PreekaanTEKENingen (3) / sermonsketchnotes

Ik blogde er al eerder over … Vandaag postte Paulien Vervoorn een nieuwe blog van mij op haar pagina geloofwaardigspreken.nl . Een blog over het hoe en waarom rond preekaanTEKENingen maken maar vooral hoe de spreker rekening kan houden met wie aanTEKENingen wil maken.

Ikzelf hou niet (meer) van naar de kerk gaan. En zo een (lange) dienst uitzitten is niet echt aan mij besteed. Mijn gedachten dwalen heel vaak af, ik zie wiens broek te kort is, wie net naar de kapper is geweest (of dringend moet gaan), welke moeder zich irriteert aan het gedrag van haar kind … en zodra het amen klinkt ben ik de inhoud van de preek weer kwijt en teveel indrukken rijker.

AanTEKENingen maken helpt mij me te focussen. Met pen en notitieboekje in mn hand vergeet ik de mensen om me heen, geef ik m’n brein geen kans zich te ergeren aan futiliteiten … En ik vind het leuk. Het is voor mij de motivatie om toch te luisteren naar de preek.

Maar niet elke spreker is even handig om naar te luisteren. Dus in de blog op geloofwaardigspreken vind je dus een stel tips – voor sprekers. Je kan die blog dus het beste met je predikant delen… mis je tips voor de spreker: ik hoor ze graag; laat ze hier in een reactie achter of mail me.

Zelf starten met aantekeningen maken? Ik heb er – heel low profile, en zwaar onprofessioneel een youtubefilmpje over gemaakt. Het helpt je in ieder geval op weg.

Vragen over preekaantekeningen leren maken? Mail me!

This blog is about sermonsketchnotes , I wrote about this before. I wrote a blog in Dutch and a website for pastors and preachers posted it. In that blog I mainly give tips and do’s for pastors they can use to help those who are taking sketchnotes.

1541933602153-1When you want to start sketchnotetaking yourself – I made a short vlog on youtube. But it is spoken in Dutch, but I think the images say enough.

Sketchnotetaking during a sermon helps me focus on the sermon instead of all the people that surround me. And it is fun to do!  Check the sermonsketchnotescommunity on instagram and facebook! 

 

Advertisements

Ik doneer mijn nier… of toch niet? / Kidney donation… do or don’t?

(Nederlandse vertaling onder de Engelse)
Sigh… when did the tv-show shared that vlog… the one of that young lady who is in need of a kidney… since that show I’ve seen people share her vlog  so often… and liked it… commented how much ‘luck’ they wish her …
I can say I have had sleepless nights because of this. I am a registered organdonor. I am registered stemcelldonor. But the step of being a living healthy organdonor… for someone you don’t know… My head is spinning … when I have the willingness – without a doubt-  to donate a kidney to my very own child if he would need one … why not to a complete stranger? Shouldn’t I, as a christian, not show the same compassion to someone I’ve never met before? And never will? Isn’t this what it’s all about as being a good Samaritan??  I really struggle with this.
Are all the people that comment, like and share willing to donate themselves? Or only to her, and is it a fortunate coincidence that they don’t have a matching blood group – do they offer themselves to others who need it and aren’t granted any time on tv? Or ends their conscience, as soon as they scroll to the next post? Why do people share this vlog? Is their passion real and deep and is their struggle as real as mine? Or is it just a brief dominating superficial compassion?
Anyway, back to me, I struggle with it … a lot. It feels like I am obligated to myself and my faith, and humanity, to question myself and investigate … and, if necessary, take the freaking scary step to take action…
I wonder… what is holding me back? Enough reasons not to do this – I withhold you the list. But how honest are my ‘but’s’? I think I need more time to struggle … 
What is your hesitation?

nierdonatieZucht… wanneer was dat filmpje op tv… dat van die jongedame die een nier zoekt… sinds die uitzending heb ik het filmpje al x keer voorbij zien waaien op social media. Heb er gestresste gedachten van en slaap slecht (meer dan anders)

Ik ben geregistreerd orgaandonor. Ik ben geregistreerd stamceldonor.

Maar de stap om donor bij leven te worden… voor iemand die je niet kent…

Mijn hoofd draait sinds de uitzending overuren… wanneer ik de bereidheid heb om zonder nadenken een nier af te staan aan mijn bloedeigen kind… waarom dan niet aan een wildvreemde? Zou ik als christen niet evenveel bewogenheid moeten tonen? Is dat niet waar het bij het verhaal over de barmhartige Samaritaan om draait?

Ik worstel ermee. En dan zie ik dat het filmpje al zoveel keren geliked is en gedeeld: zijn al die mensen zelf bereid om wat af te staan? Of alleen aan haar en komt het dan toevallig uit dat ze geen matchende bloedgroep hebben – bieden ze zichzelf dan wel aan voor anderen die het nodig hebben maar niet op tv komen of houdt hun bewogenheid op zodra ze doorscrollen??

Waarom delen mensen dit filmpje zo massaal? Is de passie werkelijk en diep of overheerst oppervlakkig medelijden?

Enfin,  terug naar mij, ik worstel er dus mee… vind het ook een verplichting aan mezelf, mijn geloof , en de mensheid (hoe dramatisch dat ook klinkt) om mezelf zo te bevragen en te onderzoeken… en indien nodig de doodenge stap tot actie te ondernemen…

En ik vraag me af… wat weerhoudt me? Genoeg redenen om het niet te doen, ik bespaar je de waslijst, maar hoe eerlijk zijn mijn ‘ja-maars’ ?  Ik vrees dat ik nog even worstel … ben ik de enige? Waarom zou jij het wel of niet doen?

 

Meer info over nierdonatie bij leven hier.