No play makes Jack a dull boy …

De boog kan niet altijd gespannen staan. In het Engels hebben ze een leuk rijmpje:

All work and no play makes Jack a dull boy. All play and no work makes Jack a mere toy.

Vertaald: Alleen maar werken en niet spelen maken dat Jack maar een saaie jongen is. Alleen maar spelen en niet werken, maken dat Jack alleen maar een speeltje is.

Teveel werken… je boog altijd gespannen laten staan maakt dat de rek er ooit een keer uit is. Je verliest flexibiliteit, verliest veel uit het oog en uiteindelijk ben je niet meer effectief of doeltreffend.

De boog te weinig spannen maakt je moe, sloom, vatbaar voor een bore out (exact dezelfde symptomen als een burn out!), maar je verliest ook diepgang en realiteitszin. Van doel treffen is ook dan geen sprake.

God zegt niet voor niets dat er balans moet zijn. 6 dagen werken (let wel: in die tijd waren dat 6 hele dagen van de ochtend tot de avond – tv was er niet- en ook kinderen hadden hun lading aan taken) 1 dag complete rust (zelfs het koken of het huishouden was taboe) en regelmatig een feest: het leven vieren!

Dat werken doe ik wel… dacht ik… al werk ik geen hele dagen, thuis ben ik ook vaak bezig maar met enige regelmaat geniet ik van een kwartiertje social media scrollen… Maar ik moet eerlijk bekennen: mijn ‘dag’ rust smeert zich wat vaker uit over de avonden. En echt een hele dag niks… 🤔?? Maar ook het feesten – het leven vieren… ik hou niet van feestjes. Waarschijnlijk omdat het me te druk is… mogelijk omdat ik teveel doe… te weinig echt rust neem?? Ik weet wel dat als mijn balans helemaal fout is ik vatbaarder wordt voor depressie… Werk aan de winkel dus..

Ik probeerde uit te beelden dat de boog niet altijd gespannen kan staan. De boog plakt aan de ene kant en schuift in de andere kant in een gevouwen en geplakte ‘houder’. Hij kan er dus ook uit en mee dicht gevouwen worden.

Advertisements

Big catch

1536316098028

1536316287356Vang voor ons de vossen, de kleine vossen, die de wijngaarden ten gronde richten nu onze wijngaarden bloeien. Hooglied 2:15

Het boek Hooglied is een prachtige allegorie op de relatie tussen God en zijn mensen. Net als een pas verliefd stel is de relatie kwetsbaar en dienen er ‘spelregels’ in acht genomen te worden.  Het meisje droomt van haar geliefde en in die droom ziet ze henzelf als een wijngaard waar de kleine vossen tekeer gaan. Maar de ranken staan net in bloei, en de bloesems zijn kwetsbaar.  Zo is het ook in onze relatie met God. We zijn kwetsbaar. Er zijn altijd kleine vossen in ons leven, dingen die op subtiele of minder subtiele wijze ons bij Hem vandaan houden.

Wat me vandaag opviel: ze zegt niet ‘Ik vang de vossen’ … maar ‘Vang voor ons …’ .  Ze gaat ervan uit dat ze in haar kwetsbaarheid niet alleen staat.

1536316143052Als (jong) gelovige ben je net als een kwetsbare bloesem: alle potentie tot vrucht dragen, maar o zo kwetsbaar. Dus is het nodig jezelf in bescherming te nemen en anderen toe te staan je te beschermen zodat je kan groeien naar volwassenheid.

En er zijn nogal wat kleine vosjes in ons leven; kleine compromissen waarbij we onbewust ons geloof tekort doen, kleine ongenoegens die gevoed worden, subtiele inschikkelijkheid in onrecht, een kleine onopvallende zonde waar een keer aan toegeven… maar bij 1536316222736elkaar vormen deze zogenaamde futiliteiten een steeds grotere barrière die zich ongezien steeds meer aan ons opdringt.

En dus hebben we het nodig dat anderen ons liefdevol wijzen op onze tekortkomingen; liefdevolle bescherming wat ons doet groeien in geestelijke volwassenheid zodat we volop vrucht kunnen dragen.

 

Yes I can!

(Matt 25:14-30)

Een zakenman gaat op reis. Zijn 3 bedienden krijgen geld. De opdracht is simpel ‘let op de centen tijdens mijn afwezigheid.’ Bij terugkomst worden 2 bedienden geprezen, de derde krijgt een uitbrander van jewelste.

Twee zorgden ervoor dat het geld goed besteed werd zodat er winst behaald werd maar die ene had het uit angst voor z’n baas in de grond verstopt zodat er niks mee kon gebeuren. Wat is het probleem? Ze hebben toch alle drie geluisterd? De beste man is er geen cent armer van geworden! Wat maakt dat hij zo boos is op die ene bediende? Was winst het enige wat telde??

