The wonder of being busy

(scroll down for English translation)

Psalm 104Gister was het hier (weer eens) een klusdag. Met grote ijver wijdde manlief zich aan de taak het toilet beneden opnieuw te tegelen. Zoon 1 wilde led-verlichting in zijn inbouwkast en sjouwde op en neer met zwaar materiaal om door de dikke stenen muren te kunnen boren, soldeerbout brandend om qua elektra een en ander te fiksen. Zoon 2 had (eindelijk) eens bedacht dat zijn kamer een grondige schoonmaakbeurt nodig had en was druk in de weer met sop en stofzuiger, heeft en passant gelijk de logeerkamer ook maar opgeruimd en opgefrist. En ik? Behalve dat ik dan hier en dan daar werd geroepen voor een helpende hand, of om de stofzuiger even bij te houden of om na een luidruchtig ‘Ma-ham!’ rustig te vertellen waar dit of dat lag, behalve de ramen lappen, de boodschappen, het koken en het achter iedereen opruimen … ik genoot. Het zonnetje straalde (wat minder handig voor het lappen van de ramen) en ondanks dat iedereen ‘zijn’ ding aan het doen was, hing er een heerlijk gezellige sfeer in huis. Het klussen voelde haast als spelen.
Sinds augustus heeft mijn focus vooral op mijn werk gelegen. Het was en is flink wennen om meer te werken. Ik vertrek vaak naar mijn werk wanneer hubbie nog in zijn nest ligt en wanneer ik ’s avonds eindelijk op de bank kan ploffen moet hij vaak nog de deur uit. Door de weeks zien we elkaar amper en ook de weekenden zijn vaak meer gevuld dan ons lief is. En dus is er het sluipende gevaar dat we vergeten van elkaar te genieten. Dat we vergeten stil te staan bij het feit dat we een heerlijk gezinnetje zijn en dat God ons viertjes zo bijzonder en wonderlijk heeft gemaakt en bij elkaar gebracht.
En gister was er dat stop-en-sta-stil-moment. Te midden van alle bezigheden trof het me dat ook die drukdoenerij iets wonderlijk en mooi heeft. Het kan. Het mag. We hebben allemaal onze eigen talenten en kwaliteiten en mogen daar veelvuldig mee bezig zijn.
We denken vaak dat we God alleen vinden in de rust of in de eenzaamheid of in een zeldzaam reflectiemoment. Maar God is ook aanwezig in de krioelende drukte van de stad, op het werk en in alle opwinding en commotie. En ook daar en in elkaar kunnen en mogen we Hem ontmoeten! Hij heeft de wereld geschapen juist opdat we kunnen krioelen, kunnen werken en bezig kunnen zijn. Misschien moeten we juist het wonderlijke en de schoonheid van het werken meer benadrukken en het iets meer leren zien als spelen in zijn Creatie in Zijn aanwezigheid!

Hoe groot zijn uw werken Heer, u hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van uw rijkdommen. Daar ligt de zee, groot en wijd en uitgestrekt; daar leeft krioelend gedierte, net te tellen, kleine dieren en grote. Daar varen de schepen, daar gaat de Leviathan, die U gevormd hebt om hem erin te laten spelen. Psalm 104:24-26

Yesterday we had al lot of jobs to do in and around the house, as usual. Hubbie diligently committed himself to re-tiling the toilet downstairs. Son 1 wanted led-lighting in his built-in wardrobe and sank up and down the stairs with heavy material to drill through the thick brick walls, burning solder to fix the electra. Son 2 finally realized that his bedroom needed a thorough cleanup and was busy with soap and vacuum cleaner, and was thoughtful enough to clean the guest room along the way. And I? Except the helping hand I often was called to give, except cleaning the windows, shopping for groceries , cooking and cleaning up … I enjoyed. The sun was shining and despite the fact that everyone was “doing” his thing, there was a lovely atmosphere in the house. It almost seemed like we were ‘playing’.
Then there was this –stop-and-stand-still-moment … What a beauty there is in being busy! It’s not wrong when you’re occupied and do what you’re good at! We all have our talents and it is a good thing to use them! So, in the midst of all the busyness I smiled, and realized God is here to meet us in our action!
We often tend to think we need to find God in rest or nature or … But He is also near when we work, are busy … in the hustle of the city, in the midst of a multitude. We can meet Him when we are doing our jobs, our chores … 
He created the earth and filled it with creatures, innumerable living things… If he only wanted rest and silence He would have made less. We can look on our chores and jobs as a way to play in His creation and meet Him in the hustle and bustle.

