Remember the wrong

(scroll down for English translation!)

Vanmorgen herlas ik het stuk in Genesis 42 waar Jozef, na vele jaren van slavernij zowel als jaren van voorspoed, weer oog in oog staat met zijn broers.

Heb je er ooit bij stilgestaan dat Jozef – in de 7 jaar dat hij weer een vrije man was en een zeer hoge positie had bereikt- nooit ook maar gepoogd heeft zijn vader te laten weten dat hij nog leefde? Nooit een reis naar Kanaän ondernam (destijds voor hem iets van 4 dagen reizen). … het lijkt mij aannemelijk dat als hij dat had geprobeerd, dit ook was opgetekend… waarom zocht hij nooit contact? Misschien omdat hij doorhad dat het aan God was en niet aan hem?

Hij besefte dat alles wat hem overkomen was- dat vanwaar hij kwam en welke positie hij destijds in het gezin had- dat de jaren van ellende en slavernij en hoe hij nu onderkoning was geworden, en een vrouw en kinderen had – dat het allemaal te wonderlijk was om simpel toeval te zijn. Laat staan mensenwerk.

Wanneer hij zijn broers ziet herinnert hij zich zijn Goddelijke visioenen als jongen. Hij weet dat God veel voor hem in petto heeft.

Zijn harde woorden naar zijn broers toe zijn dus niet uit wraak. Hij test ze. Hij wil dat ze tot inkeer komen. Wat hadden ze met Benjamin gedaan… ? En terwijl hij doet alsof hij hun taal niet spreekt en ze ogenschijnlijk onrechtmatig behandelt – hoort hij ze berouw hebben over hetgeen ze hun broertje zoveel jaar geleden hebben aangedaan.

God lijkt ons soms ook hard aan te pakken. Maar nooit zonder een lading genade en moois voor ons in petto te hebben.

En soms – wanneer ons onrecht overkomt- moeten we eerst beseffen en berouw tonen voor het onrecht wat we anderen ooit zelf aandeden.

I never gave it a second thought until now; why didn’t Joseph – during the seven years as a free man in his high position – never reached out to his aged father? Never letting his family know he was alive and thriving?

Maybe because he believed it was up to God…

Seeing his brothers made him remember his dreams. He knew the dreams were divine. So his harsh actions towards his brothers wasn’t from a spirit of revenge. It was to enrich his own dreams, and complete the accomplishment of them. It was to bring them to repentance.

God in his providence sometimes seems harsh with those he loves, and speaks roughly to those for whom yet he has great mercy in store.

And the brothers remembered -with regret – their barbarous cruelty against Joseph.

Whenever we think we have wrong done us, we ought to remember the wrong we have done to others, Eccl. 7:21, 22

Advertisements

#Woordvrouw 21 – Rachel

(Scroll down for English translation)

Gestolen zegen 

Lezen: Genesis 31:1-24 en Genesis 35:1-4

 rachel“Nee Bilha, je houdt je mond dicht. Waag het niet ook maar iets te zeggen!”

“Maar meesteres, waarom dan? Denkt u dat ze uw gebeden voor nog een kind zullen verhoren? Die liefdesappels werkten ook niet.”

“Nou, ik werd anders wel zwanger. Stop ze in de kist met huisraad.”

“Maar dat was pas veel later, nadat de goden uw zuster nóg meer kinderen hadden gegeven. En trouwens, in die koffer vindt Zilpha ze zo en je weet dat die alles aan Leah doorkletst.”

“Wrijf het er maar in Bilha; jarenlang kijkt mijn vader niet naar me om en als er dan eindelijk een echte vent interesse in mij toont verkoopt hij me als een vette prijskoe, maar hé, niet nadat mijn zus hem eerst krijgt. Hij was verliefd op mij Bilha, op mij! En wat krijg ik, niks! Jaren heb ik gehuild en de goden gesmeekt. Je weet hoe depressief ik werd. Elke keer moest ik hem weer delen met lelijke Leah. … Ik was degene die met een prutsmoes werd weggelokt terwijl zij hem cadeau kreeg. Ik was degene die jarenlang benadeeld werd, ik was degene die alle status verloor omdat ik geen kinderen baarde. Ik Bilha, ik!”

“Het spijt me meesteres, ik wilde niet aanmatigend overkomen.”

img_3796Even is het stil in de kamer. Bilha kijkt haar meesteres vol medelijden aan. De kinderen die ze op haar knieën baarde hadden haar meesteres niet gelukkiger gemaakt. Rachel zucht.

“Het is niet vanwege de vruchtbaarheid Bilha … Onze familie vereert deze goden al zo lang. Ze gaan altijd overal mee naar toe vanwege hun beschermende krachten. Ik ben nooit in het land van Elohim geweest, ik ken Jakob’s God alleen maar via Jakob. Hoe kan ik alles zomaar achterlaten? Als we op tijd waren geweest had papa ze wel laten namaken voor me. Maar je weet net zo goed als ik dat als vader weet dat we weggaan hij Jakob nog meer zal bestelen. Misschien houdt hij me zelfs hier, en wat als hij me dan doorverkoopt aan een ander? Je weet hoe sluw hij is. Nu is het mijn beurt om sluw te zijn. Als ik de goden meeneem zullen ze mij beschermen en kunnen ze vader niet vertellen waar we zitten.”

“Maar wat als uw man erachter komt?”

“Jakob? De man die zijn eigen broer en vader met een list om de tuin leidde? Hij is mijn vader toch zelf ook te sluw af geweest met al die geiten en bokken?”

“Ik stop ze in uw zadeltassen, meesteres. Daar zoekt niemand ze.”

Ondanks het feit dat Jakob toch met Rachel mag trouwen, brengt dit huwelijk niet de verwachtte zegen voor één van beide. Rachel is kapot van verdriet en zakt weg in een diepe depressie. Al het haar aangedane onrecht lijkt zich met haar ziel te verweven. Het nieuwe leven bracht haar niet waar ze als klein meisje van droomde dus wanneer ze wegvluchten kan ze niet anders dan haar oude leventje voor een deel mee te nemen.

Het scheelt niet veel of ze wordt gesnapt. Maar Jakob en Laban waren goede leermeesters qua list en bedrog en nu doet zij haar voordeel ermee.

De jaren vliegen voorbij en al staat er niet omschreven of en hoe Rachel groeide in geloof, er komt een moment dat Jakob eist dat ze de beeldjes wegdoet; hij wil een altaar bouwen uit dankbaarheid voor God. Hij vertelt zijn echtgenotes dat het God was die al die jaren voor ze zorgde, dwars door alle ellende heen. Alles wat maar aan andere goden gerelateerd is moet daarom weg. En Rachel gehoorzaamt. Ze doet de beeldjes weg en laat haar verleden los. Ze had nog een keer listig kunnen zijn maar dat doet ze niet, ze neemt afscheid van het oude en omarmt in gehoorzaamheid de God van Abraham, Isaak en Jakob.