Jaren geleden, toen ik na grove teleurstelling besloot niets meer te doen qua taken in de kerk, zei iemand ‘Je stopt je talenten in de grond, zonde’. Jarenlang had ik extreem veel tijd en energie gespendeerd in het dienstbaar zijn met de gedachte ‘Ik hoop zo dat God later tegen me zegt ‘Je bent een goede en getrouwe diennaar, over weinig was je trouw, veel zal ik je geven, ga in tot de vreugde van je Heer.’ Ik bleef echter angstig dat het niet genoeg zou zijn.

Maar was dat -die houding en die inzet- hetgeen dit tekstgedeelte me had willen leren??

Nu denk ik van niet. Maar ik heb me jarenlang schuldig gevoeld. Alsof ik mijn talenten had vergokt en verloren. Verdrietig omdat ik overtuigd was God teleur gesteld te hebben.

1536073105784In dit stuk gaat het over talenten: een soort van munteenheid. Het gaat niet over de talenten / persoonlijke kwaliteiten zoals wij die vaak kennen. Het gaat over geld. Wat doe je met het bezit wat God je in bruikleen heeft gegeven?

En toch… gaat het daar echt over?

In de context van het hele hoofdstuk en het hele boek gaat het over verwachting. Verwacht jij je meester? Val je niet in slaap, dut je niet in tijdens zijn afwezigheid? Wat doe je om je voor te bereiden op Zijn komst?

En wanneer je met de blik van die context naar dit verhaal kijkt vallen andere zaken op.

“Heer, ik wist, dat gij een hard man zijt; gij maait waar gij niet gezaaid hebt, en vergadert waar gij niet hebt uitgestrooid; en ik vreesde, ging heen en verborg uw talent in de aarde. Zie, daar hebt gij het uwe.”

Deze uitspraak … het zal je maar gezegd worden…

“God, u bent hard en ongevoelig! Het had niet uitgemaakt of ik wat had gedaan want U had het zelf allemaal veel beter en makkelijker zelf kunnen doen. U kunt over de rug van anderen krijgen wat u wilt. Dus was ik bang. Bang dat alles wat ik deed toch niet goed genoeg zou zijn. Bang dat als ik zou speculeren met het geld, dat ik alles zou verliezen, bang … dus hier hebt u wat u me gaf terug.”

Onze God, die God die zich als liefhebbende en zorgzame vader wil buigen over ons welzijn, die God wordt hier vreselijk afgeschilderd.

1536073261193De man had zich laten leiden door zijn onredelijke angsten. Door een vals beeld van wie zijn meester was. Die angst maakte hem arrogant. Want ook al had de meester blijkbaar wel het vertrouwen in hem en werd zijn potentie vooraf herkend en erkend; uit angst en koppige arrogantie was de bediende blind voor de mogelijkheden die de meester hem bood. Hij was halstarrig gebleken: had niet willen nadenken of zijn beeld wel correct was toen hij de andere 2 zo bezig zag. Hij had geweigerd ook maar iets te doen en aan het eind gaf hij zelfs zijn meester de schuld ‘U bent’.

Dit bijbelverhaal gaat over je geld en je verantwoordelijkheden. Maar meer dan dat gaat het over de mogelijkheden die God je biedt en wat je ermee doet. En de vraag die zich aan me opdringt ‘Wanneer God iets in mij ziet en me de kans geeft er wat mee te doen, wie ben ik dan om te leven in angst. Angst alsof Hij niet nabij is. Angst alsof ik niet goed genoeg zal zijn.’

Maar we hebben geen harde boze God die alleen maar kijkt naar onze tekortkomingen. We hebben geen God die ons doen en laten tegen mekaar opweegt zodat meetbaar is hoeveel goeds we hebben gedaan.

We hebben een God die het hart aankijkt.

Maar als God zoveel potentie in mij ziet? Met welke arrogantie heb ik dan het lef negatief over mezelf te blijven én me door die gedachten te laten leiden?

Als de grote God, de schepper van alles wat leeft, zich ontfermt over mij, mij aanstelt over een paar kleine mogelijkheden… wie ben ik dan om te zeggen dat ik het niet kan?

Wanneer je met een zwak zelfbeeld worstelt kan bovenstaande misschien overkomen alsof je het helemaal hebt verbruit. Laat dat het niet zijn. Laat het klinken als een uitnodiging om – met babystapjes- te groeien in geloof. Geloof in jezelf. Want God gelooft in jou! Laat het een uitdaging zijn om je grenzen te verleggen en beetje bij beetje te ontdekken wat je kan doen met de mogelijkheden die Hij je heeft gegeven.