How countless are Your works, Lord, In wisdom You have made them all; the earth is full of creatures. Here in the sea, vast and wide, teeming with creatures beyond number – living things both large and small. There the ships move about, and Leviathan which You formed to play there. Psalms 104:24-26

Jonah

Advertisements

#atimeforeverything 

(Scroll down for English translation)  

Alles heeft zijn tijd…  Het nieuwe schooljaar is afgetrapt en alweer in volle gang. Dit jaar heb ik ruim 400 leerlingen die leuke en leerzame lessen van me hopen te krijgen en een aantal collega’s verwachten dat ik ze goed inwerk en coach.  De druk is dus flink opgevoerd, mijn werkdagen zijn lang en intensief en ook al heb ik me deze zomer flink staan voorbereiden: wanneer ik na een werkdag thuiskom voel ik me gesloopt. Echt, compleet gesloopt 🤢

Er was een tijd voor vakantie (en lang leve het onderwijs: ik had maar liefst 5 weken) en nu is het weer tijd om er flink tegenaan te gaan. Om mezelf een overspanning of tweede mega burn out te besparen is het echt belangrijk dat ik mijn rust neem. Dus poog ik veel te slapen (helaas is mijn slaapkwaliteit per definitie slecht – al sinds mijn tienerjaren) , is mijn huis niet zo schoon als ik zou willen en moeten mijn pubers wekelijks bijspringen qua koken.

Druk druk – ik ben veel te druk om NIET mijn stille tijd te nemen. Na een flinke werkdag doe ik dus alsnog mijn best om de tv nog even te laten voor wat het is, en me toch ff in God’s Woord te verdiepen. En het hoeft echt geen intense studie te zijn. 1 woord of 1 zin letteren of een simpele tekening is al genoeg want ik heb echt niet meer de puf om uren bezig te zijn. Sterker nog: 1 uur is eigenlijk al teveel. En voor wie denkt ‘hoe redt ze zo een tekening binnen 1 uur?’ : grafietpapier! Zelfs de grootste kunstenaars gebruikten truukjes dus waarom zou ik (jij) dat niet mogen doen? Op dagen dat ik weinig puf heb kies ik een leuke foto uit op internet, trek ik de hoofdlijnen (voor een deel) over en ga van daaruit verder. Ik weet dat ik het zonder ook kan, maar daar neem ik de tijd niet voor. Ik ben ervan overtuigd dat God me liever elke dag eventjes ontmoet dat maar eens in de zoveel tijd. Liever ziet hij me regelmatig in mijn chaotische huishouden na een wat minder gezonde en snel in elkaar geflanste maaltijd met een lekker kopje koffie om gewoon even samen te zijn dan slechts nu en dan omdat ik continue bezig ben met werken, het bijhouden van een superclean huishouden en het maken van culinaire gerechten die een koning waardig zijn (maar die nooit uitgenodigd is)…

Je hebt geen dure workshops ‘by the best’ nodig om te starten met journalen. Want het gaat God niet om het resultaat! Het gaat Hem om het proces; om het samen zijn, het samen kliederen, zelfs het samen lachen om hoe weinig artistiek iets eruit kan zien maar intussen vooral genieten van hoe gezellig je het samen hebt! (En hiermee zeg ik niet dat workshops fout zijn! Ze zijn vooral leuk, helpen je op het artistieke vlak even wat verder zodat je ZELF wat tevredener kan zijn en het biedt je vooral ook de kans om het optrekken met God te delen met anderen; wat erg waardevol kan zijn. Maar je hebt ze niet nodig om te kunnen starten met journalen!)

God wil je ontmoeten. En als je dan wat minder leuke tekeningen hebt, of je maakt gebruik van truukjes: so be it! Kopieer, traceer, knip, plak, gebruik (free) printables, speel met kleur, washitape of verf en: foefel 😅!

Hij wil bij jou op de thee, tijd met je doorbrengen. Dus stop met uitstellen en zet de deur open. In al je imperfectionisme: geniet van het samenzijn met Hem en wacht niet tot je uren de tijd hebt: die kwartiertjes tussendoor zijn Hem ook bijzonder waardevol!

En als je niet zoveel eisen stelt aan je kunst en kunnen: dan is er altijd wel even tijd…  #allesheeftzijntijd

(Volg mij en lucinde op insta voor meer foto’s en gedachten in dit thema!)

