#Cimart 13: Kind van de dag – Child of the day

(scroll down for English translation) Week13-1

“Ik strompelde voort. Maar met elke stuntelige stap groeide het besef. De duisternis had de waarheid versnipperd tot een haast onoplosbare puzzel. Ik struikelde weer, dreigde heel even mijn evenwicht te verliezen maar herstelde snel. Het leek alsof al het eerdere vallen en weer opstaan me voorbereid had op deze laatste haast onmogelijke klim. Mijn zelfvertrouwen groeide; ik voelde het steeds krachtiger door mijn aderen stromen. 

Lange tijd, en nog steeds had zijn schemer-stem me voorgelogen. Hij had me voorgehouden dat ik geboren was voor sombere duisternis en louche obscuriteit. Volgens hem was ik een kind van de nacht, geboren om enkel te leven in volledige afwezigheid van licht. Ik haatte het. Onwillig weigerde ik me te voegen naar zijn ideeën die bij tijd en wijlealsnog houvast vonden in de kieren van mijn ziel.  Mijn verzet werd genadeloos afgestraft. Blauwe plekken, open wonden en schrammen bewezen zijn aanhoudende geweldadigheid. Maar na elke val stond ik weer sterker op. Het Licht had mijn hart en ziel geraakt ruim voor schemerdonker en lang voordat het meest iele, glinsterende schijnsel enige zichtbaarheid verschafte. 

Schemer werd morgenrood en de dageraad bracht inzicht met zich mee; Ik was geboren voor de dag! Ik was een kind van Licht. Jaren van donkere gevangenschap konden mijn afkomst niet uitwissen. De Zon streelde voorzichtig mijn huid, verdoofde de pijn en riep me tot haar me een ongegeneerd vrolijk en uitermate levendig geluid wat alleen mijn welwillend hart kon horen. “Verheug je! Je bent van MIJ; je bent een kind van de dag, een kind van Licht!” 13-licht-CIMart

Hoe donker het leven je soms ook lijkt. Onthoud deze woorden van Paulus. “Je bent een kind van het licht! Je bent geroepen tot heiligheid. Hoezeer de duisternis ook vat op je lijkt te krijgen, niets kan je oorsprong of je toekomst wijzigen. Niets of niemand kan ontkennen dat je geboren bent in licht, geroepen om te leven in (en met) de dag! 

13-en-childoflight-CIMartSlowly, with every clumsy step the concept grew on me. Darkness had shattered the truth in an almost insolvable puzzle. I stumbled again but regained my balance in an instant as if all the slipping and tripping before had prepared me for this. I gained self-confidence.  I could feel it flowing through my veins. For a long time, and still, his twilight voice wanted me to believe I was purely made for obscurity and dusk. He said I was a child of the night and born to live in darkness. I hated it and refused to conform to his so called truth. My refusal got penalized brutally. Bruises and scars proved his persistent violence. But with every fall I got up again and I grew stronger. Light had touched my heart and mind long before dawn and way before the most flimsy glimmering added any visibility. week 13

Dawn turned into daylight and with it came the insight. I was born as a child of the day! Years of captivity in shade couldn’t change my origin.  The Sun fondled my skin, healed the pain and called me with a jauntily and utmost vivid sound only my willing heart could hear. “Rejoice! You are Mine; a child of the day, a child of light!”

No matter how dark life may seem, NEVER forget you are a child of Light. You were born to live in and seize the day.  When circumstances get you down, cloud the day and bring dusk, always remember it is impossible to change your origin or change your God given purpose; you are a child of Light; no darkness can ever change that!  

 

Advertisements

#Cimart 12: called to be Saints

(scroll down for English translation) 

Week 12 -1Heiligheid, we hebben het er in deze challenge al eerder over gehad. Het is een begrip wat we vaak qua feitelijke betekenis wel snappen maar wat des te lastiger op de juiste manier te begrijpen valt wanneer we het in onze emotie proberen te implenteren.  Deze week schrijft Lucinde er een indringend stukje over!

Qua journalen koos ik ervoor om Paulus als het ware te tekenen met een indringende blik omdat het best een serieuze zaak is. We zijn geroepen tot heiligheid maar is ons geloof hierin ook altijd zichtbaar in ons handelen.