Ik doe nog steeds niets in de kerk. Maar ik voel me er niet schuldig meer over. Want inmiddels heb ik geleerd dat ik met de mogelijkheden die ik heb, ook buiten de kerk veel kan betekenen. En al steekt onzekerheid bij tijd en wijle de kop nog eens op en ben ik verre van vrij van imperfecties… en nog steeds moet ik mezelf af en toe moed inspreken en fluisteren ‘Yes I can!’ … maar desondanks: ik weet dat Hij later zal zeggen ‘Gij goede en getrouwe dienaar…’

Anxious for nothing

(Nederlandse vertaling onder het Engelse)

BE ANXIOUS FOR NOTHING but in everything by prayer and supplication, with thanksgiving, let your requests be made known to God. (Phl 4:6)

In Hebrew there is a word, lolidog which means “Not to worry.”

That is what the Lord is telling us here, “Not to worry.”

Be anxious for nothing is a command, not an option. To worry makes us the father of the household instead of being a child.

Everything is the proper subject of prayer. There are not some areas of our lives that are of no concern to God.

Prayer is a broader word that means all of our communication with God, but supplication directly asks God to do something.

Many of our prayers go unanswered because we do not ask God for anything. Here God invites us simply to let your requests be made known. He wants to know. God already knows our requests before we pray them; yet He will often wait for our participation before granting that which we request. And often He is granting our deeper longing, the thing we really need more than the thing we ask for… we tend to miss that aspect when we focus on what we want instead of focussing on God himself.

Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God (Fill. 4:6)

Wees niet bezorgd!

In het Hebreeuws is er voor ‘bezorgd zijn’ een bepaald woord: lolidog – wat net zoveel is als een opdracht van God om je niet druk te maken.

Ja, het is een opdracht. Een soort van bevel. Want door je zorgen te maken ga je op de stoel van de ouder (God) zitten in het gezin en niet op de stoel van het kind (we zijn immers Zijn kinderen). En dat is niet de bedoeling.

(Zou jij willen dat je kinderen zich zorgen maken?)

Alles is bespreekbaar in gebed. Werkelijk alles. Er is niets waar God het niet met je over wil hebben. En hoewel ‘bidden’ een relatief algemeen woord is voor het communiceren met God, is ‘smeken’ heel specifiek het bepleiten van iets. Het is het heel duidelijk maken en concreet vragen van iets wat je wil of nodig hebt.

Echter, veel van onze wensen eindigen onvervuld omdat we ze simpelweg niet bij God bekendmaken. Hij wil dat we onze zorgen en wensen actief bij Hem neerleggen. Niet zozeer opdat Hij ze dan 1 voor 1 inwilligen zal… Hij wil onze aandacht, onze woorden inclusief onze emotie. (Vandaar dat smeken) En vaak geeft Hij dan – op Zijn tijd- ons hetgeen we werkelijk nodig hebben ipv datgene wat we letterlijk vragen. Puur omdat Hij ons beter kent dan wijzelf. Maar wanneer we onszelf focussen op datgeen wat we willen hebben in plaats van op Hem zien we nogal eens niet dat Hij ons gebed reeds lang verhoord heeft.

Study wears you out

Scroll down for English translation

Prediker 12:12-13

img_7891

Als docent ben ik in dit stadium van het schooljaar behoorlijk toe aan vakantie. En de meeste leerlingen beleven dit net zo.

Het is goed om jezelf uit te dagen en te blijven leren, studeren. Kennis doet je goed. Het helpt je in het verwerven van inzicht en het behalen van je doelen.

Maar deze waarschuwing van Prediker trof me vandaag. Er zijn eindeloos veel boeken geschreven en teveel studeren put je uit. En ik denk dat veel leerlingen dat laatste volmonding beamen. 😉

Met alles wat je in het leven leert en bestudeert draait het volgens Prediker uiteindelijk maar om 1 ding: dat je God vreest. Niet als in angst voor Hem hebben, maar als in ontzag voor Hem hebben. Wat hoe machtig mooi, ingewikkeld en wonderbaarlijk heeft Hij alles immers bedacht!

 

But, my child, let me give you some further advice: Be careful, for writing books is endless, and much study wears you out … Here now is my final conclusion: Fear God and obey his commands, for this is everyone’s duty. Ecc 12:12,13

I’m a teacher, in desperate need for a summer break. I guess my students feel the same way. These last 2 weeks before summer break are wearing me out.

It is good to study and to grow in knowledge. But this warning just hit me… in the end, it’s all about obeying God… Fear God: not as in be afraid. But as in have awe for everything Is because of Him and His wonders!

Van rouwklacht tot dans – Mourning into dancing

(Scroll down for English translation)

Psalm 30

Het leven heeft mij reeds rijkelijk voorzien in aandelen van teleurstelling, rouw, verdriet en depressie.

