Why it could be worth the money rebuilding the Notre Dame

(Scroll down for English translation!)

Ongeveer een week geleden postte Paulien Vervoorn op social media iemands gedachte, het was iets in de trant van “Kan een dominee het maken om met dure schoenen op het podium te verschijnen?”

In de reacties kwam onder andere het argument dat een dominee dit niet kon maken want dat geld werd beter besteed aan de armen.

En toen ging de Notre Dame in vlammen op. En binnen enkele dagen lag er een giga som op tafel om dit gebouw weer te renoveren. Geld wat door velen was gedoneerd. En ook hier vielen veel lui over op social media. Massaal werden plaatjes gedeeld van arme hongerige kinderen, smeltende ijskappen en de drijvende plastic soep. “Ze gaven het geld beter uit aan de natuur of aan de armen dan aan een stenen gebouw.”

Deze reacties frustreren mij. Enorm. Want alweer jaren geleden zag manlief op marktplaats een oude gare Porsche voor amper 1000€. Hij kwam met het idee deze oude bak te kopen om er, als hobby, in verloren momentjes aan te sleutelen. Het zou een meer-jarenplan worden, maar het zou echt wel zijn project zijn, iets wat hij helemaal naar oude glorie zou herstellen. En als het dan eindelijk af was zou hij er heerlijk en ontspannen in kunnen toeren. Maar hij twijfelde. Want ‘hoe zat het met de beeldvorming?’ Wat als mensen dan zouden denken ‘Ja hoor, zie daar de dominee rijden in zijn dikke bak.’ Beeldvorming. De auto kwam er niet.

Jaren later, de beeldvorming aan de wilgen hangend, gingen we als gezin op roadtrip door Amerika. We hadden er flink voor gespaard. We hadden een hele poos bezuinigd op verjaardagskadootjes voor elkaar, hadden bezuinigd op nieuwe kleding, hadden lange tijd flink opgelet waar en hoe en hoeveel we uitgaven aan de wekelijkse boodschappen. Maar – zo dachten we- het is het waard omdat we met deze reis onze kinderen en onszelf wilden verwonderen met Gods schepping. Tijdens en na het rijden wilden we de tijd nemen om samen na te denken over ‘de dingen des levens’, tijd nemen voor elkaar en voor rust. Het zou ook een soort van bezinningstocht worden. Een investering in onszelf, ons gezin en elkaar. En dus bezochten we de Rocky Mountains, verbaasden we ons over de Grand Canyon en verstilden we bij de schoonheid van Yellow Stone. Er waren vele gesprekken over God, geloof en zowel de mooie als nare kant ervan.

Eenmaal thuis vertelde ik dit enthousiast aan iemand uit de kerk. Zijn reactie “Dus daar geven jullie mijn tienden aan uit.”

Iedereen met een beetje geld, geeft geld uit aan luxe. Iedereen. Om geen hypocriet te zijn wanneer je commentaar levert in de trant van ‘dat had je beter uitgegeven aan de armen of aan…’ moet je stoppen met op vakantie gaan. Mag je geen nieuwe of tweede auto kopen, geef je geen geld uit aan nieuwe trendy kleding (maar koop je tweedehands), je spendeert geen geld aan het verfraaien van je woning, geeft niet teveel kadootjes of feestjes, en je trakteert jezelf niet op dingen als een leuke tas of mooie gemanicuurde nagels. Want; de armen kunnen dat geld beter gebruiken.

“Maar Jezus zei:”Laat haar met rust. Waarom val je haar lastig? Zij heeft een goed werk aan mij verricht. Want de armen hebt u altijd bij u, en wanneer u wilt kunt u hun weldoen, maar mij hebt u niet altijd bij u.” (Markus 14: 6-7)

Jezus zat te dineren met een stel vrienden. En ineens komt daar deze dame binnen die zijn voeten begint te zalven. Niet met simpele huis tuin en keukenolie maar met peperdure Nardusmirre. Dit goedje kwam van ver, in een speciale gesealde kruik en deze kruik moest gebroken worden zodat alles ineens gebruikt kon worden. Dit kruikje, alleen betaalbaar voor koningen of zeer rijken, werd uitgegoten over voeten die een paar uur later waarschijnlijk weer vies en stoffig zouden worden. Een kruikje ter waarde van een jaarloon werd verspild zodat zij Jezus kon laten zien dat hij haar koning was. Dat Hij haar alles waard was.