 

12-en-beloved-CIMartBeing Holy, called to be saints. I talked about  this subject before. The meaning of the words ‘holy’ or ‘saint’ are quite easy to understand – in theory. But when it comes to the implementation in our lives, in the way we act or how we feel it’s a whole different thing. This week Lucinde wrote an intrusive story about it. 

Bible journaling: Being called to be a saint is a serious matter. That’s why I wanted ‘Saint Paul’ to look serious. 

 

Deze blog is nr 12 in een serie van 14 wekelijkse overdenkingen over onze identiteit in Christus. Volg ons op social media met #Bijbeljournalinggroep of #cimart of #christinmeart 

This blog is nr 12 in a series of 14 weekly devotionals about our identity in Christ. Follow us on social media wit the hashtags #cimart, #christinmeart. 

Week 12 -2

#Cimart 11: Ik maak je weer nieuw / I make you whole again

(Scroll down for English) 

week11Het vernietigende gefluister negerend klauterde ik verder. Schaafwonden op mijn knieën, ontsierende schrammen in mijn gelaat, blauwe plekken en een enkel die klopte in het ritme van mijn hartslag. Hoe vaak was ik niet gevallen? Hoe vaak had zijn hete stem me succesvol ontmoedigd? Hoe vaak ontvluchtte ik reeds zijn leugens?

Zijn ‘Je kan het niet, je bent niet goed genoeg’ had zich genesteld in mijn brein om zelfs in de schaarse momenten van veiligheid en rust te weerklinken. Zelfs in stille wateren was het mijn gepijnigde blik die weerkaatste in het vochtige licht. Tranen biggelden onophoudelijk.  

Het was onmogelijk om de hele klim ineens te volbrengen. De weg leek aanvankelijk op een eindeloze trap omhoog, het einde ver buiten mijn zicht. Maar geloof had het einde niet nodig om de eerste stap te zetten. En na de eerste stap kwam de tweede en de derde…

De top heb ik nog niet bereikt en ik moet me voorhouden dat de lift die anderen lijken te nemen slechts de zoveelste illusie van zijn stem is.  Het licht krijgt steeds meer vat op mij en breekt stap voor stap met de vele schandelijke begoochelingen die hij me voorhoudt.  Onbezwaard voorziet het Licht me steeds meer van een helder inzicht. Trede per trede verliest de duisternis haar grip en wint rehabilitatie. Het licht glimlacht en belooft “Ssst, het komt wel goed. Ik maak je als nieuw!’.

Het Grieks kent verschillende woorden voor wat wij simpelweg vertalen met ‘vergeven’.

Week11 vergeving in grieks-1Aphesis (het bevrijden van slavernij, het kwaad niet aanrekenen) komt van het woord aphiémi wat loslaten of scheiden betekent. Vergeven is dus dat we bevrijd worden van de grip die het kwaad op ons heeft.

Charizomai betekent iemand een plezier doen, iets ruimhartig geven of schenken en komt van het woord Charis (genade) en verwijst naar herstel.

In Kolossenzen lezen we dat we God met vreugde mogen danken want Christus heeft ons bevrijd van de banden van de zonde. Hij moet het niet nog gaan doen, nee, Hij heeft het reeds gedaan! Geen van de dingen die we ooit fout deden wordt ons nog aangerekend. En hoewel het woord genade verder in dit hoofdstuk niet voorkomt lezen we wel dat die vergeving gepaard gaat met volledige verzoening; volledig herstel met God. Hij bevrijdt ons niet alleen van wat we ooit fout deden, hij herstelt ons ook tot iets heilig, zuiver en onberispelijk.

Overdenken: In Christus ben je vergeven. Wat betekent vergeving voor jou? Hij heeft ons reeds vergeven maar het probleem van vergeven ligt vaak bij onszelf. Welke hardnekkige leugens weerhouden jou van jezelf vergeven?

