Notitiebijbel op reis

1537779549127De afgelopen 2 weken kon je mij, via instagram en facebook, de nieuwe notitiebijbel die @royal.jongbloed me stuurde zien uitproberen.

Waterverf is niet mijn favoriet en zeker wanneer ik het combineerde met pastelpotlood leek het papier heel erg door te schijnen en her en der door te drukken. Fixatief + waterverf blijkt niet helemaal een top combinatie. Maar het mocht de pret niet drukken en ik ging vrolijk verder met het testen van het papier.

Mijn pastelpotloden werken op dit gladde papier niet geheel soepel maar zo vervelend was het ook weer niet en eea viel met fixatief goed op te lossen (fixatief + pastelpotlood ging wel goed – drukte niet door). En Gelatos van Faber Castell schijnen niet eens door!

1537339712749Nu leek het me leuk om van deze bijbel een soort reis-test-bijbel te maken met als doel hem uiteindelijk weg te geven. Aan wie of hoe bepaal ik later nog wel. Maar voor nu ben ik dus zoek naar 8 á 10 dames (of heren) die een creatieve bijdrage willen leveren in deze bijbel.

Een aantal afspraken gelden:

  1. Je houdt de bijbel maximaal 1 week.
  2. Je verzendt de bijbel via pakketpost (7€) naar de volgende persoon op de lijst, bij voorkeur op woensdag zodat de volgende persoon hem vóór het weekend ontvangt.
  3. Je maakt bij voorkeur 2 creaties. Je krijgt vooraf te horen in welke week jij aan de beurt bent zodat je eventueel kan plannen.
  4. 1537032285083Bij de pagina die je maakt schrijf je een bemoedigend briefje of kaartje voor de uiteindelijke ontvanger van de bijbel – dit stuur je mee met de bijbel zodat de laatste het complete pakketje terug kan sturen naar mij.
  5. Wanneer je je creatie deelt op social media tag je mij en gebruik je de hashtag  #notitiebijbel.
  6. De laatste persoon op de lijst stuurt de bijbel weer naar mij.

Uiteindelijk kan de bijbel met bemoedigende kaartjes door iemand ‘gewonnen’ worden via onze facebookpagina. Hoe en wat laat ik tegen die tijd wel weten.

Wil je graag meedoen? Stuur me dan voor 1 oktober een privéberichtje. Hier of via messenger / de facebookgroep. Laat even weten met welke materialen je denkt te gaan werken! Ik kies 10 willekeurige personen uit en breng hen op de hoogte.

(UPDATE: Inmiddels zijn er zoveel reacties dat ik de aanmeldingen helaas voortijdig moet sluiten!)

Advertisements

De nieuwe HSV notitiebijbel!

Vandaag viel de nieuwe HSV notitiebijbel bij me op de mat. Ik testte gelijk het papier! De aankomende weken neem ik uitgebreid de tijd om nog meer te testen en wat er daarna met deze bijbel gebeurt … (ik kan alvast verklappen; ik hou hem niet voor mezelf!)  www.youtube.com/watch?v=beKznc7-17I 

No play makes Jack a dull boy …

De boog kan niet altijd gespannen staan. In het Engels hebben ze een leuk rijmpje:

All work and no play makes Jack a dull boy. All play and no work makes Jack a mere toy.

Vertaald: Alleen maar werken en niet spelen maken dat Jack maar een saaie jongen is. Alleen maar spelen en niet werken, maken dat Jack alleen maar een speeltje is.

Teveel werken… je boog altijd gespannen laten staan maakt dat de rek er ooit een keer uit is. Je verliest flexibiliteit, verliest veel uit het oog en uiteindelijk ben je niet meer effectief of doeltreffend.

De boog te weinig spannen maakt je moe, sloom, vatbaar voor een bore out (exact dezelfde symptomen als een burn out!), maar je verliest ook diepgang en realiteitszin. Van doel treffen is ook dan geen sprake.

God zegt niet voor niets dat er balans moet zijn. 6 dagen werken (let wel: in die tijd waren dat 6 hele dagen van de ochtend tot de avond – tv was er niet- en ook kinderen hadden hun lading aan taken) 1 dag complete rust (zelfs het koken of het huishouden was taboe) en regelmatig een feest: het leven vieren!

Dat werken doe ik wel… dacht ik… al werk ik geen hele dagen, thuis ben ik ook vaak bezig maar met enige regelmaat geniet ik van een kwartiertje social media scrollen… Maar ik moet eerlijk bekennen: mijn ‘dag’ rust smeert zich wat vaker uit over de avonden. En echt een hele dag niks… 🤔?? Maar ook het feesten – het leven vieren… ik hou niet van feestjes. Waarschijnlijk omdat het me te druk is… mogelijk omdat ik teveel doe… te weinig echt rust neem?? Ik weet wel dat als mijn balans helemaal fout is ik vatbaarder wordt voor depressie… Werk aan de winkel dus..