Het is dan ergens ook te begrijpen dat de kerels in de ruimte hun beklag doen. “Ze had het geld beter aan de armen gegeven!” Maar dan antwoordt Jezus dus dit: “Laat haar, de armen zijn er altijd, dus geef ze zoveel en wanneer je ook maar wilt, maar ik ben er niet altijd en dat heeft deze dame door.”

Voor je de kerels in die kamer gelijk geeft, bedenk even ‘Wat is jouw jaarloon?’ 20000 Euro? Meer? En stel, door een wonder staat dat bedrag ineens op je rekening. Waar geef je het dan aan uit? Een nieuwe auto? Een verre reis? Het verbouwen van je badkamer en keuken? Of gaf je het hele bedrag aan een goed doel?

Het ene hoeft het andere niet uit te sluiten.

Nieuwe mooie schoenen met een goed voetbed en ademend leer, die voor een eerlijk loon zijn gemaakt onder de juiste werkomstandigheden, schoenen die voorkomen dat je rugklachten krijgt en die je niet knellen en afleiden … zijn waarschijnlijk een betere investering dan goedkope Alie Express schoenen, gefabriceerd onder dubieuze milieu-omstandigheden en waarbij de arbeiders mogelijk flink uitgebuit werden…

Jezelf trakteren op een maandelijks ritje naar de nagelstyliste sluit niet de mogelijkheid uit dat je ook geld geeft aan een goed doel. Dit kadootje aan jezelf zou zomaar kunnen vallen onder het ‘heb je naaste lief als jezelf’-idee.

Wat sommigen aan de ene kant, zichtbaar, uitgeven, hoeft niets te zeggen over wat ze voor de rest met hun geld doen. Niet alles is zichtbaar vanuit jouw perspectief. Dus oordeel niet te snel.

Het herbouwen van de Notre Dame hoeft geen verspild geld te zijn! Bedenk eens hoeveel werkgelegenheid dit biedt? Hoeveel arbeiders zullen te werk gesteld kunnen worden zodat ze hun hand niet hoeven op te houden voor een uitkering?

En wat dacht je van het gevoel van samenhorigheid? Het samen werken en toeleven naar iets wat opgebouwd en hersteld wordt kan de gemeenschap erg goed doen. Iets wat Frankrijk vandaag de dag echt wel kan gebruiken.

En misschien, heel misschien, zal dit gebouw (weer) een baken van hoop worden, een levendige richtingwijzer naar God. Welk christen zou zijn geld daar niet aan willen uitgeven?

A week or so ago Paulien Vervoorn shared a thought (not her’s) on social media. “Should a pastor wear expensive shoes and clothing when he is preaching?”

In reaction some argued that a pastor shouldn’t overspend on clothing because a lot of poor people could’ve benefit from that money.

Than the Notre Dame got destroyed … and within days or even hours people started to donate so it could be rebuild. A (very) large amount was given.

And people started to argue again; “Spend the money on the poor, on saving the environment, on solving the ocean’s plastic soup.” “Why give it to a building if you can help and save so many others?”

And I got frustrated. This is why: Years ago my husband wanted to buy a cheap (as in less than 1000 euro’s) old Porsche. As a hobby he wanted to spend his spare moments in rebuilding and restoring it to it’s former glory. It would be a project off many years but it would be his. He hesitated to buy it. Why? Because of what people would say once the project was finished and he would drive in it. ‘Look at him, working in church and driving a car like that with churchmoney.’ So he didn’t buy the car.

Years later we took our kids on a roadtrip through America. We saved for it for years. For years we didn’t spent anything on our house, bought cheap (secondhand) clothing, didn’t spent a lot on presents for the kids etc… and to be honest: as a parttime teacher my paycheck was better than my husbands with his more than fulltime job as a pastor in church … So we’ve spent 4 weeks visiting the Grand Canyon, Rocky Mountains, Yellow Stone and so much more. We wanted our kids to see and experience Gods wonders, and used the time in and outside the car to talk about life, talk about faith and the beauty and hard side of being a christian. It was the time and money -very- well spent.

Back home I enthusiastically told about it to a (church)friend. His respond ‘So there goes my money I give to church.’

Spending money on personal luxary is something all people with (some) money do. In order to not be a hypocrit when you comment that money should’ve spent on the poor, you shouldn’t -ever- go on vacation. Or buy new fancy clothing (go secondhand), you shouldn’t decorate your house or buy a new or second car. Don’t ever go to a salon to get your nails done, and stop giving parties or expensive birthdaypresents… because the poor need it more than you do.