En ik vraag me soms af hoe het komt dat we zo geneigd zijn tot het steeds maar weer verwachten dat God ons daar verre van houdt. Alsof het leven 1 lange zonnige zomer is. Terwijl we weten dat de seizoenen elkaar continue zullen blijven afwisselen.

En wanneer onze verwachtingen,dromen, onze hoop geen werkelijkheid wordt dient teleurstelling zich aan in de vorm van reflectie, rouw, contemplatie of zelfs verwarring omdat God zo afwezig lijkt. En we leren harde lessen. Lessen die ons harder maken en meer bestand tegen verdriet en tegenslag. We verliezen een stuk naïviteit maar winnen een stuk volwassenheid.

In Davids leven leek God een poos heel afwezig. Desondanks bleef David zich in gebed tot Hem richten. En kon hij proclameren dat God zijn rouw tot dans promoveerde.

Wanneer het leven teleurstellend is. Wanneer verdriet, rouw of depressie je dagen vult… God weerhoudt je nergens van. Hij is juist je anker! Hij zal je klagen weer in dans veranderen en je rouw weer in vreugde!

1529955484380

I’ve had my share of sadness and disappointment in life. I’ve had my share of grief and depressions…

We are very apt to dream, when things are well with us, that they will always be so, and never otherwise. As if we should think, when the weather is once fair, that it will be even fair; whereas nothing is more certain than that it will change.

When we see ourselves deceived in our expectations, it becomes us to reflect, with shame, upon our security, as our folly, that we may be wiser another time and may rejoice in our prosperity as though we rejoiced not, because the fashion of it passes away. Though God hid his face from David, yet he prayed.

When life is a huge disappointment, in times of depression, sadness, grief … God isn’t holding you back. He is your anchor! And He will turn our mourning into dancing again!

 

Noot: Ik maakte voor deze blog gebruik van de commentaar van Matthew Henry.
For this blog I used parts of the Matthew Henry commentary. 
(Follow me on youtube or Instagram for more bible journaling)

Niets kan me scheiden van Zijn liefde

servettechniek(Scroll down for English translation) 

 

De woordvrouw challenge is dan wel voorbij maar niet mijn drive om te bible journalen.  Want journalen is echt mijn wijze van God naderen en niets kan me van Hem scheiden!

Het hoge tempo van de challenge is wel even afkicken, maar ik zit nog boordevol ideetjes voor filmpjes, tutorials, tekeningen enz. Dus hou mijn youtubekanaal ook in de gaten!

Vandaag werkte ik deze tekst uit Romeinen uit in mijn bijbel met de servettechniek. Ook voor mij was het de eerste keer dat ik deze techniek uitprobeerde. Ik maakte er gelijk een filmpje van (deze vind je onderaan deze blog!)

Want ik weet zeker dat geen dood of leven, geen engelen of duivelse geesten, geen enkele macht, geen dingen nu of in de toekomst, geen macht uit de hoogte of uit de diepte, nee, niets op deze aarde ons zal kunnen losmaken van de liefde van God. Die liefde heeft God ons gegeven door Jezus Christus, onze Heer. Romeinen 8:38-39

The #31daysofbiblicalwomen challenge may be over but not my drive for bible journaling! ‘Cause bible journaling is my way of meeting God and nothing can seperate me from Him!

1527953028641The pace of the challenge is something I need to let go – to keep my sanity 🙂 – but I’m running over with ideas to journal, tutorials to create, drawings to draw … So keep an eye on this blog and my youtubechannel!

Today I used a napkin to create a page. It was new to me so I decided to make a tutorial out of it. (Below this blog) It is in Dutch but I think it is good to understand by just watching. I used a napkin, Matt medium (brand Amsterdam), water, a brush and an old creditcard / shoppingcard.  Apply the medium thin and just use the top layer of the napkin in order to keep the text readable! And never forget: it’s about the journey, not the journal. It’s about the HEart, not the art! 

 

Follow me on youtube, insta or join our facebookgroup.  
Or subscribe to this blog (scroll down and fill in your email)
or send me your email with the contactform . 
Everything on this blog is my creative proprietorship and 
therefor cannot be used (other than personal) without 
specific permission.  Sharing on social media will be appreciated.

#31daysofbiblicalwomen 2018 – overview

#woordvrouw #31daysofbiblicalwomen (English translation in purple below!) 

Wat een challenge was het afgelopen maand! Na maanden voorbereiden en een maand lang intensief ‘draaien’ voelt het enerzijds een beetje als een domper, maar anderzijds: er was zoveel zegen, zoveel ‘roering’, God raakte zoveel harten en leerde ons zoveel waardevolle lessen… Dank je wel aan ieder die deze uitdaging met ons aangegaan is!

