#Woordvrouw 4 – Ester

Ester-2(Scroll down for English tradag4-lucinde-esthernslation)

Dag 4  van deze challenge vind je op de blog van Lucinde.

… Toen ik Lucinde haar stukje las bedacht ik me dat Ester echt jong geweest moet zijn. Meisjes trouwden destijds sowieso al heel jong en met het uitkiezen van een nieuwe harem hebben ze hier vast rekening mee gehouden. Als de meisjes eerst een jaar lang schoonheidsbehandelingen kregen … dan was de kans groot dat ze nog iets jonger konden zijn omdat het toch pas een jaar later zou zijn dat ze de koning zou ontmoeten.  Het beeld van een standvastige twintiger wat me in films vaak is voorgehouden klopt dus niet …

In 2:17 staat dat ze gekroond wordt, het woord voor kroon komt van het werkwoord kathar. Wat zich soms ook laat vertalen in ‘lijden’. Ik denk omdat de verantwoordelijkheid van leiderschap soms erg zwaar weegt en een vorm van lijden met zich meeneemt. En in dit geval was het ook zo.
Ester-1

You can find day 4 of this challenge on Lucinde’s blog!

… When I was reading Lucindes blog I thought of how young Esther must have been. In those days, girls married at a much younger age than nowadays … and with a year of beauty-treatments ahead it’s plausible the kings men also chose the younger girls.  The movie-idea of a strong twenty-year old isn’t that accurate …  

in 2:17 we read she got a crown. The Hebrew word for crown comes from the root ‘kathar’ and sometimes can be translated with ‘suffering’ . I think because leadership often means some kind of suffering. It was for Esther… 

 

Op Facebook vind je ons bij de bijbeljournaling groep. 
Dit is mijn instagram, 
we gebruiken voor deze challenge de hashtags 
#woordvrouw
#bijbeljournalinggroep 
#31daysofbiblicalwomen

Vier niet enkel zijn geboorte… 

 

 De drukste tijd van het jaar… Kerstvakantie. Kids niet lekker rustig naar school maar hyper thuis, kerst(nacht)diensten, familie te logeren, brunch hier, gourmetten daar, familiebezoek sus en weer een bezoekje daar, tussendoor in overvolle supermarkten lekkernijen scoren, vuurwerk bestellen, oud en nieuw vieren… Hoe gezellig het allemaal ook is, ik ben altijd blij wanneer het weer voorbij is en het gewone leven zich weer aandient. 

Ook deze vakantie is en was helemaal volgepland. Propvol. Tijd om relaxed te bijbellezen en journalen is er niet geweest. Toch stond ik in de adventperiode stil bij de ware toedracht van het kerstverhaal. 

Een jonge dame, hooguit een jaar of 15 die onverwacht zwanger wordt. Tenminste, voor haarzelf was het onverwacht, eeuwen ervoor was de komst van dit kind al voorspeld. Gods koninklijke plan was al generaties lang aan het toewerken naar dit moment. 

Een jong meisje stelde haar leven in de waagschaal, toonde de bereidheid om de publieke vernedering van ongehuwd zwanger zijn te dragen. De engel had wel gezegd dat ze niet bang moest zijn maar was ze dat ook daadwerkelijk niet geweest?  

 

 En dan is daar Gods aanwezigheid in de gedaante van een klein en kwetsbaar wezen. God koos ervoor om zijn heerschappij niet van bovenop op ons op te leggen, geen top down strategie. Hij kwam naar ons, vernederde zichzelf om ons te leren wat liefhebben betekent.  

Met de geboorte vandit kind brak een nieuw tijdperk aan. Niet dat Hij welkom ontvangen werd door iedereen… Zijn eerste levensjaren spendeerde hij als vluchteling in het buitenland. Zijn leven zou nooit rozengeur en maneschijn zijn, toch kwam Hij.   

Met kerst vieren we niet ‘Zijn verjaardag’. We versimpelen deze complexe en majestueuze gebeurtenis veel teveel wanneer we zeggen dat het enkel om Jezus’ geboorte gaat. Kerst is een periode waarbij we extra mogen beseffen dat God zijn hand naar ons uitstrekte en ons de kans op een nieuw en beter leven gaf. Hij naderde ons, omdat we zelf alle kansen om tot Hem te komen haden verprutst. We vieren en gedenken de hoogte, diepte en breedte van wat Zijn komst betekende: een nieuw begin; nieuwe kansen, een schone lei, een frisse start…

Met die gedachte kunnen we dankbaar en vol vertrouwen toezien op een gezegend 2016!   

     

Veilig  als een leeuw in Sousse…  

 

 Kunnen we ons nog ooit ergens veilig wanen? Wanneer je je leven niet zeker bent in een museum, op het strand of zelfs niet in een winkelcentrum?   

Mijn bible art journaling challenge van Rebekah Jones bracht me vanmiddag bij spreuken 28:1 

Een rechtvaardige voelt zich zo veilig als een leeuw.  

Nu weet ik ook wel dat niemand compleet rechtvaardig is van zichzelf, maar dat is nou het mooie aan Jezus’ offer: door ons geloof in Hem zijn we dat wel!  

Hoe rijmt dit dan met Spreuken 28:1 en de vreselijke toestanden in deze wereld? 

Veilig zijn betekent hier niet dat je nooit verdriet zult hebben, nooit het slachtoffer zult zijn van een aanslag of dat lijden en sterven aan je deur voorbij zullen gaan.  

Een leeuw is de koning van de savanne. Hij staat aan de top van de voedselketen, heeft geen werkelijke vijanden, is de koning te rijk. Waar een hinde continue allert moet zijn voor roofdieren, sluimert en doezelt de leeuw uren achter elkaar zonder angst of onrust. Hij voelt zich compleet veilig. Toch kan ook hij aangevallen worden en ontkomt hij niet aan een gewisse dood.  

Veilig als een leeuw zijn betekent dat we deel uitmaken van Zijn plan en daarmee aan de top van de ‘geestelijke’ voedselketen staan. Zelfs al zou er ons fysiek het vreselijkste overkomen; onze ziel is veilig en geborgen in Hem. Niets kan ons scheiden van de Liefde van de Heer, geen kogelregen, geen bomaanslag; NIETS.  

Waar we dit jaar ook op vakantie gaan, op welk strand we ook liggen, we zijn veilig als een leeuw. 

(Stiekem toch blij dat wij in het noorden vakantie vieren 😅) 

Baan de weg

 

Havo 4 heeft zijn levensvisieboek bij me ingeleverd. 44 persoonlijke verslagen over dood, geluk, familie, vriendschap, enz. wachten op mijn beoordeling.  Hetgeen ik te lezen krijg is soms ietwat standaard, dan weer mooi en waardevol maar af en toe ook verdrietig of pijnlijk. 

Wanneer ik het verdriet van leerlingen lees, huilt mijn hart.  Zo heel af en toe neem ik dan een leerling even apart voor een praatje. Vaak zijn ze niet gelovig en hebben ze geen boodschap aan een christelijke preek van hoop en redding maar stiekem hoop ik dat mijn meeleven en betrokkenheid ze dan wel iets doet. Meestal zeg ik iets in de trant van “Ik weet dat jij niet gelooft, maar ik wel en ik zal voor je bidden” of “Wanneer jij niet gelooft in jezelf… Ga dan af op mijn prof beoordeling 😉 ik geloof wel in je en God nog meer.” 

Wanneer ze ooit, ergens op hun levenspad, iets meer van God of Jezus leren ervaren hoop ik, in navolging van Johannes, de weg een beetje vrijgemaakt te hebben.