Black Piet – liever (niet)?

Mijn facebookpagina heb ik heerlijk afgeschermd voor het grote publiek. Maar onderstaande post mag de wereld in…

Ok ik ben het gedoe (ik wilde schrijven ‘gezeik’ maar hou me in) nu al moe… wel zwarte Piet of geen zwarte Piet… en dan alle standaard plaatjes en berichtjes maar op social media delen. Iedereen doet mee want iedereen vindt er wat van en denkt z’n mening te mogen uiten zonder de feiten echt goed te kennen of te weten wat de ander nu werkelijk beweegt.

Christenen die vallen over Halloween en daar tegen zijn vergeten gemakshalve de zwaar heidense oorsprong van zwarte Piet… (zie link) maar gaan in dit debat met een mak hart voorbij aan een stuk begrip en naastenliefde wanneer ze net zo verhit of quasi grappig plaatjes delen als elk ander… niet alleen grristenen trouwens;

denk aan de vele gegoede burgers die zwaar verontwaardigd beweren dat de racismekaart niet voor hen van toepassing is. En omdat zij in de meerderheid zijn hebben ze gelijk. Alsof je een klas gelijk moet geven wanneer ze 1 kind (wat een tikkie anders is en anders denkt) volledig denken te mogen buitensluiten. (Ja dit heb ik gejat uit NRC bericht) of wat dacht je van het bagatelliseren van de emoties van de ander? De racismekaart versla je niet door te zeggen dat Sint ook Turk was en dat ‘zie’ (in ‘zie ginds komt de stoomboot’) moet vervangen worden door ‘ervaar’ omdat je anders blinden discrimineert en dat een stoomboot milieuvervuilend is… 🤔 met dit soort acties bagatelliseer je alleen maar het gevoel van de ander waardoor je in de hand werkt dat die nog harder protesteert om gehoord te worden.

En dan de tegenstanders die continue verwijten dat er een gebrek is aan respect en een overschot aan racisme; zij vallen met hun gedrag inmiddels zelf ten deel aan dat wat ze de ander verwijten. De discussie an sich polariseert en discrimineert. En ja sommige kinderen lokken nu eenmaal pestgedrag uit (om in het voorbeeld van @nrc te blijven). De racismekaart gaat echt niet altijd op en kijk eens naar de intentie in plaats van naar de vorm. Blijf niet hangen in verwijten waardoor de ander alleen maar nog harder schreeuwt dat ze dat niet zo bedoelen.

En weet je: wat zijn wij volwassenen een geweldig voorbeeld geworden voor al onze kinderen. Het voorbeeld van hoe je vooral NIET luistert naar elkaar en hoe je vooral WEL je gelijk moet proberen te halen, al was het maar door op social media vanalles te schreeuwen en te delen ZONDER kennis van feiten of diepe emoties van de ander.

En voor wie denkt dat de discussie aan kinderen voorbij gaat. Nope. Ik krijg al jaren de vraag of we dit onderwerp in de les kunnen bespreken (in thema van vrijheid of vrijheidsbeperking) en elke keer waag ik weer de poging de leerlingen iets bij te brengen over polarisatie, leren luisteren, feitenonderzoek, dat een discussie je niet dichter bij elkaar brengt (en een van hart tot hart gesprek wel) net zo min als via social media je mening doordrukken enz enz en elk jaar weet ik bij voorbaat al de uitkomst;

voorbeeld doet volgen – en dan hebben ouders vaak een grotere invloed dan een simpele docent die zich als een roepende in de woestijn waant.

Je hoeft geen christen te zijn om ook in een discussie als deze je iets meer als Jezus op te stellen; verdraagzaamheid en naastenliefde verspreiden we alleen maar door samen te werken. Juist in situaties als deze.

Dus: iedereen die nog een populistisch bericht deelt over voor of tegen zwarte Piet zonder daarbij blijk van begrip of naastenliefde te geven en zonder een open houding tot gesprek verwijder ik op mijn tijdlijn. Ben er even klaar mee. (Nu al)

Zo – morgen hoeft niemand voor de preek naar de kerk. Ik heb gepreekt voor twee 😜. Nodig liever iemand uit om gezellig te brunchen en bedenk dan hoe je er samen meer en beter voor je omgeving kan zijn want:

het samen actief vergroten van de naastenliefde en verdraagzaamheid in jouw buurt zou voor iedereen hét perfecte sinterklaaskado zijn.