Dank ook aan het gebedsteam wat gedurende de challenge actief voor alle deelnemers gebeden heeft (en nog steeds)!

Onderaan deze pagina (naar beneden scrollen) een overzichtje van alle gepasseerde dames voor wie e.e.a. nog een keer wil nalezen of in een rustiger tempo de challenge af wil maken! (ontbrekende nummers zijn weekend-dagen). Klik op de naam en je wordt automatisch doorgelinkt naar de betreffende blog.

woordvrouw2018-schema-vierkantWhat a challenge it was! After months (almost a year) of studying and preparing everything and after this intensive month it almost feels like a letdown… but what a blessing it was! What stories have been shared on social media … How many lives have been moved, changed and encouraged… thanks for joining this challenge! 

Also a big thank you for the prayer-team that actively prayed for each member that joined this journey (and still!) 

Below you find an overview with links to each and every devotional for those who would like to finish in a slower pace or wants to reread things…  Thank you for joining! (missing numbers were weekend-days) Click on the name and you will be linked to the devotional. 

 

bonus-sheba1-rebekkah2-naama3-zipporah4-vashti7-jael8-dinah9-asenath10-marym11-kodrantes14-zarephath15-meter16-meelach17-claudia18-bithiah21-milcah22-trapeza23-joanna24-salome25-gomer28-mary29-sapphira30-hapto31-chera

 

 

Follow me on youtube, insta or join our facebookgroep.  
Or subscribe to this blog (scroll down and leave your email 
or ask me with the contactform. Everything on this blog is 
my creative proprietorship and therefor cannot be used (other than personal) 
without specific permission. Sharing on social media will be appreciated.

Chera: Keep praying (+ tutorial +free printable)

 (Scroll down for English translation) #woordvrouw  #31daysofbiblicalwomen

Chera: Zoek aanhoudend Zijn aanwezigheid!

Lukas 18:1-8

1521667537652

Mijn liefste dochter,

Ik weet hoe druk je bent. Maar ik wil dat je weet dat ik van elke seconde geniet wanneer je bij me bent.  Ik weet dat je werk aan je trekt en dat je vriendinnen ook al om je aandacht vragen. Maar alsjeblieft, blijf af en toe met Mij praten. Ik wil zo graag contact met je. Niet sporadisch maar zo vaak als mogelijk. Of het nu via social media of een appje is, via de telefoon of door het sturen van één van die prachtige tekeningen van je. Laat wat van je horen. Ik beloof je dat ik zal luisteren, zal genieten van je aanwezigheid, en je zal bijstaan in raad en daad.

Weet je nog de momenten dat jij aan je keukentafel zat? Ik zat erbij. We waren nauwelijks in gesprek. Ik dronk m’n kopje koffie en jij tekende, kleurde en handletterde woorden en beelden van uitspraken en lessen die ik je ooit meegaf. Je hebt geen idee hoezeer ik van dat soort momenten geniet.

Ik weet dat sommige mensen me afschilderen als een harde veroordelende vader. Alsof ik voor rechtertje speel en je alleen je zin geef wanneer je lang genoeg zeurt; gewoon omdat ik dan van je af wil zijn. Ze vinden dan ook dat ik een afwezige en ongeïnteresseerde vader lijk. En ik weet dat er zulke vaders zijn. Dat er papa’s zijn die zichzelf niet wegcijferen en hun kroost vooral als een stel lastpakken zien.  Veroordelende vaders luisteren en reageren enkel en alleen maar om van het gezeur af te zijn. Maar liefste, onthoud dat jij mij nooit tot last kan zijn! Ik ben niet zoals zij, Ik beloof je dat ik altijd met mijn hele hart naar je luister, zelfs wanneer je zeurt, jammert, klaagt of eindeloos moppert.

Geef nooit toe aan de gedachte dat je niet bij me terecht kunt. Blijf je bij mij welkom en thuis voelen. Blijf aankloppen en tegen me aan praten. Ik wil voor jou een liefhebbende en zorgzame vader zijn. Ik sta al voor jou klaar nog voor je zelf denkt het nodig te hebben. Ik ben al voor jou in de weer nog voordat je het vraagt.  Ik ben jouw papa. En ik zal er altijd voor je zijn. Altijd!