Bible journaling: Klimt is één van mijn favoriete schilders. Zijn schilderij ‘de drie levensfasen van de vrouw’ spreekt me misschien wel het meest aan. Het gaat over groeien maar tegelijk over loslaten en vergankelijkheid. Voor mij diverse aspecten van vergeving. Het beeld van moeder en kind is hoe ik mezelf zie in de liefdevolle omarming van God. Alsof Hij me toefluistert ‘Ssst, Het komt wel goed, Ik maak je nieuw.’

 

week 11 collageIgnoring the shattering whisperer I keep on clambering. Abrasions on my knees, disgraceful scratches, bruises and an ankle that pounds in the rhythm of my heartbeat. Ow often did I fell? How often did his scalding voice discouraged me successfully? How often did I flee, trying to escape his multiple lies?

His ‘You can’t, You’re not good enough’ had nestled itself in my brain so it could resonate vigorous in the brief moments of tranquility and peace.  Tears flowed continuously.

It was impossible to fulfill the climb at once. The road ahead seemed like an endless staircase, the top far from my sight. But faith is taking the first step even when you don’t see the whole staircase. So I stepped. Once, twice and even a third step.

I haven’t reached the top yet and I have to keep in mind the elevator others seem to take is just another illusion of his voice. The Light gains her grip on me and with every step it redeems me from another lie he’s telling me.  Unencumbered the Light provides me from a clear vision. With every staircase I take darkness loses her grip and rehabilitation wins. The Light smiles at me and with a gentle touch it promises “I make you whole again”.

In Greek there are several words that are translated as forgiven.Week11 vergeving in grieks-2

Aphesis (release from bondage) find its roots in aphiémi which means to let go, depart or to expire. So to be forgiven means that Christ departs us from our sins, He makes them go away.

Charizomai, also often translated with forgiven, means to gratify, to do something agreeable. This word finds its roots in the word Charis (grace) and emphasizes on restitution, reconciliation. Forgiving means that Christ makes things whole and good again.

In Colossians Paul teaches us that we should thank God for the gift of forgiveness. Christ released us from the bondage of sin. He already did! And though the word Charizomai or Charis isn’t mentioned in this chapter Paul makes it crystal clear: through Christ we are presented holy and blameless; whole and good again.

To contemplate: In Christ you are forgiven. What does this mean to you? He forgave you and me but the problem in forgiveness lies within ourselves. What stubborn lies keep you from forgiving yourself or others?

Bible journaling: Gustave Klimt is one of my favorite artist. His painting of the three ages of women is a representation of transience, growing and letting go. To me those are different facets of forgiveness. Plus the image of the mother holding her child this way, is how I see myself with God. A loving and forgiving embrace that promises to make everything whole again… 

 

Feel free to share this blog, your thoughts or your creation. This blog is nr 11 in the 14 week during #Christinmeart challenge. You can find me on instagram or / and join our Dutch journaling group on Facebook for more ideas and inspiration.

#Cimart 8: ik ben heilig / I am holy 

(Scroll down for English translation)

De overdenking van deze week vind je op de blog van Lucinde.

Op diverse plaatsen in de bijbel lees je dat er geschreven wordt aan ‘de heiligen’.  Hier wordt dan de groep mensen mee bedoeld die geloven in God en Jezus als zijn zoon.

Zijn alle christenen heilig? Zijn jij en ik heilig? Lees eens wat het woordenboek er over te zeggen heeft.

Wanneer ik het woordenboek lees kan ik niet beamen dat ik heilig ben. Want ik ben niet perfect, zonder fouten, verheven of onkreukbaar.  Maar dat is nu juist het punt. Het gaat niet om wat ik (of jij) vind. Het gaat erom hoe God ons ziet.

Door het offer van Jezus zijn we verheven: van een zondige status naar een vergeven status, al onze imperfecties zijn weggepoetst waardoor we volkomen rein zijn. img_4249

Daarnaast is er ook nog eens een verschil in onze status en ons handelen. We ZIJN heilig, alleen handelen we er nog lang niet altijd naar.

Ik ben heilig. Zeg het deze week een aantal keer hardop tegen jezelf in de spiegel en sta eens stil bij hoe God naar jou kijkt. Misschien moeten we wat vaker door Zijn ogen naar onszelf kijken….

The devotion of this week can be found on Lucindes blog.