Nadenken:

  • Welk jouw overkomen onrecht doet je verdriet?
  • Welke oude gewoontes zou je beter loslaten?
  • Het kost Rachel jaren om zich aan haar verleden te ontworstelen, om de depressie te overwinnen. Welke hoop kan jij hieruit putten?

Creatief:

img_3797Vandaag weer een heel andere stijl qua uitwerking. Voor wie het fijn vindt is er weer een gratis sjabloon. Ik heb ook een gratis printable gemaakt wat je zelf nog kan inkleuren en in de vorm van mixed media kan gebruiken (Zie voor voorbeeld de blog van Tamar gisteren en het tweede voorbeeld hiernaast.) Heb je liever een reeds ingekleurde versie, die vind je hier.

Ik heb in het eerste voorbeeld enkel gebruik gemaakt van een micronpennetje en pastelpotloden in het tweede voorbeeld maakte ik een achtergrond van een stencil van de Action en distress Ink. en washi-tape voor ik de uitgeknipte delen van de printable erop plakte.  Maar voel je vrij de overdenking op geheel eigen wijze uit te werken.

Ik koos ervoor Rachel te tekenen zonder gezicht. Haar uiterlijk leek aanvankelijk in haar voordeel. Maar ze moest leren het oude, voor de hand liggende los te laten zodat ze haar nieuwe God en Zijn Leiding kon leren omarmen. Het kostte haar jaren van haar leven. Maar uiteindelijk lukte het haar.


Voel je vrij een reactie of je eigen uitwerking achter te laten!
We vinden het fijn om van je te horen! 
Of meld je aan op de Facebook bij de besloten Bijbel journaling groep. 
Je vindt me ook op instagram. 
We zijn op social media te vinden met de hashtags: 
#Woordvrouw 
#bijbeljournalinggroep
#31daysofbiblicalwomen. 
Morgen kan je dag 22 van de woordvrouw challenge vinden 
op de site van Lucinde.

Rachel – The stolen Blessing

Read: Genenis 31:1-24 and Genesis 35:1-4

“No Bilha, be quiet. Don’t dare to say another thing!

“But mistress, why not? Do you really think that they will answer your prayers for another child? The love apples didn’t work either!”

“But I did became pregnant, didn’t I? So put the gods in the chest of house supplies!”

“You got pregnant way past the apples, long after the gods gave your sister some more children. And by the way, in that chest Zilpha will find them and she will tell Leah.”

RachelRub it in Bilha; my father neglected me for years but when a real guy finally liked me, he sells me like a winning prize cow, and in the end my sister gets him first! He was in love with me Bilha, he loved me! And what did I get; nothing!
I cried for years in a row and begged the gods how many times? You know how depressed I got. Over and over again, I had to share him with ugly Leah. … I was the one who was lured away with some stupid excuse, while she got him. And I was the one who was prejudiced for years, I lost all my dignity, because I couldn’t have children. Me Bilha, me!”

“I’m so sorry mistress, I didn’t want to be contradictory to you.”

 It is quiet in the room, Bilha looks pitifully at her mistress. The children she bore on her knees, didn’t make her mistress any happier. Rachel sighs.

“It’s not about the infertility Bilha …. Our family has been worshiping these gods for so long. Because of their protecting powers we always take them with us. I’ve never been in the land of Elohim, I know Jacob’s God only by Jacob. How can I leave everything behind? If we were given more time, and if this journey wasn’t a secret like it is, dad would have reproduced them for me… if I asked him nicely. If father knew we are leaving tomorrow, he would steal from Jacob, again. Like he did before. He even could have kept me here, and why, to sell me to someone else? You know how sneaky he is. Now it’s my turn to be sneaky. I will take the gods with me and they will protect me and when I take them, they can’t tell father where we are.”

“But what if your husband finds out?”

“Jacob? The man who deceived his own brother? The man that tricked my father many times himself? Can he ever blame me for acting this way?”

“I will put them in your saddlebags, mistress. No one will look for them there.”

Despite the fact that Jacob could marry Rachel after he married Leah, the marriage didn’t give them the blessing they both hoped for. Rachel, sore with grief, suffers from a deep depression. All the injustice that has been done to her, has woven itself within her soul. Her new life as Jacob’s wife is not what she dreamed of as a little girl, it’s not what she ever hoped for. So when they had to flee from her father, she takes her lifestyle and her gods with her. She almost got caught, but Jacob and Laban where experts in deceiving and without realizing, good teachers at it too.

Time goes by but the bible doesn’t tell us if Rachel really grew in faith. It does describe the moment that Jacob ordered her to get rid of the statues; Jacob wanted to build an altar in gratitude to God so he tells his wives that it was God, who took care for them all the past years, despite the troubles they went through. That’s why all other gods had to be destroyed. Rachel obeys him and she gets rid of the gods and with that she lets go of her past. She could’ve tricked Jacob again, but she doesn’t. She said goodbye to the old life and embraced the new life with the God of Abraham, Isaac and Jacob.

Think about it:

  • What deception happened to you, that hurts you?
  • What old habits should you let go of?
  • It took Rachel years to let go of her past and to overcome depression. What hope can you find in this?

Creative:

Today another way of journaling, for those who want it, we have a free template. You can use it to trace into your bible or notebook.  Would you like to try some mixed media as I did yesterday with Tamar: I designed a free printable you can color yourself!  When you prefer a colored printable you can find it here

I used a micron and pastel pencils, but feel free to let your heart go in the story and the way you’re journaling.

I choose to draw Rachel without a face, her looks where her best advantage, But she had to learn, to let go of the past, to get out of her comfort zone, to see her new God and His efforts in her life, so she could embrace it. This took years of her life, but she finally did!

We would like you to leave a reaction how you did your 
journaling, don’t forget to use the hashtags 
#woordvrouw, 
#31daysofbiblicalwomen 
#bijbeljournalinggroep
Let us be an inspiration to each other!

Tomorrow you can find the next devotional on Lucindes Blog!  

#Woordvrouw 19 – Leah

(Scroll down for English translation) 

God kiest de ongekozene!  

Lezen: Genesis 29:18-35

leah (2)Mijn zusje was helemaal hoteldebotel van hem; een super-aantrekkelijke hunk die met zijn plotselinge aanwezigheid het hele dorp op z’n kop zette. Aan de manier waarop hij soms opschrikte of achterom keek kon je merken dat hij wat op zijn kerfstok had. Vader wist er duidelijk meer van. Behalve z’n goede looks en de bereidheid te werken bezat hij niets, maar de weken verstreken en hij bleek handig, slim en inventief en hij wist iedereen voor zich te winnen. Vooral mijn zusje. Lieve kleine Rachel. Echt een meisje meisje. Roze jurken, glitters in haar haar, sprankelende ogen… Zij is zoveel mooier dan mij. Ze valt bij iedereen in de smaak en ik ben het eeuwige muurbloempje. Maar al maakte ik geen schijn van kans, wat nu gebeurt verscheurt me.