 

(please note: English isn’t my native language so when I make huge spelling or grammar mistakes please contact me 😅) 

There’s #atimeforeverything. A new school-year already began. This year over 400 students expect me to teach them well and several new colleagues expect me to mentor them. So the pressure is up, the days are long and though I prepared myself weeks in advance, these first weeks are hard. I’m exhausted when I come home (I have a headache for days now). There was a time for vacation and now is a time to work hard. But after a hard day at work there is a time to take rest. So To keep my sanity I sleep a lot, don’t clean my house as it should be cleaned and I asked my teenagers to cook twice a week. 
Busy, busy, I’m way too busy NOT to take my time with God. So at the end of a busy day there is a time for me to read and journal. No I don’t journal hours at the time and not every day. And to be completely honest I mostly prefer to do my #biblejournaling in less than an hour. And before you think I’m such an artist that I can draw these in such a short time: I cheat! I love tracing-paper 😱

When it comes to meet my heavenly father I like to think He prefers to meet me on a daily basis in a messy house after a not so exquisite dinner with art that’s not completely homemade but was meant to welcome Him into my heart instead of inviting Him over just once in a while, in a perfectly cleaned mansion with perfectly balanced dinners fit for kings and queens and with art I only made after multiple workshops by the best so it is completely state of the art. 

He just wants to meet me. Have relation with me. Wants me to feel at home with him. So I cheat. (Not always but often enough!) And when you are busy keeping work, life, kids and sanity all together: you should cheat too! 

So stop thinking you have to create everything yourself and it has to be beautiful in YOUR eyes. Cheat! Trace, cut and past, letter a single word, imitate others, use (free) printables … but make sure to meet Him! 

There is a time for everyting – but there’s always time to meet your Lord. 

(Follow me or Lucinde on insta for more pictures and thoughts on the #atimeforeverything theme) 

#Cimart Challenge

CIMart-overview-englishThe Christ in me art Challenge is, was, a 14 week follow up on the #31daysofbiblicalwomen challenge. It is a simple light version of a challenge. just one biblical verse a week about our identity in Christ.  Here you can find the link to every week. 

De Christus in mij challenge was een 14 weken durende challenge die de #woordvrouw challenge opvolgde. Het is een ‘light’ versie van een challenge; niet dagelijks maar 1 keer per week 1 centrale tekst over onze identiteit in Christus en qua journalen slechts een enkel voorbeeld om vooral ieders creativiteit de vrije loop te laten.  Hier vind je een link naar elke week.

  1. I am chosen and royal  –  Ik ben gekozen 
    1. I am chosen part 2 – Ik ben gekozen deel 2 
  2. I am the salt of the earth – Ik ben het zout der aarde 
  3. I am a branch of the true vine + free printable – Ik ben een tak aan de ware wijnstok + gratis printable 
  4. I am a friend of Christ – Ik ben een vriend van Jezus
  5. I am Gods temple + free printable – Ik ben een tempel 
  6. I am adopted – Ik ben geadopteerd 
  7. I am a member of the body of Christ – Ik ben een lid van het lichaam 
  8. I am holy – Ik ben heilig 
  9. I am Gods creation + free printable – Ik ben God’s maaksel + gratis printable 
  10. I am beloved – Ik ben geliefd
  11. I am forgiven – Ik ben vergeven 
  12. I am a saint – Ik ben een heilige 
  13. I am a child of light – Ik ben een kind van het licht 
  14. I am born of God – Ik ben uit God voortgekomen

You can find us on instagram and on our facebookgroup. You can find more creations of others on social media with the hastags: #bijbeljournalinggroep #cimart #christinmeart : it’s really worth the effort to check these hashtags, a lot of beautiful and inspirational art has been shared! 

When you would like to use the challenges as a bible study program in church or at home … , please contact us in advance.  A big thank you to my friend Lucinde, together it was possible to create this Challenge. Also a big thank you for all the shared images on social media and all the encouragement! I think together we made our Father in Heaven smile!

Je vindt ons op instagram en in de facebookgroep. Creaties van anderen in deze challenge vind je op social media met de hashtags #bijbeljournalinggroep, #cimart en #christinmeart ; het loont echt de moeite deze hashtags een keer te checken want er is veel moois en inspirerends gedeeld! Een enorm dank je wel aan Lucinde, samen hebben we deze challenges op poten kunnen zetten. Ook een dank je wel voor alle gedeelde creaties en bemoedigingen. Ik denk dat we met elkaar onze hemelse vader blij hebben gemaakt.

Wanneer je onze challenges zou willen gebruiken in groepsverband vragen we je ons eerst te contacten. 

 

#Cimart 13: The evil one cannot touch Him… 

(Scroll down for English translation)  

De laatste overdenking in deze #Cimart challenge. Na de #woordvrouw challenge in mei zijn we deze (uitgeklede) versie van een challenge gestart. Gedurende 14 weken dachten we na over diverse aspecten van onze identiteit in Christus. Vandaag schrijft Lucinde de laatste overdenking in deze reeks.

Wat mij treft in de tekst van deze week is dat we geen angst moeten hebben. Uit angst verbieden we onszelf en anderen soms zoveel, terwijl we een machtige God hebben en Hij ons beschermt. Natuurlijk is dat geen vrijbrief om dan alles maar onnadenkend te doen, maar het is mij wel een enorme geruststelling.

