#Cimart 12: called to be Saints

(scroll down for English translation) 

Week 12 -1Heiligheid, we hebben het er in deze challenge al eerder over gehad. Het is een begrip wat we vaak qua feitelijke betekenis wel snappen maar wat des te lastiger op de juiste manier te begrijpen valt wanneer we het in onze emotie proberen te implenteren.  Deze week schrijft Lucinde er een indringend stukje over!

Qua journalen koos ik ervoor om Paulus als het ware te tekenen met een indringende blik omdat het best een serieuze zaak is. We zijn geroepen tot heiligheid maar is ons geloof hierin ook altijd zichtbaar in ons handelen.

 

12-en-beloved-CIMartBeing Holy, called to be saints. I talked about  this subject before. The meaning of the words ‘holy’ or ‘saint’ are quite easy to understand – in theory. But when it comes to the implementation in our lives, in the way we act or how we feel it’s a whole different thing. This week Lucinde wrote an intrusive story about it. 

Bible journaling: Being called to be a saint is a serious matter. That’s why I wanted ‘Saint Paul’ to look serious. 

 

Deze blog is nr 12 in een serie van 14 wekelijkse overdenkingen over onze identiteit in Christus. Volg ons op social media met #Bijbeljournalinggroep of #cimart of #christinmeart 

This blog is nr 12 in a series of 14 weekly devotionals about our identity in Christ. Follow us on social media wit the hashtags #cimart, #christinmeart. 

Week 12 -2

Advertisements

#Cimart 11: Ik maak je weer nieuw / I make you whole again

(Scroll down for English) 

week11Het vernietigende gefluister negerend klauterde ik verder. Schaafwonden op mijn knieën, ontsierende schrammen in mijn gelaat, blauwe plekken en een enkel die klopte in het ritme van mijn hartslag. Hoe vaak was ik niet gevallen? Hoe vaak had zijn hete stem me succesvol ontmoedigd? Hoe vaak ontvluchtte ik reeds zijn leugens?

Zijn ‘Je kan het niet, je bent niet goed genoeg’ had zich genesteld in mijn brein om zelfs in de schaarse momenten van veiligheid en rust te weerklinken. Zelfs in stille wateren was het mijn gepijnigde blik die weerkaatste in het vochtige licht. Tranen biggelden onophoudelijk.  

Het was onmogelijk om de hele klim ineens te volbrengen. De weg leek aanvankelijk op een eindeloze trap omhoog, het einde ver buiten mijn zicht. Maar geloof had het einde niet nodig om de eerste stap te zetten. En na de eerste stap kwam de tweede en de derde…

De top heb ik nog niet bereikt en ik moet me voorhouden dat de lift die anderen lijken te nemen slechts de zoveelste illusie van zijn stem is.  Het licht krijgt steeds meer vat op mij en breekt stap voor stap met de vele schandelijke begoochelingen die hij me voorhoudt.  Onbezwaard voorziet het Licht me steeds meer van een helder inzicht. Trede per trede verliest de duisternis haar grip en wint rehabilitatie. Het licht glimlacht en belooft “Ssst, het komt wel goed. Ik maak je als nieuw!’.

Het Grieks kent verschillende woorden voor wat wij simpelweg vertalen met ‘vergeven’.

Week11 vergeving in grieks-1Aphesis (het bevrijden van slavernij, het kwaad niet aanrekenen) komt van het woord aphiémi wat loslaten of scheiden betekent. Vergeven is dus dat we bevrijd worden van de grip die het kwaad op ons heeft.

Charizomai betekent iemand een plezier doen, iets ruimhartig geven of schenken en komt van het woord Charis (genade) en verwijst naar herstel.

In Kolossenzen lezen we dat we God met vreugde mogen danken want Christus heeft ons bevrijd van de banden van de zonde. Hij moet het niet nog gaan doen, nee, Hij heeft het reeds gedaan! Geen van de dingen die we ooit fout deden wordt ons nog aangerekend. En hoewel het woord genade verder in dit hoofdstuk niet voorkomt lezen we wel dat die vergeving gepaard gaat met volledige verzoening; volledig herstel met God. Hij bevrijdt ons niet alleen van wat we ooit fout deden, hij herstelt ons ook tot iets heilig, zuiver en onberispelijk.