Ik probeerde uit te beelden dat de boog niet altijd gespannen kan staan. De boog plakt aan de ene kant en schuift in de andere kant in een gevouwen en geplakte ‘houder’. Hij kan er dus ook uit en mee dicht gevouwen worden.

Big catch

1536316098028

1536316287356Vang voor ons de vossen, de kleine vossen, die de wijngaarden ten gronde richten nu onze wijngaarden bloeien. Hooglied 2:15

Het boek Hooglied is een prachtige allegorie op de relatie tussen God en zijn mensen. Net als een pas verliefd stel is de relatie kwetsbaar en dienen er ‘spelregels’ in acht genomen te worden.  Het meisje droomt van haar geliefde en in die droom ziet ze henzelf als een wijngaard waar de kleine vossen tekeer gaan. Maar de ranken staan net in bloei, en de bloesems zijn kwetsbaar.  Zo is het ook in onze relatie met God. We zijn kwetsbaar. Er zijn altijd kleine vossen in ons leven, dingen die op subtiele of minder subtiele wijze ons bij Hem vandaan houden.

Wat me vandaag opviel: ze zegt niet ‘Ik vang de vossen’ … maar ‘Vang voor ons …’ .  Ze gaat ervan uit dat ze in haar kwetsbaarheid niet alleen staat.

1536316143052Als (jong) gelovige ben je net als een kwetsbare bloesem: alle potentie tot vrucht dragen, maar o zo kwetsbaar. Dus is het nodig jezelf in bescherming te nemen en anderen toe te staan je te beschermen zodat je kan groeien naar volwassenheid.

En er zijn nogal wat kleine vosjes in ons leven; kleine compromissen waarbij we onbewust ons geloof tekort doen, kleine ongenoegens die gevoed worden, subtiele inschikkelijkheid in onrecht, een kleine onopvallende zonde waar een keer aan toegeven… maar bij 1536316222736elkaar vormen deze zogenaamde futiliteiten een steeds grotere barrière die zich ongezien steeds meer aan ons opdringt.

En dus hebben we het nodig dat anderen ons liefdevol wijzen op onze tekortkomingen; liefdevolle bescherming wat ons doet groeien in geestelijke volwassenheid zodat we volop vrucht kunnen dragen.

 

Yes I can!

(Matt 25:14-30)

Een zakenman gaat op reis. Zijn 3 bedienden krijgen geld. De opdracht is simpel ‘let op de centen tijdens mijn afwezigheid.’ Bij terugkomst worden 2 bedienden geprezen, de derde krijgt een uitbrander van jewelste.

Twee zorgden ervoor dat het geld goed besteed werd zodat er winst behaald werd maar die ene had het uit angst voor z’n baas in de grond verstopt zodat er niks mee kon gebeuren. Wat is het probleem? Ze hebben toch alle drie geluisterd? De beste man is er geen cent armer van geworden! Wat maakt dat hij zo boos is op die ene bediende? Was winst het enige wat telde??

Jaren geleden, toen ik na grove teleurstelling besloot niets meer te doen qua taken in de kerk, zei iemand ‘Je stopt je talenten in de grond, zonde’. Jarenlang had ik extreem veel tijd en energie gespendeerd in het dienstbaar zijn met de gedachte ‘Ik hoop zo dat God later tegen me zegt ‘Je bent een goede en getrouwe diennaar, over weinig was je trouw, veel zal ik je geven, ga in tot de vreugde van je Heer.’ Ik bleef echter angstig dat het niet genoeg zou zijn.

Maar was dat -die houding en die inzet- hetgeen dit tekstgedeelte me had willen leren??

Nu denk ik van niet. Maar ik heb me jarenlang schuldig gevoeld. Alsof ik mijn talenten had vergokt en verloren. Verdrietig omdat ik overtuigd was God teleur gesteld te hebben.

1536073105784In dit stuk gaat het over talenten: een soort van munteenheid. Het gaat niet over de talenten / persoonlijke kwaliteiten zoals wij die vaak kennen. Het gaat over geld. Wat doe je met het bezit wat God je in bruikleen heeft gegeven?

En toch… gaat het daar echt over?

In de context van het hele hoofdstuk en het hele boek gaat het over verwachting. Verwacht jij je meester? Val je niet in slaap, dut je niet in tijdens zijn afwezigheid? Wat doe je om je voor te bereiden op Zijn komst?

En wanneer je met de blik van die context naar dit verhaal kijkt vallen andere zaken op.