Amen. 😇

(Foto gejat van internet)

(No English translation this time – feel free to google translate. But I think this is a cultural discussion that needs to be talked about in a proper way in our country first without the influence of foreign cultures, thoughts and ideas. + I’m too lazy to translate today 😜 )

Advertisements

PreekaanTEKENingen (3) / sermonsketchnotes

Ik blogde er al eerder over … Vandaag postte Paulien Vervoorn een nieuwe blog van mij op haar pagina geloofwaardigspreken.nl . Een blog over het hoe en waarom rond preekaanTEKENingen maken maar vooral hoe de spreker rekening kan houden met wie aanTEKENingen wil maken.

Ikzelf hou niet (meer) van naar de kerk gaan. En zo een (lange) dienst uitzitten is niet echt aan mij besteed. Mijn gedachten dwalen heel vaak af, ik zie wiens broek te kort is, wie net naar de kapper is geweest (of dringend moet gaan), welke moeder zich irriteert aan het gedrag van haar kind … en zodra het amen klinkt ben ik de inhoud van de preek weer kwijt en teveel indrukken rijker.

AanTEKENingen maken helpt mij me te focussen. Met pen en notitieboekje in mn hand vergeet ik de mensen om me heen, geef ik m’n brein geen kans zich te ergeren aan futiliteiten … En ik vind het leuk. Het is voor mij de motivatie om toch te luisteren naar de preek.

Maar niet elke spreker is even handig om naar te luisteren. Dus in de blog op geloofwaardigspreken vind je dus een stel tips – voor sprekers. Je kan die blog dus het beste met je predikant delen… mis je tips voor de spreker: ik hoor ze graag; laat ze hier in een reactie achter of mail me.

Zelf starten met aantekeningen maken? Ik heb er – heel low profile, en zwaar onprofessioneel een youtubefilmpje over gemaakt. Het helpt je in ieder geval op weg.

Vragen over preekaantekeningen leren maken? Mail me!

This blog is about sermonsketchnotes , I wrote about this before. I wrote a blog in Dutch and a website for pastors and preachers posted it. In that blog I mainly give tips and do’s for pastors they can use to help those who are taking sketchnotes.

1541933602153-1When you want to start sketchnotetaking yourself – I made a short vlog on youtube. But it is spoken in Dutch, but I think the images say enough.

Sketchnotetaking during a sermon helps me focus on the sermon instead of all the people that surround me. And it is fun to do!  Check the sermonsketchnotescommunity on instagram and facebook! 

 

Ik doneer mijn nier… of toch niet? / Kidney donation… do or don’t?

(Nederlandse vertaling onder de Engelse)
Sigh… when did the tv-show shared that vlog… the one of that young lady who is in need of a kidney… since that show I’ve seen people share her vlog  so often… and liked it… commented how much ‘luck’ they wish her …
I can say I have had sleepless nights because of this. I am a registered organdonor. I am registered stemcelldonor. But the step of being a living healthy organdonor… for someone you don’t know… My head is spinning … when I have the willingness – without a doubt-  to donate a kidney to my very own child if he would need one … why not to a complete stranger? Shouldn’t I, as a christian, not show the same compassion to someone I’ve never met before? And never will? Isn’t this what it’s all about as being a good Samaritan??  I really struggle with this.
Are all the people that comment, like and share willing to donate themselves? Or only to her, and is it a fortunate coincidence that they don’t have a matching blood group – do they offer themselves to others who need it and aren’t granted any time on tv? Or ends their conscience, as soon as they scroll to the next post? Why do people share this vlog? Is their passion real and deep and is their struggle as real as mine? Or is it just a brief dominating superficial compassion?
Anyway, back to me, I struggle with it … a lot. It feels like I am obligated to myself and my faith, and humanity, to question myself and investigate … and, if necessary, take the freaking scary step to take action…
I wonder… what is holding me back? Enough reasons not to do this – I withhold you the list. But how honest are my ‘but’s’? I think I need more time to struggle … 
What is your hesitation?

nierdonatieZucht… wanneer was dat filmpje op tv… dat van die jongedame die een nier zoekt… sinds die uitzending heb ik het filmpje al x keer voorbij zien waaien op social media. Heb er gestresste gedachten van en slaap slecht (meer dan anders)

Ik ben geregistreerd orgaandonor. Ik ben geregistreerd stamceldonor.