Zeven jaar lang heeft hij voor haar gewerkt. Hij moest en zou met haar trouwen. Zij was zijn prinsesje. De voorbereidingen zijn al wekenlang aan de gang; de uitnodigingen gingen de deur uit, de nodige dieren werden geslacht, zoete lekkernijen in honing geweekt, heel wat kruiken wijn werden aangevoerd en de kleurrijke bruidsjurk met gouden tierelantijnen is al veel te lang de eyecatcher in het vrouwenverblijf. Ik hebt nog nooit zoveel kleuren gezien in 1 kledingstuk. Het gewaad is een koningin waardig.

Maar vader had andere plannen. Rachel is met een prutsmoes weggelokt en ik moest ineens in haar plaats met de oude dames mee. Ik werd in haar plaats gewassen, mijn lijf ingesmeerd met de geurende oliën die eigenlijk voor haar waren besteld en voor ik het wist werd ik gehuld in al die lagen delicate stof en viel de sluier voor mijn ogen. Hoe kan hij ons dit aandoen? Waar is Elohim, de God waar Jakob het altijd over heeft? Waarom staan de goden dit toe? Wat zal er gebeuren wanneer de waarheid boven tafel komt? Wat als Jakob het ontdekt voordat … je weet wel … of wat als hij het pas erna merkt?

De wijn vloeit rijkelijk, de nacht valt, hij lacht en liefkoost mij en de oliën op mijn huid vermengen zich met zijn zweet. Misschien komt het toch nog goed.

dag19-sara-leahHelaas, wanneer de verneveling zich samen met de nacht terugtrekt openen zijn ogen. Zichtbaar ontdaan duwt hij me ruw van zich af en stormt de tent uit. Woest wanhopig probeert hij verhaal te halen bij vader, mijn zusje huilt tranen met tuiten en terwijl de nieuwe onderhandelingen beginnen moet ik over tot de orde van de dag. Mijn huishoudelijke taken roepen. Ik heb me erbij neer te leggen. Mijn man wil me niet maar het huwelijk is geconsumeerd, ik zal het ermee moeten doen. Nog een keer zeven jaar zal hij voor Rachel werken, hij moet en zal haar als vrouw hebben. Wanneer hij vannacht bij me komt weet ik dat zij het is naar wie hij werkelijk verlangt.

Het verhaal van Leah en Rachel heb ik altijd een vreselijk en dramatisch verhaal gevonden. Blind voor wat God voor hem op het oog had werkte Jakob 14 jaar lang om de mooie Rachel zijn vrouw te kunnen noemen. Wat een drama voor Leah. Je zal maar in een liefdeloos huwelijk zitten. Je zal je man maar moeten delen met je bloedmooie zusje.  …  Maar in een tijd waarin kinderen je status en toekomst vormden werd Leah gezegend met een stel prachtige zonen. Leah mag dan niet de voorkeur van haar man dragen, om haar heen krioelen de handjes en voetjes en kirren de stemmen van haar nageslacht en daarin blijkt de voorkeur van God. Hij is het die toekomst en status uitdeelt. Dwars door alle afwijzing heen leert ze dat wat de mens negeert door God wordt geselecteerd. Hij kiest de ongekozene. Hij ziet toekomst waar een mens dat niet ziet.

Nadenken:

  • Wanneer of waarin voel jij je afgewezen of genegeerd?
  • Wat betekent het voor je dat God jou als Zijn geliefde kind uitkiest?
  • Hoe zou je jezelf meer door de ogen van God kunnen leren zien?

Creatief:

Hier vind je een gratis sjabloon. Het idee van een ‘leeg’ hoofd met tekst er omheen is niet van mezelf, dat idee heb ik ergens een keer gezien (ik kan de bron niet terugvinden). Maar het ontwerp van het hoofd is wel van mijn hand en voor jullie gratis te gebruiken.Leah collage .jpg

  1. Met grafietpapier heb ik het sjabloon in mijn bijbel gezet en daarna met een bruine fineliner van Micron overtrokken. (het potlood weer uitgegumd).Niet alle fineliners zijn geschikt in de bijbel. De pennen van Illustrated Faith, Micron en Staedtler drukken iig niet door in de schrijfbijbel.
  2. De tekst eromheen geschreven. Ik koos voor een combi van Engels en Nederlands. Voel je vrij je eigen keuze in taal en woorden te maken.
  3. De Micron is watervast maar ik heb eea toch eventjes een minuutje laten drogen voor ik met verdunde acrylverf het hoofd roomwit maakte. Je kan acrylverf doorzichtiger maken met Mat Medium of met water. Met water verliest het iets aan kleurdichtheid maar dat was in dit geval niet erg dus koos ik daarvoor (en voor het gemak) Het blad kreukte eventjes vanwege het water maar dat trok later weer grotendeels weg.
  4. Met pastelpotlood heb ik de achtergrond bruin gemaakt. Ik werk altijd met meerdere kleuren die ik in elkaar laat overlopen. Met pastel kan dat prima. (gewoon met een wattenstaafje uitvegen en het teveel aan krijtstof wegblazen). Werk je met gewoon potlood: probeer eens om niet in strepen te kleuren maar zachtjes in cirkels. En liever 2 of 3 keer over dezelfde laag dan 1 x hard drukken. Je zult zien dat je een zachter effect krijgt. Je kan ook tussen 2 lagen door kiezen voor een andere kleur: dit creëert diepte.
  5. Voor het kleuren van het haar maakte ik ook weer gebruik van verschillende soorten bruin die ik in mijn tekendoos heb. Heb je maar 1 tint bruin kan je ook kiezen voor een combi van beige of geel, oranje, bruin en zwart.
  6. Pastel moet je fixeren om te voorkomen dat het smoezelt of afgeeft. Met gewone potloden is het niet nodig om te fixeren.
Voel je vrij hieronder een reactie of je eigen uitwerking achter te laten! 
Of meld je aan op Facebook bij de Bijbel journaling groep. 
Je vindt me ook op instagram. 
We zijn op social media te vinden met de hashtags: 
#bijbeljournalinggroep 
#Woordvrouw 
#31daysofbiblicalwomen. 
Morgen kan je dag 20 van de woordvrouw challenge vinden
 op de site van Lucinde.

 

Leah- God selects what men rejects!

