Onzeker in de klas / rocky class

(Scroll down for English translation – please note that English isn’t my native language so translation won’t be perfect.) 

Kernkwadrant_NLDe innerlijke worsteling werd angstvallig verstopt. Maar ik zie het in de gespannen trekjes om zijn ogen en kan het niet laten. “Ik zie dat het je wat doet.”  De tranen wellen wanneer hij haast fluisterend spreekt: “Maar ik zie alleen de tekortkomingen mevrouw, en dat zijn er veel.” Mijn hart staat even stil. Met moeite bedwing ik mijn eigen tranen. Hoe is het mogelijk dat jonge mensen soms zo verblind worden door zogenaamde onmogelijkheden? Het is zijn gevoel, zijn waarheid dat er zoveel is waarin hij faalt. Hij staat nooit op de voorgrond en geeft anderen altijd de ruimte die hij stiekem zelf ook wel eens wil innemen. Zijn inzet en motivatie zijn torenhoog maar slagen er niet in van hem een hoogvlieger te maken.  Het hoogst haalbare is hem niet hoog genoeg. En dus zwemt hij in het eeuwige gevoel van net-niet-goed-genoeg-zijn.

Hoe open ik zijn ogen zodat hij de schoonheid in zijn eigen waarde ziet? Hem ongelijk geven zou zijn gevoel slechts bevestigen. Het gezellige geroezemoes van de klas sluit ik buiten, ik hurk neer naast het tafeltje en focus. Ergens hoor ik de bel en de klas komt in beweging. “Maar zie je, achter elke tekortkoming schuilt een kwaliteit, altijd. Zonder valkuilen geen kwaliteiten. Kom, laten we er samen even naar kijken.” Ik hoor de wanhoop in zijn stem wanneer hij vertelt over de valkuilen die hem op dit moment het meest frustreren.

road ahead unclearTerwijl de volgende klas alweer aan de deur staat te wachten kijken we aan de hand van de kernkwadranten naar zijn overgevoeligheid en onzichtbaarheid. In een mum van tijd komen we uit bij ‘gevoelig / inlevend’ en ‘bescheiden’. “Maar mevrouw, wat heb ik daar nou aan?” Ik hoor en zie wanhoop. “Mensen als jij houden deze wereld leefbaar. Mensen als jij zijn nodig om de grote denkers en durfallen in toom te houden zodat ze niet over anderen heenlopen. Jouw kwaliteiten zijn nodig omdat je door je inlevingsvermogen anderen tot luisterend oor kan zijn. Jij kan anderen helpen om sterk te zijn en te blijven. Zonder jou zou deze wereld er een stukje harder en onpersoonlijker uitzien. Jij bent nodig om mensen menselijk te houden.”

Er breekt iets. In hem maar ook in mij. Maar ik moet professioneel blijven en dus zijn het alleen zijn tranen die vloeien. Langzaam dringt het rumoer van de onrustige groep leerlingen aan de deur tot ons door.  Het moment vervliegt. We maken de afspraak dat hij me deze week nog een keer opzoekt om er op terug te komen. En terwijl een klas vol onstuimige brugpiepers binnenstormt ren ik snel even naar zijn volgende docent en fluister dat hij even tijd voor zichzelf nodig heeft en dus later komt.

Mijn volgende les begint in opperste chaos. Maar voor nu is dat ok.

 

The inner struggle was painfully hidden. But I could see it in the tense traits around his eyes and couldn’t resist the burning question. “I see it moves you?” Tears well when he whispers “But I can only see my shortcomings, and there are many.” My heart stops for a moment. I’m trying not to cry. How is it possible that young people sometimes are so blinded by so-called impossibilities? It is his feeling, his own truth that there’s so much in which he fails. He never asks for attention. always gives others the space and attention he secretly needs. His dedication and motivation are sky-high, but they fail to make him a egghead. The highest achievable isn’t high enough to him. And so he wallows in the eternal feeling of being just-not-good-enough.