Je hemelse Papa

Jezus vertelde de parabel van de onrechtvaardige rechter en de weduwe (in het Grieks is weduwe Chera) om je aan te moedigen contact met Hem te blijven zoeken. Deze parabel is geen vergelijking maar een contrasterende parabel. Het was niet Jezus’ bedoeling om ons te leren dat als we net zo volhardend zouden blijven zeuren als deze vrouw God wel te ‘verbidden’ valt. Jezus creëert eerder een schril contrast in hoe God NIET is en hoe Hij wel is. Wat Jezus hier wil duidelijk maken is dat God verlangt naar een relatie met jou. Hij wil met je communiceren; luisteren, praten, tijd met elkaar doorbrengen. En of je dat nu doet door aanbiddingsliederen te zingen, door op je knieën te gaan of te bible journalen: als je maar bij Hem komt!  Gebed is veel meer dan alleen maar wat informatieoverdracht. Het is in elkaars aanwezigheid vertoeven!  Jezus laat je hier weten dat God je liefheeft en juist wel voor je wil zorgen en in je noden wil tegemoet komen. Maar Hij laat ook weten dat je niet wil dat God je je zin maar geeft omdat je het zeuren zolang hebt volgehouden… Je wil niet dat God Zijn perfecte plan voor jou wijzigt omdat je er lang genoeg om vroeg. Werkelijk gebed is samen tot Zijn doel komen. Door in Zijn aanwezigheid te vertoeven maakt Hij Zijn plan in jouw hart bekend. God legt Zijn beloften als een bemoediging in je hart, telkens wanneer je Hem nadert.

Aan het eind van deze #woordvrouw challenge mag je onthouden dat je nooit de moed mag laten zakken om tijd voor Hem te vinden. Wees standvastig in het ware gebed, niet omdat het God van gedachten doet veranderen maar omdat het jezelf verandert.

  • Wat heb je nodig om meer tijd met Hem door te kunnen brengen? Wie kan je daar hoe bij helpen?
  • Wat doet het met je te horen dat God jouw tijd met Hem gebruikt om Zijn perfecte plan kenbaar te maken in je hart?
  • Dank God voor zijn goedheid, trouw, zijn bemoedigingen, beloften en vooral: Zijn aanwezigheid.

Bible Journaling: Hieronder vind je een filmpje wat ik bij deze pagina maakte. Ik gebruikte kleur (Gelatos), textuur en disstress-elementen om uit te drukken hoe kleurrijk mijn relatie met Hem is en dat de weg soms hobbelig en stressvol kan zijn. Uiteraard kan je mijn tekening hier gratis downloaden voor eigen gebruik.

Met deze woordvrouw komt nu ook een eind aan deze challenge. Dank je wel voor je deelname (van ‘slechts’ af en toe meelezen tot inclusief alles ook creatief te verwerken) en dank voor de lieve bemoedigingen die we tussendoor mochten ontvangen!! We horen graag wat je tijdens deze challenge het meest geraakt heeft. We hopen in ieder geval dat de challenge je een stapje dichter bij je Vader bracht en het spenderen van (creativi)tijd met Hem.

Dat de challenge nu voorbij is wil niet zeggen dat we niet meer van ons zullen laten horen. Ook de aankomende tijd zullen Lucinde en ik af en toe weer bloggen en onze gedachten en creatieve verwerkingen met je delen.

Volg me op youtube, insta of word lid van onze facebookgroep.  
Je kan je uiteraard ook op deze blog abonneren (naar beneden 
scrollen en je emailadres achter laten of je email even via het
 contactformulier toesturen.  Alles op deze blog is ons creatief 
en intellectueel eigendom en dus niet zonder uitdrukkelijke 
toestemming te gebruiken anders dan voor persoonlijke doeleinden.  
Uiteraard mag linken op social media wel.

Chera: Keep praying and don’t lose heart!

Luke 18:1-8

Dear daughter

I know you are busy but please come and visit me more often. I know work is calling and friends or even children all wants bits and pieces of your time. But please talk to me. Communicate with me. Whether it’s on the phone, through social media or by sending me beautiful drawings … let me hear from you. I promise I will listen, enjoy and answer. Remember the moments when you sat at my table; we didn’t even really talk … but I watched you coloring with your Gelatos and crayons, hand lettering words I once taught you. You have no idea how much I enjoyed these moments, and still! The moments we are in close proximity are so, so dear to me!

I know people sometimes depict me as a harsh cruel father that is being absent way too often. As if I am the kind of father that mainly wants to judge you. I know there are fathers that try to manipulate their children. Fathers that feel bothered and don’t want to obliterate oneself. Those judgmental fathers only listen, help or encourage their offspring to get rid of the so called whining. But I am by no means like them.

Never lose heart to keep talking to me, to spend time with me and to know I am a loving, tender and affectionate dad. Your loving dad, your daddy, your papa. You are never ever a burden to me. I promise I’ll  even listen to you wholeheartedly when you nag, whine, worry or complain. And I’ll always be here for you. Always.