Read: Genesis 29:18-35

My younger sister was completely over the moon for him; He’s a super attractive hunk that made the whole village go nuts with his sudden appearance. By the way he reacted at a sound and kept looking back all the time, you could tell he’d chalked up a lot. Father certainly knew more about it. Except for his good looks and his alacrity to work he didn’t have a thing. But he turned out to be quite skilled, smart and resourceful and he knew how to win everyone over. Especially my younger sister. Sweet little Rachel. A real girly girl. Pink dresses, glitter in her hair, sparkling eyes… she is so much more beautiful than I am. She’s everybody’s type and I am the everlasting wallflower. But although I didn’t stand a chance, what is happening now really tears me apart.leah (1)

 Seven years he has worked for her. He was determined to marry her. She was his princess. The preparations kept us busy for weeks; the invitations had been sent, the animals are slaughtered, sweet delicacies were drowned in honey, lots of jars full of wine where supplied and the colourful wedding gown with its golden decorations had been an eye catcher in the women’s quarters for way to long. I’d never seen so many colours in just one piece of clothing. The garment was fit for a queen.

 But father had different plans. He lured Rachel away with some stupid excuse while I suddenly had to go with the old ladies. They washed me instead of her, they rubbed my body with the scented oil that was actually ordered for her and before I knew it I was wearing the layers of delicate fabric and I had a veil over my eyes. How could he do this to us? Where is Elohim, the God of who Jacob always talks about? Why do the gods allow this to happen? What will happen if he finds out how father tricked him? What if Jacob finds out before we…you know…or what happens if he finds out after that?

The wine is flowing generously, the evening falls, he laughs at me and caresses me until the oils on my skin are combined with his sweat. Maybe everything is going to be alright after all.

 Unfortunately, when he wakes up and his eyes start to open, hope disappears. Roughly he pushes me away, he’s visibly upset and rushes out of the tent. He tries to get answers from my dad in furious desperation, my younger sister is crying her heart out and while the new negotiations start I had to move on to the chores of the day. My household tasks are calling me. I have to make my peace. My husband doesn’t want me, but the marriage has been consummated, so I have to deal with it. Seven years more he has to work for Rachel, but he wants her as his wife. The wedding will follow soon. So I know that when he comes to me tonight, she’s the one he truly longs for.

The story of Leah and Rachel always was a very dreadful and dramatic story to me. Blinded for what God had in store for him Jacob worked 14 years, so he could call the beautiful Rachel his wife. What a tremendous drama for Leah. Imagine being in a loveless marriage. Imagine having to share your husband with your gorgeous sister. …but in a time where children are your status and future, Leah was blessed with a bunch of beautiful sons. Leah may not have had the preference of her husband, a bunch of small hands and feet crawled around her and she can hear the sound of the voices of her descendants. Her children are the blessings God is giving her. In her children you can see the preference of God. He is the one who gives status and a future. Right through all the rejections she learns that God selects what men rejects! He chooses the unelected people. He sees the future like no man can do.

Think about it:

  • When or what made you feel rejected of ignored?
  • What does it mean for you that God selects you as his beloved child?
  • How can you learn to see yourself the way God sees you?

Be creative:

In the attachment you can find a free template. The idea of an ‘empty’ head with words around it is not my idea, I saw it somewhere. I think it was on Pinterest but I couldn’t find the source anymore. But I did make the design of the head myself and it’s free to use for those who like it.  

  1. I used graphite paper to put the template in my bible then I traced it with a micron pen 01. (I erased the pencil lines) Microns don’t bleed through in most journaling bibles.
  1. I wrote the words. I chose to combine English and Dutch. Feel free to make your own choice in what language and which words you use.
  1. The micron is waterproof but just be sure to let it dry for a minute. I used acrylic paint for the inside of the head. You can add water or Matt Medium to make the paint more transparent.
  1. I made the background brown with a pastel pencil. I usually work with different colours which are overflowing into each other. Pastels can easily blend into each other. Just use cotton buds to blend it and blow away the excessive chalk dust. When you use regular colored pencils: try to not colour with little lines but in circles. It’s better to do the same layer 2 or 3 times lightly than to press too hard. The effect is softer. You can also choose to use another colour in between layers to create some depth.
  1. When using pastel you have to prevent it from smudging with a fixative.

 

#Woordvrouw 5 – Eva

(Scroll down for English translation) 

Vergeef me mijn twijfel, Heer!

Lezen: Genesis 2:15-25 en 3:1-13  

Eva
Met een ongekende heftigheid bonst mijn hart in m’n keel. Een diep verstikkend bonzen. M’n ogen tranen, mijn hele lijf lijkt in brand te staan. Zweetdruppels rollen langs m’n slapen, over mijn rug en maken mijn handen plakkerig.  Heftig bevend probeer ik steun te zoeken bij Adam maar ook zijn lijf voelt klam en koud. In schaamte valt hij neer en grijpt paniekerig naar zijn hoofd, mijn knieën knikken, het liefst wil ik me afwenden maar mijn lijf lijkt bevroren. 

God is echt boos. Een verdrietige teleurgestelde boosheid. Zonder schreeuwen en zonder vuisten die dreigend door de lucht slaan. Hij is gepijnigd en vastberaden tegelijk.  Erger dan dit kan volgens mij niet. Maar kan hij zijn preek niet even in de wacht zetten? Ik heb amper tijd gehad om me te bedekken. Zo meteen valt het nog op dat dat ene druppeltje precies tussen m’n borsten door naar beneden glijdt. Hij had me gelijk kleding moeten geven. Hoe komt het dat ik niet eerder doorhad dat ik er zo naakt bijliep? Die paar vijgenbladeren bedekken me amper. Ik wil niet dat Hij me zo ziet.

dag5-sara-evaWe leven al dagen in deze tuin, alle dieren hebben we leren kennen. God had ze met opzet geen naam gegeven; dat moest Adam doen zodat hij een band kreeg met elk levend wezen. De zachte pluimstaart van de eekhoorns kriebelden m’n neus toen ik ze knuffelde,  de mussen gingen op Adams schouder zitten en tjilpten in zijn oor tot hij zijn lach niet meer kon inhouden en toen het ’s avonds wat frisser werd kropen we dicht tegen de leeuwen aan en warmden we ons aan hun ronkende lijven. Maar vandaag was daar de slang. Sissend en glibberend hees hij zich in die ene boom waarvan God gezegd had dat we de vrucht ervan niet mochten eten. Tot vanmiddag hadden we er niet bij stilgestaan waarom dat niet mocht. Het maakte ook niet uit want er was zoveel lekkers. Ik heb nog niet eens van alle bomen en struiken gegeten dus waarom …

Ik kijk weer naar Hem. Zijn ogen spreken van een intens verdriet. Hete druppels biggelen over zijn wangen. Zijn schouders hangen teleurgesteld naar beneden. Zijn stem heeft een strengheid die ik niet herken. Maar het ergst is nog wel die afstand, een kloof die de eerdere verbondenheid lijkt te hebben opgegeten. Het is alsof er iets onzichtbaar groots tussen ons in is komen te staan.