Deze pagina maakte ik afgelopen vakantie al toen we onderweg naar de Noordkaap waren. Vanuit mn caravan had ik zicht op de Noorse kliffen. Heerlijk om zo in alle rust met Zijn woord bezig te zijn.

Wil je graag meer weten van bible journaling: scroll dan in het menu hierboven even door alle blogs die ik er eerder over schreef, check instagram of sluit je aan bij onze bijbeljournalinggroep op facebook!


The last devotional in this #Cimart serie can be found on lucindes blog! After the #31daysofbiblicalwomen challenge in May a lot of you asked if we please could continue the challenge. So we started this light version of a challenge: 14 weeks, every week a devotional about our identity in Christ.  

This week is about how save we are in Christ! I journald about these words when we were traveling to the most northern point of mainland in Europe. The view of the impressive Norwegian cliffs brought me to silence. What a mighty God we have! The evil one CANNOT touch him! There is no need to fear or to live by al kinds of desperate safety-rules. Sure we have to act responsable. But fear has no place in our lives!  

This challenge is coming to an end… feel free to join us on Facebook or follow on instagram but please keep on journaling: keep close to the Lord! 

#Cimart 13: Kind van de dag – Child of the day

(scroll down for English translation) Week13-1

“Ik strompelde voort. Maar met elke stuntelige stap groeide het besef. De duisternis had de waarheid versnipperd tot een haast onoplosbare puzzel. Ik struikelde weer, dreigde heel even mijn evenwicht te verliezen maar herstelde snel. Het leek alsof al het eerdere vallen en weer opstaan me voorbereid had op deze laatste haast onmogelijke klim. Mijn zelfvertrouwen groeide; ik voelde het steeds krachtiger door mijn aderen stromen. 

Lange tijd, en nog steeds had zijn schemer-stem me voorgelogen. Hij had me voorgehouden dat ik geboren was voor sombere duisternis en louche obscuriteit. Volgens hem was ik een kind van de nacht, geboren om enkel te leven in volledige afwezigheid van licht. Ik haatte het. Onwillig weigerde ik me te voegen naar zijn ideeën die bij tijd en wijlealsnog houvast vonden in de kieren van mijn ziel.  Mijn verzet werd genadeloos afgestraft. Blauwe plekken, open wonden en schrammen bewezen zijn aanhoudende geweldadigheid. Maar na elke val stond ik weer sterker op. Het Licht had mijn hart en ziel geraakt ruim voor schemerdonker en lang voordat het meest iele, glinsterende schijnsel enige zichtbaarheid verschafte. 

Schemer werd morgenrood en de dageraad bracht inzicht met zich mee; Ik was geboren voor de dag! Ik was een kind van Licht. Jaren van donkere gevangenschap konden mijn afkomst niet uitwissen. De Zon streelde voorzichtig mijn huid, verdoofde de pijn en riep me tot haar me een ongegeneerd vrolijk en uitermate levendig geluid wat alleen mijn welwillend hart kon horen. “Verheug je! Je bent van MIJ; je bent een kind van de dag, een kind van Licht!” 13-licht-CIMart

Hoe donker het leven je soms ook lijkt. Onthoud deze woorden van Paulus. “Je bent een kind van het licht! Je bent geroepen tot heiligheid. Hoezeer de duisternis ook vat op je lijkt te krijgen, niets kan je oorsprong of je toekomst wijzigen. Niets of niemand kan ontkennen dat je geboren bent in licht, geroepen om te leven in (en met) de dag! 

13-en-childoflight-CIMartSlowly, with every clumsy step the concept grew on me. Darkness had shattered the truth in an almost insolvable puzzle. I stumbled again but regained my balance in an instant as if all the slipping and tripping before had prepared me for this. I gained self-confidence.  I could feel it flowing through my veins. For a long time, and still, his twilight voice wanted me to believe I was purely made for obscurity and dusk. He said I was a child of the night and born to live in darkness. I hated it and refused to conform to his so called truth. My refusal got penalized brutally. Bruises and scars proved his persistent violence. But with every fall I got up again and I grew stronger. Light had touched my heart and mind long before dawn and way before the most flimsy glimmering added any visibility. week 13

Dawn turned into daylight and with it came the insight. I was born as a child of the day! Years of captivity in shade couldn’t change my origin.  The Sun fondled my skin, healed the pain and called me with a jauntily and utmost vivid sound only my willing heart could hear. “Rejoice! You are Mine; a child of the day, a child of light!”

No matter how dark life may seem, NEVER forget you are a child of Light. You were born to live in and seize the day.  When circumstances get you down, cloud the day and bring dusk, always remember it is impossible to change your origin or change your God given purpose; you are a child of Light; no darkness can ever change that!  