Overdenken: In Christus ben je vergeven. Wat betekent vergeving voor jou? Hij heeft ons reeds vergeven maar het probleem van vergeven ligt vaak bij onszelf. Welke hardnekkige leugens weerhouden jou van jezelf vergeven?

Bible journaling: Klimt is één van mijn favoriete schilders. Zijn schilderij ‘de drie levensfasen van de vrouw’ spreekt me misschien wel het meest aan. Het gaat over groeien maar tegelijk over loslaten en vergankelijkheid. Voor mij diverse aspecten van vergeving. Het beeld van moeder en kind is hoe ik mezelf zie in de liefdevolle omarming van God. Alsof Hij me toefluistert ‘Ssst, Het komt wel goed, Ik maak je nieuw.’

 

week 11 collageIgnoring the shattering whisperer I keep on clambering. Abrasions on my knees, disgraceful scratches, bruises and an ankle that pounds in the rhythm of my heartbeat. Ow often did I fell? How often did his scalding voice discouraged me successfully? How often did I flee, trying to escape his multiple lies?

His ‘You can’t, You’re not good enough’ had nestled itself in my brain so it could resonate vigorous in the brief moments of tranquility and peace.  Tears flowed continuously.

It was impossible to fulfill the climb at once. The road ahead seemed like an endless staircase, the top far from my sight. But faith is taking the first step even when you don’t see the whole staircase. So I stepped. Once, twice and even a third step.

I haven’t reached the top yet and I have to keep in mind the elevator others seem to take is just another illusion of his voice. The Light gains her grip on me and with every step it redeems me from another lie he’s telling me.  Unencumbered the Light provides me from a clear vision. With every staircase I take darkness loses her grip and rehabilitation wins. The Light smiles at me and with a gentle touch it promises “I make you whole again”.

In Greek there are several words that are translated as forgiven.Week11 vergeving in grieks-2

Aphesis (release from bondage) find its roots in aphiémi which means to let go, depart or to expire. So to be forgiven means that Christ departs us from our sins, He makes them go away.

Charizomai, also often translated with forgiven, means to gratify, to do something agreeable. This word finds its roots in the word Charis (grace) and emphasizes on restitution, reconciliation. Forgiving means that Christ makes things whole and good again.

In Colossians Paul teaches us that we should thank God for the gift of forgiveness. Christ released us from the bondage of sin. He already did! And though the word Charizomai or Charis isn’t mentioned in this chapter Paul makes it crystal clear: through Christ we are presented holy and blameless; whole and good again.

To contemplate: In Christ you are forgiven. What does this mean to you? He forgave you and me but the problem in forgiveness lies within ourselves. What stubborn lies keep you from forgiving yourself or others?

Bible journaling: Gustave Klimt is one of my favorite artist. His painting of the three ages of women is a representation of transience, growing and letting go. To me those are different facets of forgiveness. Plus the image of the mother holding her child this way, is how I see myself with God. A loving and forgiving embrace that promises to make everything whole again… 

 

Feel free to share this blog, your thoughts or your creation. This blog is nr 11 in the 14 week during #Christinmeart challenge. You can find me on instagram or / and join our Dutch journaling group on Facebook for more ideas and inspiration.

#Cimart: A member of the body or not?

(Scroll down for English translation)

week 7Ik ben een deel van het lichaam. Oef, wie ooit ernstig gekwetst is door ‘kerklui’ weet hoe moeilijk het is dit te zeggen, laat staan het van harte uit te spreken. Het lichaam is namelijk niet altijd even gezond en soms zou je het liefst getransplanteerd worden. Jaren geleden schreef ik er, vanuit diepe pijn en heftige emoties een paar felle blogs over.  Gelukkig denk ik er nu wat genuanceerder over. Maar dat deze vergelijking van het lichaam niet altijd positief overkomt is iets wat velen, helaas, herkennen.

Volgens mij had Paulus dat goed door toen hij hierover schreef. Daarom hamert hij steeds weer, in al zijn brieven, op die onderlinge eenheid.