Waar ging het fout? Wat maakte dat ik God ongehoorzaam was? De slang. De slang had het over God. Over alles weten. Adam en ik ‘wisten’ zoveel niet volgens hem, God hield zogenaamd dingen voor ons achter. Ik had er niet eerder bij stilgestaan, we hadden het immers zo goed. Maar dat beest zei dat het nog beter kon, dat we als God zelf konden zijn, maar dat God dat niet wilde en ons afleidde met al dat moois. Hij liet me die mooie volle vrucht zien, een beetje gelig met een rode blos; hij zag er heerlijk zoet en sappig uit. “Waarom mag je zoiets moois en lekkers nou niet van God hebben?” vroeg het serpent. Volgens hem was dit stuk fruit het lekkerste van allemaal. Onze ogen zouden open gaan, we zouden inzicht krijgen, we zouden zo slim worden als dat God zelf is … Waarom moesten we gehoorzamen, of konden we zelf geen beslissingen nemen? Wilden we dom blijven? …  En toen ging ik twijfelen. Oh nee, hoe kon ik? Na alles wat Hij voor mij had gedaan, na alles wat Hij me had gegeven: ik twijfelde aan Hem! Oh, Heer, ik twijfelde …

Adam en Eva hadden alle ingrediënten voor een prachtig en gelukkig leven van God ontvangen. Alles was perfect. Het was niet nodig dat ze inzicht hadden in goed en kwaad. God wilde ze die pijn bewaren. Hij had hun gezegend met onschuld.

Wanneer kinderen zich afvragen waarom bepaalde dingen gebeuren proberen we ze ook vaak af te leiden met iets anders, iets mooiers. We willen niet dat kinderen zich zorgen maken over financiën, over werkgelegenheid, voedseltekort, lijden of dood … daarom onthouden we ze van bepaalde informatie.  Wanneer een kind moet piekeren over hoe er eten op tafel komt, hoe papa aan een nieuwe baan moet komen of waEva 2arom de wereld zo vijandig is, verliest het haar naïeve onschuld. En net als een goede vader gunde God Adam en Eva een rijke dosis onschuld.

Niet het eten van de vrucht was hun eerste fout, het twijfelen aan Hem maakte hen schuldig. Het naïeve geluk wat ze kenden verdween als sneeuw voor de zon en met de ontvangen kennis kwam ook de verantwoordelijkheid. Ze moesten verantwoording dragen voor wat ze hadden gedaan. Het perfecte geluk in de tuin zou nooit meer de hunne zijn.

We maken ons allemaal schuldig aan het twijfelen aan God. Die twijfel doet de kloof alleen maar groeien. Die twijfel maakt dat we steeds verder van Hem verwijderd raken. Van alle zonden die we begaan, is de twijfel misschien wel het ergst.

Nadenken:

  • Wat zijn jouw twijfels en zorgen waarvan je hoopt dat God je ervan geneest?
  • Wanneer heb jij moeite om op God te vertrouwen en de controle bij Hem te laten?

Creatief: Eva collage

(Mijn ‘Eva’ is geïnspireerd op een houtskoolschets van Claire Allen. Ik heb haar toestemming om deze schets hiervoor te gebruiken.)

Eva wilde ik graag met waterverf in mijn bijbel zetten. Voor mij een uitdaging want ik werk nooit met waterverf. Ik vind het hele idee van water in mijn bijbel verschrikkelijk eng, haha 🙂  Waterverf drukt in principe niet door dus de blz moet niet voorbewerkt.

In deze bijlage vind je een gratis sjabloon wat je kan uitprinten in de grootte die je zelf wil. Let op dit is van Claire Allen dus alleen voor eigen gebruik! Wanneer je al wat hebt getekend op deze blz. kan je uiteraard een tip-in maken.

 Stap voor stap:

  1. Ik heb een stevige sheet (plastic vel) onder mijn blad gelegd.
  2. Met behulp van een grafietpapiertje heb ik het sjabloon lichtjes op de bladzijde overgetrokken. Heb je geen grafietpapier kan je de achterkant van je sjabloon met een zacht potlood helemaal inkleuren en dit op je blad leggen en dan overtrekken.)
  3. Met een plantenspuit heb ik het blad nat gemaakt zodat het op het plastic vel plakte en daardoor strak trok.
  4. Stap voor stap heb ik met penseel en waterverf wat kleur aangebracht bij de potloodlijntjes. (zie foto’s)
  5. Toen het geheel droog was heb ik met een micronpen het sjabloon er nogmaals met grafietpapier opgezet. Dit hoeft niet op exact dezelfde plek, ik vind het juist speelser wanneer je iets naast de kleurlijnen zit.
  6. Met potlood nog wat extra kleur aangebracht waar ik het nodig vond.
  7. Met wat acrylverf heel dun highlights aangebracht bij de schouder en borst.
  8. Tekst rond de tekening geschreven.

Voel je vrij Eva op eigen wijze in je bijbel of notitieboekje te verwerken. Misschien teken je liever niet en hou je meer van handletteren, of gebruik je liever andere materialen: laat je niet belemmeren, doe wat bij je past!

Tip: Het voordeel van waterverf is dat je het telkens weer kan natmaken en bijvoorbeeld met een doekje kan opdeppen. Op het bijbelpapier zou ik dat niet zo snel durven maar wie in een notitieboekje werk of op wat steviger papier, zou deze techniek eens kunnen uitproberen. Je kleurt dan een deel van je blad met waterverf, laat het even drogen (hoeft niet helemaal droog) en dan kan je er met bijvoorbeeld een stukje keukenrol overheen deppen; dit geeft een heel apart effect. Behalve keukenrol kan je ook bubbeltjesplastic gebruiken, magnetronfolie, of een stukje stof met een grove print …

Let op: wanneer je met acryl verft werkt deze techniek anders. Ook al leng je acrylverf aan met water zodat het op waterverf lijkt: als het eenmaal echt droog is kan je nog zoveel water gebruiken, het blijft ‘droog’.  Je kan met acryl deze techniek wel proberen maar dan doe je dat wanneer de verf nog nat is of slechts deels gedroogd.

We zijn op Facebook en Instagram te vinden met de hashtags 
#woordvrouw 
#bijbeljournalinggroep 
#31daysofbiblicalwomen 
Voel je vrij je eigen gedachten of uitwerking te posten; 
we horen graag hoe jij e.e.a. ervaart!  
Nog niet zo bekend met bible journalen? 
Meld je dan aan bij de bijbel journaling groep op Facebook! 