Maar de stap om donor bij leven te worden… voor iemand die je niet kent…

Mijn hoofd draait sinds de uitzending overuren… wanneer ik de bereidheid heb om zonder nadenken een nier af te staan aan mijn bloedeigen kind… waarom dan niet aan een wildvreemde? Zou ik als christen niet evenveel bewogenheid moeten tonen? Is dat niet waar het bij het verhaal over de barmhartige Samaritaan om draait?

Ik worstel ermee. En dan zie ik dat het filmpje al zoveel keren geliked is en gedeeld: zijn al die mensen zelf bereid om wat af te staan? Of alleen aan haar en komt het dan toevallig uit dat ze geen matchende bloedgroep hebben – bieden ze zichzelf dan wel aan voor anderen die het nodig hebben maar niet op tv komen of houdt hun bewogenheid op zodra ze doorscrollen??

Waarom delen mensen dit filmpje zo massaal? Is de passie werkelijk en diep of overheerst oppervlakkig medelijden?

Enfin,  terug naar mij, ik worstel er dus mee… vind het ook een verplichting aan mezelf, mijn geloof , en de mensheid (hoe dramatisch dat ook klinkt) om mezelf zo te bevragen en te onderzoeken… en indien nodig de doodenge stap tot actie te ondernemen…

En ik vraag me af… wat weerhoudt me? Genoeg redenen om het niet te doen, ik bespaar je de waslijst, maar hoe eerlijk zijn mijn ‘ja-maars’ ?  Ik vrees dat ik nog even worstel … ben ik de enige? Waarom zou jij het wel of niet doen?

 

Meer info over nierdonatie bij leven hier.

Notitiebijbel op reis

1537779549127De afgelopen 2 weken kon je mij, via instagram en facebook, de nieuwe notitiebijbel die @royal.jongbloed me stuurde zien uitproberen.

Waterverf is niet mijn favoriet en zeker wanneer ik het combineerde met pastelpotlood leek het papier heel erg door te schijnen en her en der door te drukken. Fixatief + waterverf blijkt niet helemaal een top combinatie. Maar het mocht de pret niet drukken en ik ging vrolijk verder met het testen van het papier.

Mijn pastelpotloden werken op dit gladde papier niet geheel soepel maar zo vervelend was het ook weer niet en eea viel met fixatief goed op te lossen (fixatief + pastelpotlood ging wel goed – drukte niet door). En Gelatos van Faber Castell schijnen niet eens door!

1537339712749Nu leek het me leuk om van deze bijbel een soort reis-test-bijbel te maken met als doel hem uiteindelijk weg te geven. Aan wie of hoe bepaal ik later nog wel. Maar voor nu ben ik dus zoek naar 8 á 10 dames (of heren) die een creatieve bijdrage willen leveren in deze bijbel.

Een aantal afspraken gelden:

  1. Je houdt de bijbel maximaal 1 week.
  2. Je verzendt de bijbel via pakketpost (7€) naar de volgende persoon op de lijst, bij voorkeur op woensdag zodat de volgende persoon hem vóór het weekend ontvangt.
  3. Je maakt bij voorkeur 2 creaties. Je krijgt vooraf te horen in welke week jij aan de beurt bent zodat je eventueel kan plannen.
  4. 1537032285083Bij de pagina die je maakt schrijf je een bemoedigend briefje of kaartje voor de uiteindelijke ontvanger van de bijbel – dit stuur je mee met de bijbel zodat de laatste het complete pakketje terug kan sturen naar mij.
  5. Wanneer je je creatie deelt op social media tag je mij en gebruik je de hashtag  #notitiebijbel.
  6. De laatste persoon op de lijst stuurt de bijbel weer naar mij.

Uiteindelijk kan de bijbel met bemoedigende kaartjes door iemand ‘gewonnen’ worden via onze facebookpagina. Hoe en wat laat ik tegen die tijd wel weten.

Wil je graag meedoen? Stuur me dan voor 1 oktober een privéberichtje. Hier of via messenger / de facebookgroep. Laat even weten met welke materialen je denkt te gaan werken! Ik kies 10 willekeurige personen uit en breng hen op de hoogte.

(UPDATE: Inmiddels zijn er zoveel reacties dat ik de aanmeldingen helaas voortijdig moet sluiten!)

No play makes Jack a dull boy …

De boog kan niet altijd gespannen staan. In het Engels hebben ze een leuk rijmpje:

All work and no play makes Jack a dull boy. All play and no work makes Jack a mere toy.

Vertaald: Alleen maar werken en niet spelen maken dat Jack maar een saaie jongen is. Alleen maar spelen en niet werken, maken dat Jack alleen maar een speeltje is.