 

#Cimart 12: called to be Saints

(scroll down for English translation) 

Week 12 -1Heiligheid, we hebben het er in deze challenge al eerder over gehad. Het is een begrip wat we vaak qua feitelijke betekenis wel snappen maar wat des te lastiger op de juiste manier te begrijpen valt wanneer we het in onze emotie proberen te implenteren.  Deze week schrijft Lucinde er een indringend stukje over!

Qua journalen koos ik ervoor om Paulus als het ware te tekenen met een indringende blik omdat het best een serieuze zaak is. We zijn geroepen tot heiligheid maar is ons geloof hierin ook altijd zichtbaar in ons handelen.

 

12-en-beloved-CIMartBeing Holy, called to be saints. I talked about  this subject before. The meaning of the words ‘holy’ or ‘saint’ are quite easy to understand – in theory. But when it comes to the implementation in our lives, in the way we act or how we feel it’s a whole different thing. This week Lucinde wrote an intrusive story about it. 

Bible journaling: Being called to be a saint is a serious matter. That’s why I wanted ‘Saint Paul’ to look serious. 

 

Deze blog is nr 12 in een serie van 14 wekelijkse overdenkingen over onze identiteit in Christus. Volg ons op social media met #Bijbeljournalinggroep of #cimart of #christinmeart 

This blog is nr 12 in a series of 14 weekly devotionals about our identity in Christ. Follow us on social media wit the hashtags #cimart, #christinmeart. 

Week 12 -2

#Cimart 11: Ik maak je weer nieuw / I make you whole again

(Scroll down for English) 

week11Het vernietigende gefluister negerend klauterde ik verder. Schaafwonden op mijn knieën, ontsierende schrammen in mijn gelaat, blauwe plekken en een enkel die klopte in het ritme van mijn hartslag. Hoe vaak was ik niet gevallen? Hoe vaak had zijn hete stem me succesvol ontmoedigd? Hoe vaak ontvluchtte ik reeds zijn leugens?

Zijn ‘Je kan het niet, je bent niet goed genoeg’ had zich genesteld in mijn brein om zelfs in de schaarse momenten van veiligheid en rust te weerklinken. Zelfs in stille wateren was het mijn gepijnigde blik die weerkaatste in het vochtige licht. Tranen biggelden onophoudelijk.  

Het was onmogelijk om de hele klim ineens te volbrengen. De weg leek aanvankelijk op een eindeloze trap omhoog, het einde ver buiten mijn zicht. Maar geloof had het einde niet nodig om de eerste stap te zetten. En na de eerste stap kwam de tweede en de derde…

De top heb ik nog niet bereikt en ik moet me voorhouden dat de lift die anderen lijken te nemen slechts de zoveelste illusie van zijn stem is.  Het licht krijgt steeds meer vat op mij en breekt stap voor stap met de vele schandelijke begoochelingen die hij me voorhoudt.  Onbezwaard voorziet het Licht me steeds meer van een helder inzicht. Trede per trede verliest de duisternis haar grip en wint rehabilitatie. Het licht glimlacht en belooft “Ssst, het komt wel goed. Ik maak je als nieuw!’.

Het Grieks kent verschillende woorden voor wat wij simpelweg vertalen met ‘vergeven’.

Week11 vergeving in grieks-1Aphesis (het bevrijden van slavernij, het kwaad niet aanrekenen) komt van het woord aphiémi wat loslaten of scheiden betekent. Vergeven is dus dat we bevrijd worden van de grip die het kwaad op ons heeft.

Charizomai betekent iemand een plezier doen, iets ruimhartig geven of schenken en komt van het woord Charis (genade) en verwijst naar herstel.

In Kolossenzen lezen we dat we God met vreugde mogen danken want Christus heeft ons bevrijd van de banden van de zonde. Hij moet het niet nog gaan doen, nee, Hij heeft het reeds gedaan! Geen van de dingen die we ooit fout deden wordt ons nog aangerekend. En hoewel het woord genade verder in dit hoofdstuk niet voorkomt lezen we wel dat die vergeving gepaard gaat met volledige verzoening; volledig herstel met God. Hij bevrijdt ons niet alleen van wat we ooit fout deden, hij herstelt ons ook tot iets heilig, zuiver en onberispelijk.

Overdenken: In Christus ben je vergeven. Wat betekent vergeving voor jou? Hij heeft ons reeds vergeven maar het probleem van vergeven ligt vaak bij onszelf. Welke hardnekkige leugens weerhouden jou van jezelf vergeven?

Bible journaling: Klimt is één van mijn favoriete schilders. Zijn schilderij ‘de drie levensfasen van de vrouw’ spreekt me misschien wel het meest aan. Het gaat over groeien maar tegelijk over loslaten en vergankelijkheid. Voor mij diverse aspecten van vergeving. Het beeld van moeder en kind is hoe ik mezelf zie in de liefdevolle omarming van God. Alsof Hij me toefluistert ‘Ssst, Het komt wel goed, Ik maak je nieuw.’