Morgen dag 6 van de #Woordvrouw Challenge op de pagina van Lucinde.

 

 

Eve – Heal me of my Doubt

Reading: Genesis 2: 15-25 and 3: 1-13

With an unrecognizable fierce trepidation my heart is pounding in my throat. A deep suffocating pounding. My eyes are watering, my body seems to be on fire. Drops of sweat are rolling down my cheeks and my back and my hands are sticky. Trembling all over, I try to seek support with Adam but his body feels cold and clammy. In shame he falls down and grabs his head; buckling at the knees. I would like to run far away but my body seems frozen.
God is really angry. A sad disappointed anger. Without any shouting and without violently punching the air. He is pained and determined at the same time. It can’t get any worse. But could He –please – put his comment on hold? I barely had time to cover myself. He should have given me clothing. Now my breasts reveal my inner cold… How come I never realized that I was so naked? Those few fig leaves barely cover me …
We’re living in the garden, since He created us several days ago. We know all the animals. God didn’t name them; He gave this task to Adam so mankind could have a relationship with every living creature. The soft bushy tail of the squirrels tickled my nose when I hugged them, sparrows sat on Adam’s shoulder and chirped in his ear until his mouth could not restrain a smile and when it was chilly we huddled with the lions and we warmed ourselves with their throbbing bodies. But today came the snake. Hissing and slithering he pulled himself into the one tree that God had said we were not allowed to eat the fruit of. Until this afternoon, we had not idea about why. It did not matter because there were so many goodies. I have not even eaten from every tree or shrub so why …
I look at Him, again. His eyes speak of an intense grief. Hot drops rolling down his cheeks. His shoulders hang down with huge disappointment. His voice has a severity which I do not recognize. But the worse still is that distance, a gap that seems to have destroyed our previous precious connection. It’s as if ahuge invisible wall has come between us.
What went wrong? What made me this disobedient? The snake. The snake was talking about God. About knowing everything. Adam and I ‘knew’ so little he said, God supposedly did things behind our back. I never gave it a thought before, all was well after all. But that beast said it was possible, we could be like God himself or even better. But God didn’t want us to be like Him so He distracted us with all that beauty. The serpent showed me the beautiful full fruit, a little yellowish with a red blush; it looked deliciously sweet and juicy. “Why should something so beautiful and delicious exist if it isn’t edible?” Asked the serpent. According to him, this was the best piece of fruit of all. Our eyes would open, we would understand, we would be as smart as God himself … Why should we obey, if we could make this decision ourselves? Did we want to stay stupid? … And then I started to doubt. Oh no, how could I? After all He had done for me, after everything He gave me, I doubted him! Oh, Lord, I doubted…
Adam and Eve had received all the ingredients for a wonderful and happy life. Everything was perfect. It was not necessary that they understood good and evil. God wanted to keep that pain from them. He blessed Adam and Eve with innocence.
When children ask why certain painful things happen, we try to distract them with something else, something more beautiful. We do not want children to worry about finances, employment, food shortages, suffering and death … so we shelter them from certain information. When a child has to worry about how food comes to the table, how daddy needs a new job or why the world is so hostile, it loses its naive innocence. And like a good father, God created Adam and Eve with a rich dose of innocence.
Eating the fruit wasn’t their first mistake, doubt was. The naive happiness they knew disappeared like snow in the sunshine and with the received knowledge came responsibility. They had to bear the responsibility for what they had done. Perfect happiness in the garden would never be theirs again.
We’re all guilty of doubting God. Those doubts increased the breach. Of all the sins we commit, doubt is probably the worst.

To contemplate:
What are your doubts and concerns that you hope God will heal?
When do you have trouble trusting God or leaving the control / responsibility with Him?

Bible journaling:
I wanted to paint Eve with watercolors in my Bible. A challenge for me because I never work with watercolor. I think the whole idea of water in my bible is terribly scary, haha (My ‘Eve’ is inspired by a sketch made by Claire Allen, I have permission to use it this way.)

Step-by-step:
1. I used a solid plastic sheet under my page.
2. I traced the drawing into my bible.
3. With a spray bottle, I wet the page so that it stuck to the plastic sheet.
4. Step by step, with brush and watercolor I added some color to the pencil lines. (see photos)
5. When dried, I traced the lines with micron pen. This does not have to be in exactly the same place, I think it’s just playful when you are slightly off the colored lines.
6. With some acrylic paint apply very thin highlights near the shoulder and chest.
7. Text is then written around the drawing.
But: Feel free to journal Eve your own way!

Follow me on insta! 
Tomorrow day 6 of the 
#31daysofbiblicalwomen challenge on Lucinde's blog!  
Please feel free to post your bible journaling! 
We love to be inspired by it! 

 

#Woordvrouw 3 – Sarah

(scroll down for English translation)

U Maakt dat ik weer lach!dag3-sara-sarah

Lezen: Genesis 18:1-14    

Geloven is niet easy. Sommige verhalen in de bijbel zijn namelijk zo ‘ongelooflijk’ – ik bedoel dit dan niet in de zin van geweldig maar eerder in de zin van ongeloofwaardig. (Oeps, dit is haast vloeken in de kerk, als je er niet tegen kan: klik nu weg!) 

Neem het verhaal van Abraham en Sarah: God had ze een groot nageslacht beloofd maar een kind kregen ze maar niet, laat staan een heel nageslacht. Ze hadden geen pensioen en omdat God nogal op zich liet wachten met dat nageslacht had Sara zich het kind van Hagar en Abraham half en half toegeëigend. Maar deze halfslachtige oplossing bracht haar geen geluk. Pas toen Sarah heel oud was en ze al zoiets had van ‘ik moet de belofte misschien maar figuurlijk opvatten’  kwamen er een stel vreemdelingen voorbij die vertelden dat ze alsnog zwanger zou worden.Sarah

We lezen er veel te vaak overheen, en vinden Sarah gelijk ongelovig of zelfs ondankbaar omdat ze lacht om deze boodschap. Maar weet je wel hoe oud Sarah was? NEGENTIG! Maak hier eens een plaatje van in je hoofd. Hoe zie je haar voor je? Sara was niet zomaar al enigszins op leeftijd, nee, ze was ronduit hoogbejaard. Haar door de zon getaande huid vertoonde een wirwar aan rimpels en ouderdomsvlekjes. Haar handen vlochten de manden lang zo snel niet meer en haar benen waren het huppelen verleerd. Wanneer je er verschillende vertalingen op naslaat lees je dat Sarah zichzelf als verwelkt of zelfs als versleten beschouwt. Geen wonder dat ze moet lachen wanneer ze dit hoort!