‘Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee.’  Vaak denken we bij deze tekst enkel aan hoe we moeten meeleven met elkaar en gunnen we onszelf niet de tijd om hier nog dieper bij stil te staan. Maar denk eens goed na in de vergelijking die Paulus maakt met het lichaam; wanneer de armen teveel tillen, en de rug het geheel niet goed trekt, kan de spierpijn van de onderrug via de schouders doortrekken naar de hals en wanneer daar de spanning teveel opbouwt kan dame migraine haar werk doen en vervolgens zijn de zintuigen getriggerd en ligt het hele lijf stil…

7-en-body-CIMart

 

 

‘Het oor kan niet zeggen dat hij geen deel van het lichaam is omdat hij geen oog is.’ Ieder lid hoort erbij. We horen ons niet met elkaar te vergelijken, niet te min te denken over de ander, en ook niet over onszelf! Het oog kan niet eisen dat het oor kan zien en visa versa. Wat we van elkaar verwachten moeten we soms flink bijstellen willen we teleurstelling voorkomen.

God gaf elk deel een eigen, specifieke functie zodat het lichaam tegen geen van haar leden kan zeggen dat ze niet nodig zijn. Niet elk deel doet hetzelfde of evenveel of is even vaak actief. Weten wat jouw talenten zijn, waar jij in je element bent en wanneer niet, is belangrijk om te weten zodat je goed kan functioneren.

Eenheid is er niet zomaar voor het gemak of een goed gevoel. De onderlinge eenheid is essentieel voor het functioneren van het lichaam zelf. Helaas is die eenheid niet vanzelfsprekend en is het iets waar we continue aan moeten werken. Net als dat een lichaam gezond gehouden moet worden door de juiste voeding, de juiste dosis beweging en de juiste verzorging, zo moeten we ook als leden van dit lichaam blijven werken aan de onderlinge verdraagzaamheid, differentiatie en acceptatie.

 

Ik heb ooit serieus overwogen mezelf uit het lijf te transplanteren om nooit weer een kerkdeur binnen te wandelen.  En al ben ik geen ‘trouwe kerkganger’ meer qua zondagse dienst, ik ben en blijf lid. Ik weet mijn functie als lid van het lijf en draag mijn verantwoordelijkheid qua gezond blijven. Ik onderhoud genoeg contact om de onderlinge samenkomst niet te verzuimen en de nodige eenheid te bewaren, maar voldoende afstand om te kunnen blijven differentiëren en functioneren. Na alles wat mij ‘door kerklui’ is overkomen raak ik het gevoel van wantrouwen en angst mogelijk nooit meer kwijt maar ik bekijk het maar zo: ‘wie niet weet hoe het is om ziek te zijn weet gezondheid vaak niet naar waarde te schatten.’

Rest mij dus niets anders dan soms te verzuchten dat het lichaam niet perfect is, waarschijnlijk nooit zal zijn, maar dat ik er wel deel van uitmaak.

Overdenken:  Hoe gezond schat je het lichaam in waar je deel van uitmaakt? Hoe gezond ben je zelf? Wat betekent onderlinge eenheid voor jou?

Journalen: Ik koos ervoor om een stukje van mijn persoonlijke vertwijfeling, verzuchting en pijn aangaande dat lichaam te visualiseren. Vandaar een zuchtende en vermoeide man, met een enkel vetrolletje ;). Maar mét een dubbele uitspraak dat ik desondanks een lid van dat lichaam ben. Ik ben het namelijk echt ook al zou ik t soms niet willen, ook al hou ik soms veel afstand, ik BEN het wel.

Ik wil je uitnodigen te bedenken wat jouw gevoel is bij dit lidmaatschap en dat tot uiting te brengen met kleur, beeld of in woorden.

Lucinde maakte deze week een mooie lettering bij de challenge.

(Deze blog is de zevende blog in de #cimart #christusinmij challenge. Elke donderdag in juni, juli en augustus overdenken Lucinde en ik een ander stukje over onze identiteit in Christus. Doe mee!) 

week7

 

I am a member of the body of Christ. I am. Though I often wished I wasn’t. Those who know what it’s like to get hurt by ‘church people’, I mean, really hurt, know what I’m talking about.  The body isn’t always as healthy as it should be and sometimes you really wish you could be transplanted into another. Years ago I wrote a few confronting and emotional blogs about it (You would have to use google translate because they’re only written in Dutch) but thank God time healed some wounds and added a few nuances in my thoughts. But it’s a fact: way to many people got hurt by the body and for those this is an equation that is hard to understand.