Multiple scriptureparts talk about us being holy. But are we? Are you? When you read the dictionary’s opinion on what ‘holy’ really means, I seriously doubt the fact of me being holy. Tell me I’m not alone in this 😅

img_4253I’m so not sacred, devout or godly… and definitly not always of spiritually pure quality. But that’s the problem. I look that way. God doesn’t. He looks at us through Jesus’ secrifice.

Because of Jesus we are made godly: we are His sons and daughters. He made us special, sacred and devout.

Besides that: there is a difference in your status and your actions. You ARE holy, you just don’t act upon it every day….

I am holy. Try to say this out loud to yourself in the mirror this week- every day, again and again. Think about the way God is looking at you. And maybe you should look at yourself through His eyes more often.  

#Cimart: A member of the body or not?

(Scroll down for English translation)

week 7Ik ben een deel van het lichaam. Oef, wie ooit ernstig gekwetst is door ‘kerklui’ weet hoe moeilijk het is dit te zeggen, laat staan het van harte uit te spreken. Het lichaam is namelijk niet altijd even gezond en soms zou je het liefst getransplanteerd worden. Jaren geleden schreef ik er, vanuit diepe pijn en heftige emoties een paar felle blogs over.  Gelukkig denk ik er nu wat genuanceerder over. Maar dat deze vergelijking van het lichaam niet altijd positief overkomt is iets wat velen, helaas, herkennen.

Volgens mij had Paulus dat goed door toen hij hierover schreef. Daarom hamert hij steeds weer, in al zijn brieven, op die onderlinge eenheid.

‘Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee.’  Vaak denken we bij deze tekst enkel aan hoe we moeten meeleven met elkaar en gunnen we onszelf niet de tijd om hier nog dieper bij stil te staan. Maar denk eens goed na in de vergelijking die Paulus maakt met het lichaam; wanneer de armen teveel tillen, en de rug het geheel niet goed trekt, kan de spierpijn van de onderrug via de schouders doortrekken naar de hals en wanneer daar de spanning teveel opbouwt kan dame migraine haar werk doen en vervolgens zijn de zintuigen getriggerd en ligt het hele lijf stil…

7-en-body-CIMart

 

 

‘Het oor kan niet zeggen dat hij geen deel van het lichaam is omdat hij geen oog is.’ Ieder lid hoort erbij. We horen ons niet met elkaar te vergelijken, niet te min te denken over de ander, en ook niet over onszelf! Het oog kan niet eisen dat het oor kan zien en visa versa. Wat we van elkaar verwachten moeten we soms flink bijstellen willen we teleurstelling voorkomen.

God gaf elk deel een eigen, specifieke functie zodat het lichaam tegen geen van haar leden kan zeggen dat ze niet nodig zijn. Niet elk deel doet hetzelfde of evenveel of is even vaak actief. Weten wat jouw talenten zijn, waar jij in je element bent en wanneer niet, is belangrijk om te weten zodat je goed kan functioneren.

Eenheid is er niet zomaar voor het gemak of een goed gevoel. De onderlinge eenheid is essentieel voor het functioneren van het lichaam zelf. Helaas is die eenheid niet vanzelfsprekend en is het iets waar we continue aan moeten werken. Net als dat een lichaam gezond gehouden moet worden door de juiste voeding, de juiste dosis beweging en de juiste verzorging, zo moeten we ook als leden van dit lichaam blijven werken aan de onderlinge verdraagzaamheid, differentiatie en acceptatie.

 

Ik heb ooit serieus overwogen mezelf uit het lijf te transplanteren om nooit weer een kerkdeur binnen te wandelen.  En al ben ik geen ‘trouwe kerkganger’ meer qua zondagse dienst, ik ben en blijf lid. Ik weet mijn functie als lid van het lijf en draag mijn verantwoordelijkheid qua gezond blijven. Ik onderhoud genoeg contact om de onderlinge samenkomst niet te verzuimen en de nodige eenheid te bewaren, maar voldoende afstand om te kunnen blijven differentiëren en functioneren. Na alles wat mij ‘door kerklui’ is overkomen raak ik het gevoel van wantrouwen en angst mogelijk nooit meer kwijt maar ik bekijk het maar zo: ‘wie niet weet hoe het is om ziek te zijn weet gezondheid vaak niet naar waarde te schatten.’