Ik? Ik ben al lang en breed versleten! Denken ze nu werkelijk dat ik op mijn leeftijd nog zin in een
nummertje heb? Waar moet ik de energie vandaan halen? Zo een oud mens als ik? En Abraham, wat dacht je zelf? Die is nog eens 10 jaar ouder, hij is al bijna 100 jaar, moet hij ‘m nog omhoog kunnen krijgen? Werkelijk? 

Maar ze wordt echt zwanger en krijgt een zoon. Hoe onmogelijk en ongeloofwaardig het allemaal ook leek, God kwam zijn belofte na. Niet via omstandigheden die meerdere mogelijke interpretaties hadden kunnen hebben maar via een tastbare, levensechte, letterlijk huilende en poepende baby.  En wederom lachte Sarah. Maar deze keer niet uit ongeloof.

Hoe ongeloofwaardig sommige dingen ook lijken, ik hou me vast aan de gedachte dat bij God niets onmogelijk is. En wanneer mijn toekomst uitzichtloos lijkt en ik ernaar neig Zijn beloften ‘maar figuurlijk op te vatten’ mag ik erop vertrouwen dat Hij ongelooflijk geweldige dingen zal doen waardoor ik met mijn hele hart kan juichen: U laat mij weer lachen.

Nadenken:

  • Wat mis je (nog) in je leven?
  • Wat hoop je dat God je nog geeft?
  • Hoe moeilijk vind je het om te vertrouwen in Zijn timing?

Creatief: 

Ik koos ervoor Sarah in mijn schrijfbijbel vrij realistisch te tekenen dat had ik in mijn andere bijbel ook al gedaan en is toch echt mijn ding. Maar niet iedereen vindt deze stijl even gemakkelijk of mooi. Voor wie wil is er uiteraard een gratis sjabloon, je kan deze overtrekken in je bijbel en naar keuze inkleuren.  Dit overtrekken is het gemakkelijkst met grafietpapier. Heb je dit niet: print dit sjabloon in de gewenste grootte en met een erg zacht potlood kleur je de achterkant van je printblaadje helemaal vol. Dan leg je dit blaadje op je bijbel en trek je de tekening over.

Wilsaracartoon je een keer iets ‘anders’? Je kan proberen zelf een lachende oude vrouw te tekenen. Aan de hand van stap voor stap – tutorial lukt het je vast! Mijn cartoon-omaatje kleurde ik vrolijk in met ecoline: let op dit drukt door in je bijbel dus raad ik aan deze als tip-in te maken.  De tekst bij dit lachende cartoon-omaatje vond ik ergens zonder bron op internet, ik vond hem wel toepasselijk bij Sarah.
We merken trouwens dat veel journalers vinden dat ze zelf niet goed kunnen tekenen. Maar vergelijk jezelf aub nooit met anderen. Wanneer je aan het bible journalen bent draait het NIET om je tekentalent. Het draait om je hart, om je liefde voor God en Zijn Woord. Het gaat niet om de prestatie: maar om je hemelse relatie!

Veel plezier met uitwerken.

Voel je vrij hieronder een reactie of je eigen uitwerking achter te laten! 
Of meld je aan op de Facebook bij de Bijbel journaling groep. 
Je vindt me ook op instagram. 
We zijn op social media te vinden met de hashtags: 
#bijbeljournalinggroep 
#Woordvrouw 
#31daysofbiblicalwomen. 
Morgen kan je dag 4 van de woordvrouw challenge vinden 
op de site van Lucinde.

 

Sara – You make me laugh once more.
Reading: Genesis 18: 1-14

Believing isn’t easy. Some stories in the Bible in facts are very ‘unbelievable’ – I don’t mean this in the context of great or awesome but rather in the context of incredibility. (Oops, this is almost blasphemy, if you can’t stand it: click away!)
For example: the story of Abraham and Sarah: God promised to make of them a great nation but they just didn’t get a child, let alone a whole tribe. They had no retirement fund, no secure future, having a child meant security, meant blessing, meant someone would take care of you when you were getting too old. So because God didn’t seem to be in any hurry Hagar came in the picture. But this half-hearted solution didn’t bring Sarah any happiness. It wasn’t until Sarah became past childbearing age and the thought “Perhaps God’s promise was meant metaphorically” had settled in their minds that a few strangers passed by who reported that she would soon be pregnant.
We read the story so often …Was Sarah ungrateful? Or did her loss of faith cause her to laugh? But hey did you know how old Sarah was? NINETY! Picture that in your head! How do you see her before you? Sara was not just past childbearing age, no, she was completely worn out! Her sun-tanned skin showed a maze of wrinkles and age spots. Her hands didn’t weave baskets nearly as fast anymore and her legs forgot how to hop ages ago. No wonder she laughs when she hears this!
Me? Pregnant? I have been worn out for ages! Do they really think that I still feel like partying this night, at my age? Where do I get the energy? And what about Abraham? He’s another 10 years older, he is almost a 100 years old, does his Willy still function at that age? Really?
But she really gets pregnant and gives birth to a son. How impossible and implausible it all seemed, God kept his promise. Not through circumstances that could have been interpreted in several possible ways but through a tangible, life-like, literally crying and pooping baby. And Sarah laughed once more. But this time not because of unbelief.
How unbelievable some things seem, with God nothing is impossible. And when my future seems hopeless and I tend to think His promises “are only figurative to conceive” I can trust that He will do incredibly great things.

Contemplate:

  • What is missing in your life?
  • What do you hope to get from God, what should He do for you or someone else?
  • How hard is it to trust in His timing?

Create:

  • I chose to draw Sara quite realistic in my journalingbible. But not everyone likes this style. For those who wish, there is a free template again, you can trace it into your Bible. Would you like something ‘different’? You can try to draw a smiling old woman yourself. Using these step-by-step tutorial  you will succeed! The text in this smiling cartoon granny I found on the Internet (no source), I thought it was appropriate to Sarah. (And this time it is in English!)
  • Remember: it’s not about the journal, it’s about the journey! It’s not about the art but about the Heart!

Tip: when you like to trace a drawing into your bible there are a few ways to do so: transferpaper, graphitpaper or using a tablet as a lightbox.  I prefer graphitpaper. You can make your own by taking a piece of thin paper and ‘color’ it with a soft pencil (not a colored one, the regular graphit pencil). Place this paper on your bible (graphit side down) and your printed drawing on top: start tracing: de grahit will stick to the bible page but will be easy to remove with an eraser!  


Day 4 of the challenge: tomorrow on Lucinde’s site!

(Sharing on social media: Use hashtags  #31daysofbiblicalwomen, #woordvrouw and / or #bijbeljournalinggroep – Follow me on insta to see more!) 