Teveel werken… je boog altijd gespannen laten staan maakt dat de rek er ooit een keer uit is. Je verliest flexibiliteit, verliest veel uit het oog en uiteindelijk ben je niet meer effectief of doeltreffend.

De boog te weinig spannen maakt je moe, sloom, vatbaar voor een bore out (exact dezelfde symptomen als een burn out!), maar je verliest ook diepgang en realiteitszin. Van doel treffen is ook dan geen sprake.

God zegt niet voor niets dat er balans moet zijn. 6 dagen werken (let wel: in die tijd waren dat 6 hele dagen van de ochtend tot de avond – tv was er niet- en ook kinderen hadden hun lading aan taken) 1 dag complete rust (zelfs het koken of het huishouden was taboe) en regelmatig een feest: het leven vieren!

Dat werken doe ik wel… dacht ik… al werk ik geen hele dagen, thuis ben ik ook vaak bezig maar met enige regelmaat geniet ik van een kwartiertje social media scrollen… Maar ik moet eerlijk bekennen: mijn ‘dag’ rust smeert zich wat vaker uit over de avonden. En echt een hele dag niks… 🤔?? Maar ook het feesten – het leven vieren… ik hou niet van feestjes. Waarschijnlijk omdat het me te druk is… mogelijk omdat ik teveel doe… te weinig echt rust neem?? Ik weet wel dat als mijn balans helemaal fout is ik vatbaarder wordt voor depressie… Werk aan de winkel dus..

Ik probeerde uit te beelden dat de boog niet altijd gespannen kan staan. De boog plakt aan de ene kant en schuift in de andere kant in een gevouwen en geplakte ‘houder’. Hij kan er dus ook uit en mee dicht gevouwen worden.

Big catch

1536316098028

1536316287356Vang voor ons de vossen, de kleine vossen, die de wijngaarden ten gronde richten nu onze wijngaarden bloeien. Hooglied 2:15

Het boek Hooglied is een prachtige allegorie op de relatie tussen God en zijn mensen. Net als een pas verliefd stel is de relatie kwetsbaar en dienen er ‘spelregels’ in acht genomen te worden.  Het meisje droomt van haar geliefde en in die droom ziet ze henzelf als een wijngaard waar de kleine vossen tekeer gaan. Maar de ranken staan net in bloei, en de bloesems zijn kwetsbaar.  Zo is het ook in onze relatie met God. We zijn kwetsbaar. Er zijn altijd kleine vossen in ons leven, dingen die op subtiele of minder subtiele wijze ons bij Hem vandaan houden.

Wat me vandaag opviel: ze zegt niet ‘Ik vang de vossen’ … maar ‘Vang voor ons …’ .  Ze gaat ervan uit dat ze in haar kwetsbaarheid niet alleen staat.

1536316143052Als (jong) gelovige ben je net als een kwetsbare bloesem: alle potentie tot vrucht dragen, maar o zo kwetsbaar. Dus is het nodig jezelf in bescherming te nemen en anderen toe te staan je te beschermen zodat je kan groeien naar volwassenheid.

En er zijn nogal wat kleine vosjes in ons leven; kleine compromissen waarbij we onbewust ons geloof tekort doen, kleine ongenoegens die gevoed worden, subtiele inschikkelijkheid in onrecht, een kleine onopvallende zonde waar een keer aan toegeven… maar bij 1536316222736elkaar vormen deze zogenaamde futiliteiten een steeds grotere barrière die zich ongezien steeds meer aan ons opdringt.

En dus hebben we het nodig dat anderen ons liefdevol wijzen op onze tekortkomingen; liefdevolle bescherming wat ons doet groeien in geestelijke volwassenheid zodat we volop vrucht kunnen dragen.

 

Yes I can!

(Matt 25:14-30)

Een zakenman gaat op reis. Zijn 3 bedienden krijgen geld. De opdracht is simpel ‘let op de centen tijdens mijn afwezigheid.’ Bij terugkomst worden 2 bedienden geprezen, de derde krijgt een uitbrander van jewelste.

Twee zorgden ervoor dat het geld goed besteed werd zodat er winst behaald werd maar die ene had het uit angst voor z’n baas in de grond verstopt zodat er niks mee kon gebeuren. Wat is het probleem? Ze hebben toch alle drie geluisterd? De beste man is er geen cent armer van geworden! Wat maakt dat hij zo boos is op die ene bediende? Was winst het enige wat telde??