Your loving Father

Jesus told this parable of the persistent widow  (widow in Greek is Chera) to encourage you to pray and not to faint. This parable isn’t a parallelism but one to show a strong contrast. Jesus isn’t really teaching that you’ve got to persist in prayer and continue and continue and continue until you get your answer. He is saying that God wants you to communicate with Him. He wants you to talk to Him about everything! Whether you spend time with him through worship, by praying on your knees, out loud in church or by spending time to journal in your bible.  Prayer is more than just informing God about our needs. Jesus wants you to know God will avenge speedily those who call unto Him. You don’t want God to change His perfect plan for you as the result of your continued requests. True prayer begins with the purpose of God. Prayer – spending time with Him- makes that known to your heart.

So at the end of this second #31daysofbiblicalwomen challenge: take heart in the knowledge that spending time with Him opens the door for God to those things that He desires  to do in your life.  

  • What do you need to be able to spend more time with your Father? Who can help you realize this?
  • How does it feel that God wants to use your quality time to make His perfect plan known to your heart?
  • Thank God for His goodness, His loving care and encouragements, His presence.

Bible journaling: To me, bible journaling is a way of praying. My way of spending quality time with my heavenly father. I wanted to express this in a lot of color, texture and distressed page. Cause my journey with Him is colorful but also can be hard, bumpy and stressful. I drew the widow as a young woman cause to me it catches the image of a daughter more. You can download this free printable.

In the tutorial-video above I show how I use distress ink by blending it with a baby wipe. I added texture with a stencil and matt medium, (let it dry very well!) I added more Gelatos (rubbing with my finger cause the medium fixated the previous layer and is a smoother surface). Added some stressed-elements with –again- Gelatos (wet).  I used pastelpencils to color my free printable. Cut, position and place. Added some words. And used some ink to distress the edges a little more. The tutorial is in Dutch but I think it shows clearly how I created this. Feel free to ask if not! 

The 2018 #31daysofbiblicalwomen challenge is coming to an end with this last biblical woman. We hope you enjoyed it. Please feel free to let us know what you learned or what moved you.

The end of this challenge doens’t mean the end of journaling or blogging. Keep following Lucinde and me ’cause we will stay in touch through blogging and journaling!

Follow me on youtube, insta or join our facebookgroep. 
Or subscribe to this blog  contactform . Everything on this blog is 
my creative proprietorship and therefor cannot be used 
(other than personal) without specific permission.  
Sharing on social media will be appreciated.

notabouttheart

Sapphira: Equality (+ free printable)

#Woordvrouw #31daysofbiblicalwomen    (Scroll down for English translation) 

1517053372442Saffira: Draag bij aan gelijkheid

Handelingen 5:1-11

‘Hey mam, ga je mee shoppen? Manlief laat me weer eens in de steek en deze keer heb ik geen zin om te wachten. Ga je mee?’ ‘Nou, natuurlijk ga ik mee, leuk! Maar euh, heb je geld dan?’ ‘Geld genoeg mam, Ananias heeft het land verkocht, weet je nog?’ ‘Maar jullie zouden dat geld toch volledig aan Petrus geven?’ ‘Doen we ook, maar het is zo een flink bedrag, ik mag mezelf best eerst even verwennen. Er zijn luitjes die een stuk minder inbrengen, en ik werk er hard genoeg voor.’ ‘Oh, ok …’ ‘Wat, ben je het er niet mee eens ofzo?’ ‘Nou, tja, ik weet het niet Saf, je kiest er zelf voor om je bij deze groep aan te sluiten. Ze verplichten je tot niets, en je hebt al tegen ze gezegd dat je alles zou afstaan, toch?’ ‘Niet zo moeilijk doen, mam. Ik doe toch niets verkeerd? Zelfs met dat kleine beetje wat ik voor mezelf achterhoud blijft er nog genoeg voor ze over. En je vraagt me zelf vaak zat of ik wel goed genoeg om mezelf denk, bij deze, dat doe ik. En als je mij niet gelooft, vraag het Ananias, die denkt er precies zo over.’ Saffira draait zich om en met haar kin een tikje hooghartig geheven stapt ze in het rijtuig. Ze heeft geen idee wat haar echtgenoot is overkomen…

Ananias en Saffira hadden niets hoeven verkopen en ze hadden niets moeten afstaan. Maar het was blijkbaar een soort van prestige voor hen om dit wel te doen. Wanneer je bij een groep hoort draag je bij, dat is normaal. Zit je op voetbal dan betaal je contributie, volg je een creatieve cursus; dan betaal je de kostprijs …  Maar wat Ananias en Saffira deden zou je misschien, enigszins, een beetje, kunnen vergelijken met het beloven dat je je tienden aan de kerk geeft maar dat je vervolgens het bedrag rijkelijk naar beneden afrondt. Of dat je een keer een maand of meer overslaat omdat je toch die ene reis wilde boeken; je was niets verplicht, zei zelf toe dat je zou geven, maar ondertussen …