 

 

Even-beeld-ig

“God schiep de mens naar Zijn beeld.”  Manlief sprak vandaag uit Genesis 1. “Wat een nare weerspiegeling bieden we soms” dacht ik gelijk.  Maar wat we er nu van gemaakt hebben is niet wat God er ooit mee bedoeld heeft.  Hij schiep een vrouwelijke en mannelijke versie van iets wat Hij samen mens noemde.  Mannen en vrouwen hoeven niet gelijkaardig te zijn, ze hoeven niet hetzelfde te worden. Maar ze zijn wel gelijkwaardig aan elkaar zonder de ander is er geen sprake van mensheid… En wat hebben we er alleen al in de kerk vaak iets anders van gemaakt.

God wilde niet dat de versies onderling zouden wedijveren, nee, Hij schiep ze met een bepaald doel. En HOE Hij ze schiep maakt echt niet zoveel uit. Of je het scheppingsverhaal nu letterlijk neemt of dat je het ziet als een knap staaltje literaire poëzie waar je zelfs de evolutie in kan lezen … Waar maken we ons druk om?  Het gaat erom WAAROM Hij de mens schiep. De mens moest als beelddrager van Hemzelf de nodige invloed uitoefenen op de aarde. Het was zijn bedoeling dat we ons zouden gedragen als Hem.  Hij gaf de aarde daarom niet in ons bezit, Hij gaf het in ons beheer. Big difference!  God wilde dat we de verantwoording namen om goed voor die aardkloot -met al haar dieren en plantjes- te zorgen.  (sorry, mijn bewoording, niet die van mijn nette dominee)

Hij schiep ons naar zijn evenbeeld. We zijn dus even beeldig als Hem. Zullen we dan ook maar beginnen ons zo te gedragen? Zullen we ons nu eens eindelijk gaan bekommeren om het milieu (prima als je met kleine stapjes begint, maar begin) en zullen we ook eens wat liever zijn voor elkaar (mensen, begin vooral met lief zijn voor mij 😛 haha)? Als we dat doen, komen we tot ons ultieme doel: Leven tot Zijn eer.preek-120217

Abram kukkelt van z’n sokkel… 

Stel je eens voor… op zeer onverklaarbare wijze krijg je ineens de stem van een jou vreemde Godheid te horen. En die stem draagt je op huis en haard te verlaten om naar een land te gaan – je hebt nog geen idee waar, hoe of wat- en die God belooft je dat als je gehoorzaamt dat je niet alleen dat land in eigendom krijgt, Hij zal je ook zegenen en je aanzien, status geven. …

Ben ik de enige waarbij alle nekharen overeind zouden gaan staan en het wantrouwen de lucht in zou schieten? Maar laat die stem nou zo overtuigend zijn dat je inderdaad alles inpakt, je hele huishouding op een stel kamelen hijst en op weg gaat richting het grote onbekende…

Een God die jou persoonlijk uitkiest als zijn ambassadeur… jouw nageslacht tot Zijn volk wil maken. Wat een eer.

Genesis 12 is er klip en klaar over; Abram doet wat God hem opdraagt en vertrekt. Wat een geloofsheld denk ik dan. Wat een ongelooflijk vertrouwen moet die man hebben gehad. Wat een geloof! Toch?
Nou, als je even verder leest kukkelt Abram van zijn sokkeltje hoor. Wanneer hij in Egypte komt vindt de Farao zijn vrouw blijkbaar zo aantrekkelijk dat Abram niet eens durft te zeggen dat ze getrouwd zijn. Bang voor z’n haggie (en dat van z’n Saraï) staat hij toe dat de Farao Saraï tot vrouw wil nemen. Waar was zijn geloof in God toen? Wat bleef er over van zijn vertrouwen toen de situatie ineens hagelijk werd?

Niet veel.
Maar God zet Abram niet aan de kant. Het menselijk falen is voor God blijkbaar geen reden om dan maar iemand anders uit te kiezen. Gebrek aan vertrouwen heeft Abram niet gediskwalificeerd voor de uitvoering van Gods plan: het plan om via 1 man en zijn nageslacht de wereld te bereiken met Zijn liefde.
Misschien moet ik daaraan denken wanneer ik weer eens twijfel aan mezelf en me afvraag wat God nou met mij kan aanvangen. 😅

Hoogbejaarde wellust in de bijbel

saraGeloven is niet easy. Sommige verhalen in de bijbel zijn namelijk zo ‘ongelooflijk’ – ik bedoel dit dan niet in de zin van geweldig maar eerder in de zin van ongeloofwaardig. (Oeps, dit is haast vloeken in de kerk, als je er niet tegen kan: klik nu weg!) 

Neem het verhaal van Abraham en Sarah: God had ze een groot nageslacht beloofd maar een kind kregen ze maar niet, laat staan een heel nageslacht. Pas toen Sarah heel oud was en ze al zoiets hadden van ‘we moeten de belofte misschien  maar figuurlijk opvatten’  kwamen er een stel vreemdelingen voorbij die vertelden dat ze alsnog zwanger zou worden.

We lezen er veel te vaak overheen, en vinden Sarah gelijk ongelovig of zelfs ondankbaar omdat ze lacht om deze boodschap. Maar weet je wel hoe oud Sarah was? NEGENTIG! Maak hier eens een plaatje van in je hoofd. Hoe zie je haar voor je? Sara was niet zomaar al enigszins op leeftijd, nee, ze was ronduit hoogbejaard. Wanneer je er verschillende vertalingen op naslaat lees je dat ze zichzelf als verwelkt of zelfs als versleten beschouwt. Geen wonder dat ze moet lachen wanneer ze dit hoort!

Ik, ik ben al lang en breed versleten! Denken ze nu werkelijk dat ik op mijn leeftijd nog zin in een nummertje heb? Waar moet ik de energie vandaan halen? Zo een oud mens als ik? En Abraham, wat dacht je zelf? Die is nog 10 jaar ouder, hij is al bijna 100 jaar, moet hij ‘m nog omhoog kunnen krijgen? Werkelijk? 

Maar ze wordt echt zwanger en krijgt een zoon. Hoe onmogelijk en ongeloofwaardig het allemaal ook leek, God kwam zijn belofte na. Niet via omstandigheden die meerdere mogelijke interpretaties hadden kunnen hebben maar via een tastbare, levensechte, letterlijk huilende en schijtende baby.   En wederom lachte Sarah. Maar deze keer niet uit ongeloof.

 

Hoe ongeloofwaardig sommige dingen ook lijken, ik hou me maar vast aan de gedachte dat bij God niets onmogelijk is.

 

 

(Bijschrijfbijbel: gebruik gemaakt van Micronpen 01 en pastelpotloden van Bruynzeel Design, afgewerkt met Spray Fixatief voor pastel.)