Jaren geleden, toen ik na grove teleurstelling besloot niets meer te doen qua taken in de kerk, zei iemand ‘Je stopt je talenten in de grond, zonde’. Jarenlang had ik extreem veel tijd en energie gespendeerd in het dienstbaar zijn met de gedachte ‘Ik hoop zo dat God later tegen me zegt ‘Je bent een goede en getrouwe diennaar, over weinig was je trouw, veel zal ik je geven, ga in tot de vreugde van je Heer.’ Ik bleef echter angstig dat het niet genoeg zou zijn.

Maar was dat -die houding en die inzet- hetgeen dit tekstgedeelte me had willen leren??

Nu denk ik van niet. Maar ik heb me jarenlang schuldig gevoeld. Alsof ik mijn talenten had vergokt en verloren. Verdrietig omdat ik overtuigd was God teleur gesteld te hebben.

1536073105784In dit stuk gaat het over talenten: een soort van munteenheid. Het gaat niet over de talenten / persoonlijke kwaliteiten zoals wij die vaak kennen. Het gaat over geld. Wat doe je met het bezit wat God je in bruikleen heeft gegeven?

En toch… gaat het daar echt over?

In de context van het hele hoofdstuk en het hele boek gaat het over verwachting. Verwacht jij je meester? Val je niet in slaap, dut je niet in tijdens zijn afwezigheid? Wat doe je om je voor te bereiden op Zijn komst?

En wanneer je met de blik van die context naar dit verhaal kijkt vallen andere zaken op.

“Heer, ik wist, dat gij een hard man zijt; gij maait waar gij niet gezaaid hebt, en vergadert waar gij niet hebt uitgestrooid; en ik vreesde, ging heen en verborg uw talent in de aarde. Zie, daar hebt gij het uwe.”

Deze uitspraak … het zal je maar gezegd worden…

“God, u bent hard en ongevoelig! Het had niet uitgemaakt of ik wat had gedaan want U had het zelf allemaal veel beter en makkelijker zelf kunnen doen. U kunt over de rug van anderen krijgen wat u wilt. Dus was ik bang. Bang dat alles wat ik deed toch niet goed genoeg zou zijn. Bang dat als ik zou speculeren met het geld, dat ik alles zou verliezen, bang … dus hier hebt u wat u me gaf terug.”

Onze God, die God die zich als liefhebbende en zorgzame vader wil buigen over ons welzijn, die God wordt hier vreselijk afgeschilderd.

1536073261193De man had zich laten leiden door zijn onredelijke angsten. Door een vals beeld van wie zijn meester was. Die angst maakte hem arrogant. Want ook al had de meester blijkbaar wel het vertrouwen in hem en werd zijn potentie vooraf herkend en erkend; uit angst en koppige arrogantie was de bediende blind voor de mogelijkheden die de meester hem bood. Hij was halstarrig gebleken: had niet willen nadenken of zijn beeld wel correct was toen hij de andere 2 zo bezig zag. Hij had geweigerd ook maar iets te doen en aan het eind gaf hij zelfs zijn meester de schuld ‘U bent’.

Dit bijbelverhaal gaat over je geld en je verantwoordelijkheden. Maar meer dan dat gaat het over de mogelijkheden die God je biedt en wat je ermee doet. En de vraag die zich aan me opdringt ‘Wanneer God iets in mij ziet en me de kans geeft er wat mee te doen, wie ben ik dan om te leven in angst. Angst alsof Hij niet nabij is. Angst alsof ik niet goed genoeg zal zijn.’

Maar we hebben geen harde boze God die alleen maar kijkt naar onze tekortkomingen. We hebben geen God die ons doen en laten tegen mekaar opweegt zodat meetbaar is hoeveel goeds we hebben gedaan.

We hebben een God die het hart aankijkt.

Maar als God zoveel potentie in mij ziet? Met welke arrogantie heb ik dan het lef negatief over mezelf te blijven én me door die gedachten te laten leiden?

Als de grote God, de schepper van alles wat leeft, zich ontfermt over mij, mij aanstelt over een paar kleine mogelijkheden… wie ben ik dan om te zeggen dat ik het niet kan?

Wanneer je met een zwak zelfbeeld worstelt kan bovenstaande misschien overkomen alsof je het helemaal hebt verbruit. Laat dat het niet zijn. Laat het klinken als een uitnodiging om – met babystapjes- te groeien in geloof. Geloof in jezelf. Want God gelooft in jou! Laat het een uitdaging zijn om je grenzen te verleggen en beetje bij beetje te ontdekken wat je kan doen met de mogelijkheden die Hij je heeft gegeven.