But I bet Paul knew this when he wrote his letters: in all his letters he continues to emphasize on unity. A healthy body is a united body.

‘If one member suffers, all the members suffer with it.’ Think about Paul’s equation. When the arms try to lift a very heavy box and the lower back suffers, all the surrounded mussels get irritated, the spine suffers, the shoulders hurt and because of that the neck has to much tension so lady migraine finds her way to trigger al your senses and before you know the complete body suffers … just because the arms…

‘The ear shouldn’t say it’s not a part of the body because it doesn’t see.’ We can’t – or better, we shouldn’t – compare ourselves with others. We ALL belong to the body! God wired us all in His own way, so there shouldn’t be any room for jealousy. Besides that we also have to be careful not to expect too much from each other.   

Everyone is needed. Ourselves included. Don’t underestimate yourself! Everyone is needed but this doesn’t mean we all do equally as much or as often or the same. It’s important to remember this to be able to function well.

Unity is essential if the body wants to be and feel healthy! Like a real body needs nutricion, nursing and to be kept in motion, the members of the body of Christ needs unity, differentiation and acceptation.

When ‘Church’ hurt me, years ago, I really considered leaving. Figuratively speaking ‘I wanted to transplant myself from the body’. But I didn’t. Leaving wouldn’t solve anything. I definitly wouldn’t heal the body and I wouldn’t honor God by burying my talents in the sand. But I did take some distance. Actually, I took a lot of distance. Just because I really needed this to keep my sanity and my health. But I did keep contact with a few members. Enough to be able to function within that body.

After all that happened to me, I’ll probably never regain my trust or (self)confidence but if you don’t know what it’s like to be ill, you can’t fully appreciate health, can you?

So, I sometimes moan and sigh when thinking of the health of this body. But I AM a member. I really am. And I do my part to keep it healthy.

Contemplating: What is your part in the body? How healthy are you? What is ‘unity’ to you?

Journaling: Because of my painful experiences I decided to express the sigh and moaning of the body. But I added the words I AM twice. To emphasize on my membership.

Lucinde added a beautiful lettering on her site today.

 

This blog is nr 7 in a 14 week bible journaling challenge #CIMART . You can find us on instagram or on facebook group if you would like to join. Feel free to comment!  Next week my friend Lucinde wil post the devotional on her blog

 

#CIMART 5: Ik ben (g)een tempel / I am (not) a temple

(Scroll down for English translation)

Tempel-1Wat moeten de kerkleden in Korinthe gedacht hebben toen Paulus’ brief werd voorgelezen? Ze werden zo maar even flink op de vingers getikt. Sinds Paulus er het evangelie had gebracht waren er alweer een paar jaar verstreken en de groeiende gemeenschap had te dealen met een paar ‘probleempjes’. Zeg maar gerust mistoestanden. …

Korinthe was een stad van formaat. Het was de plek waar oost en west elkaar ontmoette en dus werd er goed gehandeld. Geleerden, de elite, hardwerkend ondernemers, vrije slaven, mensen met diverse achtergronden, culturen en religies verzamelden zich in deze wereldstad.  Hier had je alles binnen handbereik, hier kon je fortuin maken. En qua geloof stonden de diverse tempels in rij op je te wachten.

Al die invloeden zorgden voor een groeiende onrust in de christelijke gemeenschap. ErTempel-2 was onenigheid over hoe je nu precies moest leven, wat goed en wat fout was, wat je wel kon doen en wat absoluut niet en dit leidde tot partijvorming. Het werd zelfs zo erg dat de ruzies voor het gerecht uitgevochten werden. En dat allemaal omdat de één geestelijker wilde zijn dan de ander. Om je voor te schamen.