“Heer, ik wist, dat gij een hard man zijt; gij maait waar gij niet gezaaid hebt, en vergadert waar gij niet hebt uitgestrooid; en ik vreesde, ging heen en verborg uw talent in de aarde. Zie, daar hebt gij het uwe.”

Deze uitspraak … het zal je maar gezegd worden…

“God, u bent hard en ongevoelig! Het had niet uitgemaakt of ik wat had gedaan want U had het zelf allemaal veel beter en makkelijker zelf kunnen doen. U kunt over de rug van anderen krijgen wat u wilt. Dus was ik bang. Bang dat alles wat ik deed toch niet goed genoeg zou zijn. Bang dat als ik zou speculeren met het geld, dat ik alles zou verliezen, bang … dus hier hebt u wat u me gaf terug.”

Onze God, die God die zich als liefhebbende en zorgzame vader wil buigen over ons welzijn, die God wordt hier vreselijk afgeschilderd.

1536073261193De man had zich laten leiden door zijn onredelijke angsten. Door een vals beeld van wie zijn meester was. Die angst maakte hem arrogant. Want ook al had de meester blijkbaar wel het vertrouwen in hem en werd zijn potentie vooraf herkend en erkend; uit angst en koppige arrogantie was de bediende blind voor de mogelijkheden die de meester hem bood. Hij was halstarrig gebleken: had niet willen nadenken of zijn beeld wel correct was toen hij de andere 2 zo bezig zag. Hij had geweigerd ook maar iets te doen en aan het eind gaf hij zelfs zijn meester de schuld ‘U bent’.

Dit bijbelverhaal gaat over je geld en je verantwoordelijkheden. Maar meer dan dat gaat het over de mogelijkheden die God je biedt en wat je ermee doet. En de vraag die zich aan me opdringt ‘Wanneer God iets in mij ziet en me de kans geeft er wat mee te doen, wie ben ik dan om te leven in angst. Angst alsof Hij niet nabij is. Angst alsof ik niet goed genoeg zal zijn.’

Maar we hebben geen harde boze God die alleen maar kijkt naar onze tekortkomingen. We hebben geen God die ons doen en laten tegen mekaar opweegt zodat meetbaar is hoeveel goeds we hebben gedaan.

We hebben een God die het hart aankijkt.

Maar als God zoveel potentie in mij ziet? Met welke arrogantie heb ik dan het lef negatief over mezelf te blijven én me door die gedachten te laten leiden?

Als de grote God, de schepper van alles wat leeft, zich ontfermt over mij, mij aanstelt over een paar kleine mogelijkheden… wie ben ik dan om te zeggen dat ik het niet kan?

Wanneer je met een zwak zelfbeeld worstelt kan bovenstaande misschien overkomen alsof je het helemaal hebt verbruit. Laat dat het niet zijn. Laat het klinken als een uitnodiging om – met babystapjes- te groeien in geloof. Geloof in jezelf. Want God gelooft in jou! Laat het een uitdaging zijn om je grenzen te verleggen en beetje bij beetje te ontdekken wat je kan doen met de mogelijkheden die Hij je heeft gegeven.

Ik doe nog steeds niets in de kerk. Maar ik voel me er niet schuldig meer over. Want inmiddels heb ik geleerd dat ik met de mogelijkheden die ik heb, ook buiten de kerk veel kan betekenen. En al steekt onzekerheid bij tijd en wijle de kop nog eens op en ben ik verre van vrij van imperfecties… en nog steeds moet ik mezelf af en toe moed inspreken en fluisteren ‘Yes I can!’ … maar desondanks: ik weet dat Hij later zal zeggen ‘Gij goede en getrouwe dienaar…’

From tears to joy

(Scroll down for English)

Je mond in een grimas… want het lijkt zo onwerkelijk… verdriet omhult je ziel en tranen lijken eindeloos te wellen… been there done that… en dan zegt iemand dat het beter wordt… je gelooft het niet want de opdringerige realiteit is als een bril die de belofte en werelijkheid vertekend… Vertrouw desondanks op Hem. … en allen die je voorgingen (Job, David, Nehemia,Jozef… Jezus ) : het is een wonder maar uit het zaad van verdriet doet God werkelijk vreugde groeien!

#psalm126 #30dagenoogsten

Even when sadness covers your heart and soul; you have to give. Just sow! Joy will sprout and grow!

Job, and Joseph, and David, and many others, had harvests of joy after a sorrowful seedness. Those that sow in the tears of godly sorrow shall reap in the joy of a sealed pardon and a settled peace. Those that sow to the spirit, in this vale of tears, shall of the spirit reap life everlasting, and that will be a joyful harvest. Blessed are those that mourn, for they shall be for ever comforted. (Matt. Henry comentaries) #psalm126