 

week 11 collageIgnoring the shattering whisperer I keep on clambering. Abrasions on my knees, disgraceful scratches, bruises and an ankle that pounds in the rhythm of my heartbeat. Ow often did I fell? How often did his scalding voice discouraged me successfully? How often did I flee, trying to escape his multiple lies?

His ‘You can’t, You’re not good enough’ had nestled itself in my brain so it could resonate vigorous in the brief moments of tranquility and peace.  Tears flowed continuously.

It was impossible to fulfill the climb at once. The road ahead seemed like an endless staircase, the top far from my sight. But faith is taking the first step even when you don’t see the whole staircase. So I stepped. Once, twice and even a third step.

I haven’t reached the top yet and I have to keep in mind the elevator others seem to take is just another illusion of his voice. The Light gains her grip on me and with every step it redeems me from another lie he’s telling me.  Unencumbered the Light provides me from a clear vision. With every staircase I take darkness loses her grip and rehabilitation wins. The Light smiles at me and with a gentle touch it promises “I make you whole again”.

In Greek there are several words that are translated as forgiven.Week11 vergeving in grieks-2

Aphesis (release from bondage) find its roots in aphiémi which means to let go, depart or to expire. So to be forgiven means that Christ departs us from our sins, He makes them go away.

Charizomai, also often translated with forgiven, means to gratify, to do something agreeable. This word finds its roots in the word Charis (grace) and emphasizes on restitution, reconciliation. Forgiving means that Christ makes things whole and good again.

In Colossians Paul teaches us that we should thank God for the gift of forgiveness. Christ released us from the bondage of sin. He already did! And though the word Charizomai or Charis isn’t mentioned in this chapter Paul makes it crystal clear: through Christ we are presented holy and blameless; whole and good again.

To contemplate: In Christ you are forgiven. What does this mean to you? He forgave you and me but the problem in forgiveness lies within ourselves. What stubborn lies keep you from forgiving yourself or others?

Bible journaling: Gustave Klimt is one of my favorite artist. His painting of the three ages of women is a representation of transience, growing and letting go. To me those are different facets of forgiveness. Plus the image of the mother holding her child this way, is how I see myself with God. A loving and forgiving embrace that promises to make everything whole again… 

 

Feel free to share this blog, your thoughts or your creation. This blog is nr 11 in the 14 week during #Christinmeart challenge. You can find me on instagram or / and join our Dutch journaling group on Facebook for more ideas and inspiration.

Overzicht Woordvrouw – 31daysofbiblicalwomen overview

 (Scroll down for English) 

Bestand 06-08-17 21 51 30In mei (2017) organiseerden Lucinde en ik een bible journaling challenge. Elke dag postten we een korte overdenking met daarbij enkele contemplatieve vragen en toonden we hoe we e.e.a. creatief verwerkten in onze bijbel. Het thema was #Woordvrouw. Elke dag hadden we het over een vrouw uit de bijbel.

Omdat niet iedereen in de gelegenheid was elke dag mee te doen, en omdat sommigen ook pas (veel) later aanhaakten kwam er de vraag voor een duidelijk overzicht. Hieronder vind je het overzicht en de directe linkjes naar de verschillende dagen / dames.

Voel je vrij alles in eigen tempo na te lezen en te verwerken. Op social media (instagram en facebook) gebruiken we de hashtags #woordvrouw en #31daysofbiblicalwomen om elkaars werk te kunnen bewonderen en elkaar te inspireren.  Wanneer je e.e.a. wil gebruiken in groepsverband; graag eerst even contact opnemen. 

woordvrouw-challenge-schema-en-1Past may (2017) My dear friend Lucinde and I hosted a 31 day bible journaling challenge ‘#31daysofbiblicalwomen’. Every day we posted a devotional with a few questions to contemplate and we added an example how to journal about it. We often added free printables.  Because several started a few days or weeks and even months later: here is a list with a link to each and every day.  

Feel free to use al the printables but if you like to use something for a study or in a group, please contact me first.  On social media (instagram and facebook) you can use the hashtags #31daysofbiblicalwomen and #woordvrouw (= Dutch). 

 

Laat ons weten wat je ervan vond en deel ons je creativiteit!

Please let us know your thoughts and share your creativity!

#Cimart 9: The catwalk of His creation 

(Scroll down for English translation)


Je kan het niet … Je bent niet goed genoeg” fluistert hij. Vroeg was zijn stem als een razende waterval die het kolkende water met ongekende kracht te pletter liet slaan op kille en
ondoordringbare rotsen in de 
afgrond. Een allesverwoestende stem die me meetrok naar de donkere diepten waar mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen stuksloegen op de stenen van wanhoop en zelfmedelijden. Tegenwoordig rest hem nog het schrapende geluid van dichtgeknepen stembanden.