Rest mij dus niets anders dan soms te verzuchten dat het lichaam niet perfect is, waarschijnlijk nooit zal zijn, maar dat ik er wel deel van uitmaak.

Overdenken:  Hoe gezond schat je het lichaam in waar je deel van uitmaakt? Hoe gezond ben je zelf? Wat betekent onderlinge eenheid voor jou?

Journalen: Ik koos ervoor om een stukje van mijn persoonlijke vertwijfeling, verzuchting en pijn aangaande dat lichaam te visualiseren. Vandaar een zuchtende en vermoeide man, met een enkel vetrolletje ;). Maar mét een dubbele uitspraak dat ik desondanks een lid van dat lichaam ben. Ik ben het namelijk echt ook al zou ik t soms niet willen, ook al hou ik soms veel afstand, ik BEN het wel.

Ik wil je uitnodigen te bedenken wat jouw gevoel is bij dit lidmaatschap en dat tot uiting te brengen met kleur, beeld of in woorden.

Lucinde maakte deze week een mooie lettering bij de challenge.

(Deze blog is de zevende blog in de #cimart #christusinmij challenge. Elke donderdag in juni, juli en augustus overdenken Lucinde en ik een ander stukje over onze identiteit in Christus. Doe mee!) 

week7

 

I am a member of the body of Christ. I am. Though I often wished I wasn’t. Those who know what it’s like to get hurt by ‘church people’, I mean, really hurt, know what I’m talking about.  The body isn’t always as healthy as it should be and sometimes you really wish you could be transplanted into another. Years ago I wrote a few confronting and emotional blogs about it (You would have to use google translate because they’re only written in Dutch) but thank God time healed some wounds and added a few nuances in my thoughts. But it’s a fact: way to many people got hurt by the body and for those this is an equation that is hard to understand.

But I bet Paul knew this when he wrote his letters: in all his letters he continues to emphasize on unity. A healthy body is a united body.

‘If one member suffers, all the members suffer with it.’ Think about Paul’s equation. When the arms try to lift a very heavy box and the lower back suffers, all the surrounded mussels get irritated, the spine suffers, the shoulders hurt and because of that the neck has to much tension so lady migraine finds her way to trigger al your senses and before you know the complete body suffers … just because the arms…

‘The ear shouldn’t say it’s not a part of the body because it doesn’t see.’ We can’t – or better, we shouldn’t – compare ourselves with others. We ALL belong to the body! God wired us all in His own way, so there shouldn’t be any room for jealousy. Besides that we also have to be careful not to expect too much from each other.   

Everyone is needed. Ourselves included. Don’t underestimate yourself! Everyone is needed but this doesn’t mean we all do equally as much or as often or the same. It’s important to remember this to be able to function well.

Unity is essential if the body wants to be and feel healthy! Like a real body needs nutricion, nursing and to be kept in motion, the members of the body of Christ needs unity, differentiation and acceptation.

When ‘Church’ hurt me, years ago, I really considered leaving. Figuratively speaking ‘I wanted to transplant myself from the body’. But I didn’t. Leaving wouldn’t solve anything. I definitly wouldn’t heal the body and I wouldn’t honor God by burying my talents in the sand. But I did take some distance. Actually, I took a lot of distance. Just because I really needed this to keep my sanity and my health. But I did keep contact with a few members. Enough to be able to function within that body.

After all that happened to me, I’ll probably never regain my trust or (self)confidence but if you don’t know what it’s like to be ill, you can’t fully appreciate health, can you?

So, I sometimes moan and sigh when thinking of the health of this body. But I AM a member. I really am. And I do my part to keep it healthy.

Contemplating: What is your part in the body? How healthy are you? What is ‘unity’ to you?

Journaling: Because of my painful experiences I decided to express the sigh and moaning of the body. But I added the words I AM twice. To emphasize on my membership.

Lucinde added a beautiful lettering on her site today.

 

This blog is nr 7 in a 14 week bible journaling challenge #CIMART . You can find us on instagram or on facebook group if you would like to join. Feel free to comment!  Next week my friend Lucinde wil post the devotional on her blog