geest? Richt ik me altijd op het goede of laat ik mijn gedachten nogal eens vervuilen door roddel, negativiteit of eigenbelang?
Hij heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben; in Christus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid. (Efeziërs 2:10)

Me concentreren op wat ik allemaal fout heb gedaan of doe heeft geen zin. Dat moedigt me niet aan om Zijn weg te blijven gaan. Me focussen op al m͛n zonden en onvolkomenheden doet me alleen maar vallen. Het zou me meesleuren tot koude verpletterende diepten en me afleiden van Zijn weg.

Ik moet me focussen op wat Hij over me zegt. Op hoe Hij me heeft gemaakt en op de reden waarom Hij dat heeft gedaan. Alleen zo blijf ik op de goede weg. Alleen zo blijf ik standvastig staan. Ik mag mezelf zien als een model op de catwalk van Zijn levenswerk.

Overdenken: Wat betekent het voor jou dat je Zijn maaksel bent? Hoe ga jij met dat maaksel om? Waar focus jij je op?

Bible journaling: Ik heb voor deze tekst weer een free printable gemaakt (thx Lucinde voor het digitaliseren ervan!) Lucinde maakte gebruik van een oudere printable die ik eerder ook al uploadde.

Lucinde maakte deze week ook een pagina en maakte gebruik van een gratis printable die ik eerder ook al deelde.

“You can’t, give up … you’re not good enough.” His whispering voice circles around me. It used to sound like a raging waterfall, smashing the water of life into the cold and grey depts with an unknown might. His powerful deadly voice pulled me down so my self-esteem and self-worth would be drowned in hopelessness and self-pity. Nowadays his voice is just like a wet fog, occasionally clouding my thoughts, trying to lead me back so I will stumble and fall. I did stumble and fall, a lot. And it hurt. Badly. And even though I sometimes wanted to give up, to never stand again, I got back on my feet and kept walking. I’ve learned to focus on the tops. Not my downs. And I kept going, small steps at a  time. But a lot of small steps go a long way too! So I concentrated, kept my sight on the mountain of
Love, Hope, leading the way to the warming sun and the gentle breeze that whispers ‘You are mine,  you are good!͟’

I’m on a road trip through Scandinavia. A few days ago we enjoyed the view of the most Northern mainland in Europe, we crossed mountains and valleys, drove through rough tundra and dense  forests. And as I’m writing this I’m sitting in my caravan, in the middle of nowhere, outside hubby just lit a fire to scare the mosquitoes. The background is filled with the raging noise of an impressive waterfall.  

What a beautiful nature God created. We’re in awe of such beauty! I believe God created this. Don’t care if He did it with a magic stick or through evolution … He is the Creator! Everything He made, He crafted in the most wonderful way! So when Paul is talking of us being His workmanship, we can  believe we are made in the most wonderful way. He made you, and He made you GOOD! Not just ‘good enough’ but good as in perfect – no flaws.  

Back to this beautiful nature. You know what bothers me? In de midst of all this beauty there’s way to much garbage. Pieces of torn plastic between beautiful purple flowers, moldy beer cans on the side of the road or near slippery paths, even dirty toilet paper … How dare people treat Gods art this way?  

But wait a minute … what about me? How do I treat His art when it͛s about me? When I look in the mirror I can’t miss the overweight. Ok, it͛s not that bad. But it isn’t good either. I definitely eat too much and don’t exercise enough. And how about the way I treat myself in a spiritual way? I guess  gossip or negativity or listening to lies about my value blur my mind way too often.  

(Eph 2:10) I am His workmanship! He created me so I could walk His walk! I’m more than just ͚good enough: He made me able to walk His way’s!

I have to look on Him. Focus on His love for me. Fill my head with the truth. Only then I will be able to stand firm, hold my grip, walk the walk and talk the talk! I am a model on the catwalk of His workmanship. Now chin up, head high. Stand up (again) and walk that way!  

Contemplate: How do you see yourself as His workmanship? What thoughts fill your head? How can you walk the walk He created you for?

Bible journaling: I created afree printable . Feel free to use it! Lucinde used another free printable I uploaded before.  

Lucinde also made a beautifal page using another free printable I uploaded before.

 

Advertisements

4 thoughts on “#Cimart 9: The catwalk of His creation 

  1. Wat heb je dat weer mooi verwoord! Wanneer ik mezelf weer in gedachten naar beneden haal en mezelf daar op betrap, denk ik aan wat in psalm 139 staat. God was erbij, heeft mij gewenst en wonderlijk gemaakt. En wat betreft het “overgewicht”: ik laat het los in Zijn handen want ook daarin weet Hij wat ik nodig heb. Heb ik trek, dan vraag ik wat het verstandigst is om te eten of dan drink ik eerst een glas water.
    En af en toe geniet ik van een lekker stukje taart.
    Het lied wat in mij opkwam toen ik dit las en erover nadacht is van Kari Jobe.
    Your my beloved, your my bride. To sing over you is my delight. I see no stain in you my child. You’re beautiful to me, so beautiful to me.

    Liked by 1 person

  2. Pingback: #Cimart Challenge | Sara Lindenhols

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s