 

Hij teert op mijn onvervalste aandacht; hij sloeg toe zodra ik mijn blik ook maar richtte op de duisternis, ik me liet afleiden door het geruis of zelfs de schoonheid wat af en toe opspatte en voor een seconde de stralen van de zon ving. Dan verloor ik mijn evenwicht en tuimelde… en ik kon niet meer, ik bewees niet goed genoeg te zijn. Maar ik stond op. Elke keer weer. De ene keer kostte het me meer tijd en moeite dan de andere keer  maar al zat ik af en toe flink bij de pakken neer, uiteindelijk kon ik de hoop niet opgeven. Ik bleef
voortploeteren. Kleine stapjes per keer brengen je uiteindelijk ook heel ver. En dus zette ik kleine stapjes. Het oorverdovende geraas vervaagde tot een ruw gedender, kromp tot een interessant gekletter en momenteel is het verworden tot een monotoon, doch continue aanwezig, geruis. Het irriteert me maar ik mag me er niet op focussen. Ik moet volhouden, mijn focus helder voor de geest houden en me richten op de Hoop. De hoop van stralende vergezichten, de zon op mijn gelaat en de Wind die fluistert “Je bent goed. Je bent van Mij.”

Ik zit languit op een stoffige campingstoel. In the middle of nowhere, ergens in Zweden. De afgelopen dagen, tijdens onze roadtrip naar de Noordkaap, hebben we ons meerdere malen verbijsterd over de pracht van de natuur. Ik geloof dat God dit gemaakt heeft, dit kan geen toeval zijn. En of hij de boel nu middels evolutie heeft gemaakt of met een toverstafje; het maakt me geen bal uit. Wat is het mooi! Wat van Zijn hand komt is goed, is mooi, is van kwaliteit, is van waarde. En wanneer Paulus nogmaals benadrukt dat wij; jij en ik, Zijn makelij zijn, wie zijn wij dan om het niet goed genoeg te vinden? Kritiek op mezelf is kritiek op hoe Hij me maakte. Wie ben ik om Hem te bekritiseren?
Wandelend door de schoonheid van Zijn vleesgeworden fantasie verbaas ik me menigmaal over de complexe balans tussen de ruige ruwheid die soms haast koud en kleurloos lijkt en de tengere
breekbaarheid die met haar sprankelende tinten het landschap van een dartelende warmte voorziet.
Wanneer het meesterlijke kunstwerk ontsierd wordt met hompen plastic in de berm, schimmelende blikjes of stinkende hoopjes toiletpapier rijst in mij een hevige verontwaardiging. Hoe durven mensen?

Maar doe ik in principe niet hetzelfde? Hoe zorgvuldig spring ik om met mezelf? Wees gerust, ik heb niet de minste behoefte om te dwepen met weer een andere hype over wat je absoluut niet of juist wel naar binnen moet werken. Ik hoef geen killer body. Maar de overtollige kilo͛s bewijzen me wel dat ik te weinig beweeg en teveel (of fout) eet. En hoe zorg ik voor mijn geest? Richt ik me altijd op het goede of laat ik mijn gedachten nogal eens vervuilen door roddel, negativiteit of eigenbelang?
Hij heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben; in Christus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid. (Efeziërs 2:10)

Me concentreren op wat ik allemaal fout heb gedaan of doe heeft geen zin. Dat moedigt me niet aan om Zijn weg te blijven gaan. Me focussen op al m͛n zonden en onvolkomenheden doet me alleen maar vallen. Het zou me meesleuren tot koude verpletterende diepten en me afleiden van Zijn weg.

Ik moet me focussen op wat Hij over me zegt. Op hoe Hij me heeft gemaakt en op de reden waarom Hij dat heeft gedaan. Alleen zo blijf ik op de goede weg. Alleen zo blijf ik standvastig staan. Ik mag mezelf zien als een model op de catwalk van Zijn levenswerk.

Overdenken: Wat betekent het voor jou dat je Zijn maaksel bent? Hoe ga jij met dat maaksel om? Waar focus jij je op?

Bible journaling: Ik heb voor deze tekst weer een free printable gemaakt (thx Lucinde voor het digitaliseren ervan!) Lucinde maakte gebruik van een oudere printable die ik eerder ook al uploadde.

Lucinde maakte deze week ook een pagina en maakte gebruik van een gratis printable die ik eerder ook al deelde.