Schermafbeelding 2014-10-14 om 23.26.44How can I open his eyes so he sees the beauty of his own value? Telling him he is wrong would only confirm his feeling. I ignore the buzz of the class, squat down next to his table and focus. In a distance I hear the bell and the class starts to move. “Behind every shortcoming there is a quality, always. No qualities without pitfalls. Let’s take a look at it together.”  I hear the desperation in his voice when he talks about the pitfalls that are most frustrating to him.

While the next group of students is already waiting at the door, we look at his hypersensitivity and invisibility. In no time we agree that ‘sensitive / empathic’ and ‘modest’ are the qualities behind hypersensitivity and invisibility. “But ma’am, what’s good about those qualities?” I hear and see desperation. “People like you keep this world liveable. People like you are needed to keep the big thinkers and daredevils in control so they do not hurt themselves or others. Your qualities are necessary because your empathy can be the encouragement others need. You can help others to be and stay strong. Without you, this world would be harder and more impersonal. You are needed to keep people human.”

Something breaks. In him but also in me. But I have to stay professional. The sound of a troubled group of students at the door returns to me. The moment we have evaporates. We agree he will visit me again this week to talk it over again. And as the next class rushes in, I quickly run to his next teacher and whisper that he needs some time for himself and will come in late.

My next lesson starts in utter chaos. But for now that’s ok.

Advertisements

You are beautiful …

(Scroll down for English translation)

Vriendin, aan jou is alles mooi, niets ontsiert jouw schoonheid.

Hooglied 4:7

Ik schreef al eerder over Hooglied; over hoe het herderinnetje en de grote koning verliefd worden op elkaar. Ze was verre van perfect maar in zijn ogen was er niets verkeerd aan haar omdat hij de bril van liefde droeg.

Zo kijkt God ook naar ons; door de bril van Jezus’ liefdevolle offer. En Hij ziet niets verkeerd.

Jij en ik; we zijn niet perfect, bijlange na niet. Maar wanneer Hij naar jou, naar mij kijkt voelt Hij alleen maar liefde en er is niets meer wat ons ontsiert.

Aan jou is alles mooi!

Bible journaling:

De foto’s spreken voor zich denk ik. Voor de achtergrond gebruikte ik Gelatos (goed dik smeren, dan blend het mooier). Met een stencil en inkt maakte ik er een patroontje op. Op een apart blad tekende ik met pastelpotlood de pauw. Op Vellum (is doorzichtiger) tekende ik de veren. De tekst printte ik. Vervolgens was het alleen nog een kwestie van knippen en plakken. Voor de finishing touch gebruikte ik wat glitterlijm (let op: het vellum kan door vocht kreuken: dus smeer het niet te dik!) Owja, ben ik de enige die er een zootje van maakt tijdens het freubelen? 😅

1517842670063

You are altogether beautiful, my love; there is no flaw in you. Sng 4:7

I wrote about this beautiful book before. How the shepherd-girl and the King fell in love. She wasn’t perfect, yet he looks at her true the color of love and can’t find any flaw. That’s the way God looks at you. At me. I’m not perfect neither are you, but God looks at us through the sacrifice of Christ. And He can’t find any flaw. What He sees in you is beauty: You are altogether beautiful!

Bible journaling: The pictures speak for themself I guess 😅 For the background I used Gelatos, (add enough so it will blend more easy – use a baby wipe to blend) then I used ink and a stencil to add a print and some color. On a seperate piece of paper I drew the peacock. I used pastelpencils (brand Bruynzeel Design). I love pastel: it blends perfectly and soft! But it has to be fixated or it gets messy. The feathers I drew on vellum. Printed the lettering. And after this it was just a matter of cut and paste. I added some glitter for the finishing touch. (By the way: I’m I the only one that makes a mess while journaling 😅?)