En dus schrijft Paulus een brief om ze eens flink de oren te wassen en ze nogmaals uit te leggen 5-tempel-CIMartwaar het nu om draait in het evangelie. Om de onderlinge partijvorming en het ‘kliekjes-gedrag’ flink aan te pakken zegt Paulus: “Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in u woont?” Het beeld wat de mensen toen bij een tempel hadden, ongeacht van welke religie was dat van een imposant gebouw waar mensen naar toe gingen om hun God te ontmoeten. Het was een plek waar ze over hun God konden leren en Hem leerden vereren. Het is een plek waar een bepaalde sfeer en toewijding heerst. Maar door de onderlinge verdeeldheid was die sfeer bij de christenen uit Korinthe teniet gedaan. En Paulus zegt dus heel duidelijk “Denk om wat je uitstraalt! Het gaat er niet om wie gelijk heeft en wie niet, het gaat om wie je eert. Het gaat om een sfeer van toewijding en sereniteit!”

Tempel-4En ook al gaat Paulus ook in op diverse persoonlijke zonden, wanneer hij het beeld gebruikt van de tempel gebruikt hij dat niet voor een enkel individu maar voor de gemeenschap als geheel. In het Grieks wordt dit heel duidelijk door de naamvallen die in het meervoud staan. Hij herhaalt dit statement in hoofdstuk 6:19 met de nadruk op het feit dat we gekocht en betaald zijn en dus eigendom van God. Daarom woont zijn Geest in ons midden; omdat we van Hem zijn! En dus moeten we extra fijngevoelig omgaan met dat lichaam.

Paulus roept ons op om extra zuinig om te springen met elkaar. Ieder lid afzonderlijk maakt deel uit van dat lichaam en die tempel. Dus in plaats van vingerwijzen, elkaars zonden aan te wijzen of elkaar de les te lezen moeten we voor ogen houden dat we SAMEN een tempel zijn; Een plek van toewijding aan God in plaats van aan onszelf, een plek waar we Hem ontmoeten en Hem vereren, een plek van vrede en eenheid. Wanneer we ons op HEM focussen in plaats van op elkaar vervaagt de individuele zonde vanzelf.

Overdenk eens: Jij bent Gods tempel. Hoe gedraag jij je als onderdeel van het lichaam? Welke emoties en gedachten kan of moet je loslaten om Zijn Geest weer de ruimte te geven in deze tempel te dwalen?

Bible journaling: Ik maakte een printable (gratis voor iedereen). Voor de achtergrond gebruikte ik een sjabloon met distress ink en pastelpotlood en een poscapen. Met washitape. Ik kleurde de printable, plakte eea voor ik de tekst erop letterde. Ik fixeer mijn maaksels altijd aan het einde met sprayfixatief voor pastel. Lucinde letterde een mooie quote bij deze week. (Wanneer je m’n printable gebruikt en je plaatst een foto op social media van je werk, tag me dan aub 😅)

Volgende week vind je week 6 van de cimart-challenge op Lucinde haar blog! 

5-en-temple-CIMartWhat did the church members think when the elders read Paul’s letter out loud? Paul did give them a reprimand. Since Paul came here for the first time a few years earlier, things had changed. The growing congregation had to deal with some ‘issues’.

Corinth was a big city. Both East and West passed through the city and created a truly cosmopolitan Atmosphere. The educated, the elite, the entrepreneur; people of different backgrounds, religions and cultures made and spent their fortune in Corinth. And for those who wanted the Gods in their favor; a diversity of temples was available. 

All those influences created a growing agitation in the local church.  People disagreed about how to live like a proper Christian, about what was wrong or right in Gods sight, they quarreled and argued and formed cliques within the larger congregation. It even came to a point they sued each other; all in the name of being the most spiritual Christian one could be. Truly and very embarrassing.  

So Paul writes this letter to put them back in their place and to explain what it’s really all about in Christianity.

Tempel-3

To address the divisiveness and the ‘cliques’ Paul writes  ‘Don’t you know that you yourselves are God’s temple and that God’s Spirit dwells in your midst?” The image of a temple back then was very clear to these people. A temple, of any religion or any God, was a place, a beautiful impressive building, where you could meet your God. A place where you would be thought about your God and how to honor and worship him. It was a place with a certain atmosphere, serenity and devotion. But because of their quarrels and disagreements that sphere was desolated. So Paul makes it crystal clear “You people are way to occupied with yourselves! Your focus should be more missional. As a church you should be the special locus of God’s presence and power at work in this city. Live out God’s holiness so people will experience GOD’S presence in an honoring atmosphere of unity. Act like one body; one temple which God’s spirit is indwelling!”