“You can’t, give up … you’re not good enough.” His whispering voice circles around me. It used to sound like a raging waterfall, smashing the water of life into the cold and grey depts with an unknown might. His powerful deadly voice pulled me down so my self-esteem and self-worth would be drowned in hopelessness and self-pity. Nowadays his voice is just like a wet fog, occasionally clouding my thoughts, trying to lead me back so I will stumble and fall. I did stumble and fall, a lot. And it hurt. Badly. And even though I sometimes wanted to give up, to never stand again, I got back on my feet and kept walking. I’ve learned to focus on the tops. Not my downs. And I kept going, small steps at a  time. But a lot of small steps go a long way too! So I concentrated, kept my sight on the mountain of
Love, Hope, leading the way to the warming sun and the gentle breeze that whispers ‘You are mine,  you are good!͟’

I’m on a road trip through Scandinavia. A few days ago we enjoyed the view of the most Northern mainland in Europe, we crossed mountains and valleys, drove through rough tundra and dense  forests. And as I’m writing this I’m sitting in my caravan, in the middle of nowhere, outside hubby just lit a fire to scare the mosquitoes. The background is filled with the raging noise of an impressive waterfall.  

What a beautiful nature God created. We’re in awe of such beauty! I believe God created this. Don’t care if He did it with a magic stick or through evolution … He is the Creator! Everything He made, He crafted in the most wonderful way! So when Paul is talking of us being His workmanship, we can  believe we are made in the most wonderful way. He made you, and He made you GOOD! Not just ‘good enough’ but good as in perfect – no flaws.  

Back to this beautiful nature. You know what bothers me? In de midst of all this beauty there’s way to much garbage. Pieces of torn plastic between beautiful purple flowers, moldy beer cans on the side of the road or near slippery paths, even dirty toilet paper … How dare people treat Gods art this way?  

But wait a minute … what about me? How do I treat His art when it͛s about me? When I look in the mirror I can’t miss the overweight. Ok, it͛s not that bad. But it isn’t good either. I definitely eat too much and don’t exercise enough. And how about the way I treat myself in a spiritual way? I guess  gossip or negativity or listening to lies about my value blur my mind way too often.  

(Eph 2:10) I am His workmanship! He created me so I could walk His walk! I’m more than just ͚good enough: He made me able to walk His way’s!

I have to look on Him. Focus on His love for me. Fill my head with the truth. Only then I will be able to stand firm, hold my grip, walk the walk and talk the talk! I am a model on the catwalk of His workmanship. Now chin up, head high. Stand up (again) and walk that way!  

Contemplate: How do you see yourself as His workmanship? What thoughts fill your head? How can you walk the walk He created you for?

Bible journaling: I created afree printable . Feel free to use it! Lucinde used another free printable I uploaded before.  

Lucinde also made a beautifal page using another free printable I uploaded before.

 

#Cimart 8: ik ben heilig / I am holy 

(Scroll down for English translation)

De overdenking van deze week vind je op de blog van Lucinde.

Op diverse plaatsen in de bijbel lees je dat er geschreven wordt aan ‘de heiligen’.  Hier wordt dan de groep mensen mee bedoeld die geloven in God en Jezus als zijn zoon.

Zijn alle christenen heilig? Zijn jij en ik heilig? Lees eens wat het woordenboek er over te zeggen heeft.

Wanneer ik het woordenboek lees kan ik niet beamen dat ik heilig ben. Want ik ben niet perfect, zonder fouten, verheven of onkreukbaar.  Maar dat is nu juist het punt. Het gaat niet om wat ik (of jij) vind. Het gaat erom hoe God ons ziet.

Door het offer van Jezus zijn we verheven: van een zondige status naar een vergeven status, al onze imperfecties zijn weggepoetst waardoor we volkomen rein zijn. img_4249

Daarnaast is er ook nog eens een verschil in onze status en ons handelen. We ZIJN heilig, alleen handelen we er nog lang niet altijd naar.

Ik ben heilig. Zeg het deze week een aantal keer hardop tegen jezelf in de spiegel en sta eens stil bij hoe God naar jou kijkt. Misschien moeten we wat vaker door Zijn ogen naar onszelf kijken….

The devotion of this week can be found on Lucindes blog.

Multiple scriptureparts talk about us being holy. But are we? Are you? When you read the dictionary’s opinion on what ‘holy’ really means, I seriously doubt the fact of me being holy. Tell me I’m not alone in this 😅

img_4253I’m so not sacred, devout or godly… and definitly not always of spiritually pure quality. But that’s the problem. I look that way. God doesn’t. He looks at us through Jesus’ secrifice.

Because of Jesus we are made godly: we are His sons and daughters. He made us special, sacred and devout.

Besides that: there is a difference in your status and your actions. You ARE holy, you just don’t act upon it every day….

I am holy. Try to say this out loud to yourself in the mirror this week- every day, again and again. Think about the way God is looking at you. And maybe you should look at yourself through His eyes more often.