“But Jesus said, “Let her alone. Why do you trouble her? She has done a good work for Me. The poor you will always have with you, and you can help them any time you want. But you will not always have me.” (Mark 14:5-6)

Jesus is having diner with some friends… and in comes this woman to anoint his feet. Using an alabaster jar of very very expensive oil. To give you an idea of it’s worth: the oil was made from pure nard; something only kings or very rich people could afford. The jar was sealed and needed to be broken in order to use the oil. So all had to be used at once. It was worth a year salary. And she spend it all at once, just to anoint Jesus feet. Just to declare He was her king. A few hours later his feet would get dirty and dusty again. But she spent it on Him anyway.

No need to say Jesus his friends reacted in a way most people nowadays do… ‘What about the poor?’

Before you agree with them: what do you earn in a year? 20000 euro’s? Or more? If you had this amount – by miracle- on your bankaccount, would you spend it on praising Jesus, or would you rather buy a new car? Or decorate your house? Having your nails done, every few weeks? Or would you give it all – without hesitation-to the poor?

Doing one doesn’t have to exclude the other!

Buying ‘expensive’ shoes, produced at a fair price, in employee-friendly circumstances… shoes that prevent backpain, feel comfortable so they wont distract you when preaching… are by far a better idea than cheap plastic Alie Express sneakers, produced in doubtfull circumstances, and by employees that are likely to be exploited, and manufactured and shipped in a polluting way.

Having your nails done as a treat to yourself doesn’t exclude the possibility you also donate money to charity. It most certainly could be a ‘love your neighbor as yourself’ kind of act.

And what someone spend on things you can see, doesn’t tell you the reason… or what the other spent beyond your point of view. So don’t judge.

Rebuilding the Notre Dame isn’t necessarily wasted money that better would’ve spend on the poor : rebuilding the Notre Dame will create al lot of job opportunities; giving money to those who labor; giving the working class what they need: work instead of unemployment asking the government some payment.

And what about creating a sense of community – working, side by side, watching together how it will grow and restore again, can, must and will be an opportunity to grow and restore community- so needed in France today- and maybe this building will, once again, become a beacon of hope and a vivid pointer to God. What christian wouldn’t want to spend some expensive oil on that?

(First pic is my note in my bible. Second pic is a screenshot from www.notredamedeparis.fr photo in the screenshot is from Michel Pourny)
Advertisements

8 thoughts on “Why it could be worth the money rebuilding the Notre Dame

  1. Amen, ben het zo ontzettend met je eens. De poverty mentality heeft zoveel christenen in zijn greep. Terwijl God ons Zijn voorspoed beloofd. Hoe meer we toevertrouwd krijgen des te meer mogen en kunnen we investeren in Zijn Koninkrijk en ook goed voor onszelf zorgen. Ik wordt zo kriebelig van de armoede mentaliteit, in de onmogelijkheden, terwijl God zo creatief is en ons de mogelijkheid heeft gegeven om in mogelijkheden te denken. Misschien draaf ik nu een beetje door. Maar ik geloof niet dat christenen arm zouden moeten zijn. En ik denk dat we goed voor onze voorgangers moeten zorgen en ze af en toe (al dan niet met enige regelmaat) op een zonovergoten vakantie mogen sturen (van ‘ons’ /Gods toevertrouwde geld)
    Ze/ jullie investeren zo ontzettend veel. Bedankt. Hmm het is een heel verhaal geworden ik wilde alleen maar amen op je verhaal zeggen.
    Trijntje

    Like

    • Ik hou ook niet van een negatieve narrow minded mentaliteit. Word ik ook kriegelig van. Maar ben ook geen aanhanger van het welvaartsevangelie. Mee eens dat je goed voor elkaar moet zorgen. Niet iedereen heeft het nl even breed of even gemakkelijk en kan daar niet zomaar uit komen. Dus heel belangrijk om er voor elkaar te zijn!

      Like

    • Trouwens God beloofd inderdaad voorspoed; maar Zijn interpretatie van voorspoed hoeft de onze niet te zijn. En voorspoed is iets heel anders dan welvaart of rijkdom. En om tot die voorspoed te komen staat Hij vaak toe dat je door een lang en donker dal moet…

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s