And though Paul also addresses individual sins and personal growth in this letter, when it comes to the equation of the body as a temple he is talking about the entire body of believers in Corinth. In Greek it’s obvious that Paul’s pronouns are plural. “All of you have been involved in this degradation of the body of believers! But the Holy Spirit lives in you anyway, so act upon it! His Spirit dwells in this temple, in this body of believers,  so you are bound to an intimate relationship with God. You are not your own; so instead of blaming and shaming each other devote yourselves to Christ! Be that kind of a place where others can meet the Spirit that lives in you. Focus on being a God honoring unity! When you do that, individual sins will fade. ”  

Contemplate: You are God’s temple. How do you act upon that as a member of the body of believers? Are there emotions or thoughts you need to let go in order to create more space for the Spirit to dwell? 

Bible journaling:Free printable! I chose to use a stencil for the background (used distress ink, a white paintpen, pastel pencils and some washitape). I coloured the printable and paste it on top before I lettered the words. I always fixate my journaling with a spray fixative.  Lucinde lettered a beautiful quote this week.  (Please tag me when you use my printable and place a picture of your work on social media 😅)

Next week you will find week 6 in this #CimArt (#ChristinmeArt) challenge on Lucinde’s blog. 

Tempel-1

#woordvrouw 27 – Eunike

eunike.jpg

(Scroll down for English translation) 

kracht liefde en bezonnenheid

Lezen: 2 Timoteüs 1:4-7

 “Hey mam, had je de aardappels nou al geschild of moet ik het nog even doen? … Mam?”

“Heu? Oh sorry Eunike, wat zei je?”

“De aardappels … waar zat je met je gedachten?”

“Oh, bij Tim. Had je zijn sandalen nog gerepareerd voor hij vertrok? En had je genoeg brood in zijn tas gedaan?”

“Natuurlijk mam. Heb ik allemaal gedaan. Ik maak me om dat soort dingen niet zo druk. Hij redt zich wel. Ik hoop alleen dat hij zich een beetje staande kan houden wanneer hij moet preken. De mensen daar zijn niet altijd even makkelijk.”

“Tja, daar dacht ik ook aan. Wat is hij een geweldige vent geworden hé? Al kan hij soms nog iets te onzeker zijn en aan zichzelf twijfelen; hij heeft een flinke dosis lef. Hij doet het maar gewoon. Heeft hij echt van jou.”

Glimlachend kijkt Loïs op. Wat is ze trots op haar kleinzoon en trots op hoe haar dochter hem heeft opgevoed.

“Het belangrijkste van al heb je hem meegegeven; een rotsvast vertrouwen in de aanwezigheid van de Almachtige. Wat er ook op zijn pad komt, hij zal zich altijd door de Geest laten leiden. Je hebt hem goed onderwezen Eunike!”

“Dank je mam.” Eunike knipoogt naar haar oude moeder “Ik had zelf ook een goede moeder die me al die wijze lessen leerde.”

Loïs grinnikt en kijkt dan peinzend naar buiten. “Weet je nog dat hij vroeger niet vooruit te branden was? Dat hij vaak in huilen uitbarstte omdat iets niet lukte of omdat hij bang was te falen? Jouw liefde voor de Almachtige en al je lessen hebben hem niet alleen gevormd maar ook een vuur in hem aangewakkerd en nu is hij niet te stuiten. Wat bijzonder hé. … Je hebt het goed gedaan mijn dochter, heel goed.” Eunike (1).jpg

De roeping die Timoteüs heeft ontvangen valt hem vaak erg zwaar. Paulus bedenkt zich dus niet en schrijft een emotionele brief terug. “Laat je niet kisten Tim! Denk aan je moeder, aan je oma: krachtige vrouwen die veel hebben meegemaakt maar in alles standvastig bleven in hun geloof! Dat oprechte geloof, dat vertrouwen hebben ze aan jou doorgegeven. Hou je daaraan vast!”

Wat een compliment voor Loïs en Eunike. Dat de befaamde spreker Paulus hun zo als voorbeeld stelt. En wat een voorbeeld zijn die dames ook weer voor ons. In alles wat we doen, hoe klein het ook lijkt, mogen we ons oprechte geloof doorgeven aan de mensen om ons heen. Een oprecht geloof is de basis voor een passievol vuur wat God ons geeft. En het helpt ons in herinnering te brengen dat God ons niet een geest van lafhartigheid heeft gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid.  