Ik doe nog steeds niets in de kerk. Maar ik voel me er niet schuldig meer over. Want inmiddels heb ik geleerd dat ik met de mogelijkheden die ik heb, ook buiten de kerk veel kan betekenen. En al steekt onzekerheid bij tijd en wijle de kop nog eens op en ben ik verre van vrij van imperfecties… en nog steeds moet ik mezelf af en toe moed inspreken en fluisteren ‘Yes I can!’ … maar desondanks: ik weet dat Hij later zal zeggen ‘Gij goede en getrouwe dienaar…’

From tears to joy

(Scroll down for English)

Je mond in een grimas… want het lijkt zo onwerkelijk… verdriet omhult je ziel en tranen lijken eindeloos te wellen… been there done that… en dan zegt iemand dat het beter wordt… je gelooft het niet want de opdringerige realiteit is als een bril die de belofte en werelijkheid vertekend… Vertrouw desondanks op Hem. … en allen die je voorgingen (Job, David, Nehemia,Jozef… Jezus ) : het is een wonder maar uit het zaad van verdriet doet God werkelijk vreugde groeien!

#psalm126 #30dagenoogsten

Even when sadness covers your heart and soul; you have to give. Just sow! Joy will sprout and grow!

Job, and Joseph, and David, and many others, had harvests of joy after a sorrowful seedness. Those that sow in the tears of godly sorrow shall reap in the joy of a sealed pardon and a settled peace. Those that sow to the spirit, in this vale of tears, shall of the spirit reap life everlasting, and that will be a joyful harvest. Blessed are those that mourn, for they shall be for ever comforted. (Matt. Henry comentaries) #psalm126

Anxious for nothing

(Nederlandse vertaling onder het Engelse)

BE ANXIOUS FOR NOTHING but in everything by prayer and supplication, with thanksgiving, let your requests be made known to God. (Phl 4:6)

In Hebrew there is a word, lolidog which means “Not to worry.”

That is what the Lord is telling us here, “Not to worry.”

Be anxious for nothing is a command, not an option. To worry makes us the father of the household instead of being a child.

Everything is the proper subject of prayer. There are not some areas of our lives that are of no concern to God.

Prayer is a broader word that means all of our communication with God, but supplication directly asks God to do something.

Many of our prayers go unanswered because we do not ask God for anything. Here God invites us simply to let your requests be made known. He wants to know. God already knows our requests before we pray them; yet He will often wait for our participation before granting that which we request. And often He is granting our deeper longing, the thing we really need more than the thing we ask for… we tend to miss that aspect when we focus on what we want instead of focussing on God himself.

Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God (Fill. 4:6)

Wees niet bezorgd!

In het Hebreeuws is er voor ‘bezorgd zijn’ een bepaald woord: lolidog – wat net zoveel is als een opdracht van God om je niet druk te maken.

Ja, het is een opdracht. Een soort van bevel. Want door je zorgen te maken ga je op de stoel van de ouder (God) zitten in het gezin en niet op de stoel van het kind (we zijn immers Zijn kinderen). En dat is niet de bedoeling.

(Zou jij willen dat je kinderen zich zorgen maken?)

Alles is bespreekbaar in gebed. Werkelijk alles. Er is niets waar God het niet met je over wil hebben. En hoewel ‘bidden’ een relatief algemeen woord is voor het communiceren met God, is ‘smeken’ heel specifiek het bepleiten van iets. Het is het heel duidelijk maken en concreet vragen van iets wat je wil of nodig hebt.

Echter, veel van onze wensen eindigen onvervuld omdat we ze simpelweg niet bij God bekendmaken. Hij wil dat we onze zorgen en wensen actief bij Hem neerleggen. Niet zozeer opdat Hij ze dan 1 voor 1 inwilligen zal… Hij wil onze aandacht, onze woorden inclusief onze emotie. (Vandaar dat smeken) En vaak geeft Hij dan – op Zijn tijd- ons hetgeen we werkelijk nodig hebben ipv datgene wat we letterlijk vragen. Puur omdat Hij ons beter kent dan wijzelf. Maar wanneer we onszelf focussen op datgeen wat we willen hebben in plaats van op Hem zien we nogal eens niet dat Hij ons gebed reeds lang verhoord heeft.