1517053615261Maar de Geest liet zich niet bedotten en God grijpt in. Ze bekopen het beide met hun leven. Heftig. De moraal van het verhaal gaat behalve over eerlijkheid ook over gelijkheid. De groep gelovigen bestond uit een heel gemêleerd gezelschap; lang niet iedereen had voldoende inkomen; de één was slaaf, de ander landarbeider en weer een ander handelaar of politicus. En in een wereld waar ongelijkheid zegevierde onderscheidde de christenen zich door onderlinge gelijkheid na te streven. Daarom hadden ze alles gemeenschappelijk. Niet omdat het verplicht was, maar omdat ze met elkaar een ideaal nastreefden. Christus’ ideaal. Blijkbaar ging het Ananias en Saffira niet om het ideaal.

  • Hoe denk jij over het principe ‘En ze hadden alles gemeenschappelijk’?
  • Kijk eens naar jouw tijd, geld en energie; draag jij naar behoren bij?  En hoe eerlijk ben je hierover ten opzichte van jezelf en anderen?
  • Hoe draag jij bij aan gelijkwaardigheid in jouw omgeving?

Bible journaling:  Met wat leuk papier, washitape, acrylverf en een stukje noppenfolie maakte ik de achtergrond. De tekening kleurde ik in en plakte ik erop. Je kan de tekening uiteraard ook verkleinen of overtrekken. De gratis printable vind je hier. Vergeet je me niet te taggen wanneer je de tekening gebruikt en een foto op social media plaatst? Ik wil jouw gedachten en creatieve uitwerking bij dit gedeelte niet missen! 😅

Volg me op youtube, insta of word lid van onze facebookgroep.  
Je kan je uiteraard ook op deze blog abonneren (naar beneden 
scrollen en je emailadres achter laten of je email even via het
 contactformulier toesturen.  Alles op deze blog is ons creatief 
en intellectueel eigendom en dus niet zonder uitdrukkelijke 
toestemming te gebruiken anders dan voor persoonlijke doeleinden.  
Uiteraard mag linken op social media wel.

Sapphira: Strive for equality 

Acts 5:1-11

“Hey mom,wanna go shopping? Hubby didn’t show up, once again, and this time I don’t want to wait. Are you coming?” “Well, of course I’m going, let’s have fun! But uh, do you have money to spend? “”Enough money! Ananias sold the land we owned, remember.” “But, I thought you promised to give that money to Peter?”  “We did and we do, but it’s such a large sum, there’s enough to pamper me first! There are several louts that don’t bring that much, and I have worked hard enough.”” Oh, ok …” “What,  you don’t agree?” “Well, uh I don’t know Saf, you yourself choose to join this group. They didn’t commit you to anything did they? And you’ve already told them you’would give everything, right?” “Don’t be that difficult, Mom. I’m not doing anything wrong. Even with the little bit I keep for myself, there is still plenty to spend on them. And often enough you tell me to take care of myself, well, I do. And if you don’t believe me, ask Ananias, he thinks exactly the same.” 

Sapphira turns around and with her chin raised a little haughty, she steps into the carriage. She has no idea what happened to her husband …
1517053659306Ananias and Sapphira didn’t have to sell their land. They weren’t asked to give up everything. But, apparently, it was some kind of prestige for them to do so. When you belong to a group you contribute, that’s normal. When you play football or another sport you pay the membership fees, when you attend a creative course; you pay what they charge  … But what Ananias and Sapphira did you could perhaps, in a way compare with promising your tithes to the church you attend but cipher down the amount richly. Or skip a month or more because you wanted to book that one once in a lifetime trip. You weren’t obliged, you said yourself that you would give, but in the meantime …

But the Spirit didn’t get fooled and God intervenes. They both pay for it with their lives. Fiercely. The moral of the story is about equality. The group of believers was a very mixed company. Not everyone had enough income. And in a world where inequality prevailed, Christians distinguished themselves by pursuing mutual equality. That’s why they had everything in common. Not because it was mandatory, but because they were striving for an ideal together. Apparently, Ananias and Sapphira didn’t share this ideal.

  • How do you think about the principle ‘And they had everything in common’?
  • Look at your time, money and energy; are you properly contributing? And how honest are you about this towards yourself and others?
  • How do you contribute on equality in your neighborhood?

Bible journaling: Free printable can be found here. I added some color to the background with paper, paint and washi-tape. When you don’t have an interleaved bible, you can downsize the printable or just trace it. Please don’t forget to tag me when you use the printable and post it on social media, I would love to see it! 😅

 

Follow me on youtube, insta or join our facebookgroep. 
Or subscribe to this blog  contactform . Everything on this blog is 
my  creative proprietorship and therefor cannot be used 
(other than personal) without specific permission.  
Sharing on social media will be appreciated.