Nadenken:

  • Wat betekent deze tekst voor jou?
  • Voor welke ‘moeder’ in je omgeving heb jij bewondering? Misschien kan je haar dat ter bemoediging laten weten?
  • Hoe kan jij de mooie les van Paulus, dat je een geest van kracht, liefde en bezonnenheid hebt gekregen, aan anderen doorgeven? Voor wie ben jij een voorbeeld?

eunike2Creatief:

DesireeDankt voorzag ons van een stapeltje gratis tekeningen van haar hand. Dank je DesireeDankt! Deze tekeningen mogen we vrij gebruiken in onze bijbels. Ik heb de tekening van deze dame uitgekozen, verkleind uitgeprint en met grafietpapier in mijn bijbel gezet.  Wanneer je moet schipperen met je tijd is zo traceren ideaal, je bent dan geen tijd kwijt aan het bedenken van een tekening en hebt gegarandeerd iets moois in je bijbel staan.  Ik maakte de deze tekening eigen door een geschulpt randje aan de blz toe te voegen en gebruik te maken van een glitterstift voor wat accenten.

We zijn benieuwd naar jullie uitwerking! Maar zeker ook naar jullie gedachten bij de verschillende vragen…

Tip: geen grafietpapier bij de hand? Met een zeer zacht potlood (of stukje grafiet / houtskool) kan je de achterkand van de geprinte tekening inkleuren. Dan leg je de tekening met de achterkant op je blz waar je de tekening wil hebben en met potlood met goede punt trek je de tekening over. Daar waar je drukt zal het grafiet achterblijven op je blad. Nadat je er met een Micron pen of Staedtler oid. bent overgegaan kan je de potloodlijnen uitgummen.

giveaway5.jpgGIVEAWAY 

Giveaway nummer 5 alweer! Wat een feest! Deze keer heeft Ilona vanuit haar webshop Vrolijk Creatief een hartstikke leuk pakketje samengesteld. Voor wie niet zo handig is met handletteren heeft ze er een supergaaf stempelsetje bij gedaan, leuke washitape, een gave goudkleurige art-crayon en nog meer… Dank je wel Ilona!

Wat moet je doen om dit te winnen? Laat ons weten wie (1) jouw ‘Eunike’ is en waarom (2) ! Wie is voor jou een ‘woordvrouw’ (geweest) en heeft veel betekend voor jouw geestelijk leven? Tag (3) die persoon op dit bericht op de bijbel journaling groep op facebook of mijn instagram, of in reactie op deze blog.

Aanstaande maandag, 29 mei 2017,  om 18:00 sluit deze giveaway en maken we de winnaar bekend! 

Winnaar is bekend! Grateful-maartje, (gereageerd op instagram) je mag je adres in pb sturen!! 

Stredag27-sara-eunikenght, love and Self-control

Read: 2 Timothy 1: 4-7

“Hey Mom, did you peel the potatoes or do I have to do it? … Mom? “

“Hey? Oh sorry Eunike, what did you say?”

“The potatoes … where were your thoughts?”

“Oh, with Tim. Did you fix his sandals before he left? And did you put enough bread in his bag?”

“Of course Mom. I did all of that. He will be well. I only hope that he can stand strong enough when he has to preach. The people there are not always that easy.”

“Mmm, I thought so too. He became a great guy didn’t he? Even though he may be somewhat insecure and doubting himself, His courage makes him strong. He’s just like you.”

Loïs looks up and smiles at her daughter. She is so proud of her and of her grandson and of how her daughter raised him.

“The most important thing he needed, you gave him; a firm trust in the presence of the Almighty. Whatever happens, he will always be guided by the Spirit. You have taught him well, Eunice!”

“Thanks mum.” Eunice winks at her old mother. “I had a good mother, who taught me all those wise lessons first.”

Loïs grins but then looks pensive. “Do you remember how he used to be bone-lazy? And how often he cried out because of something he failed at or because he was afraid to fail? Your love for the Almighty, your inner spirit and all your lessons not only formed him but also created a burning fire in him and now he’s full of enthusiasm and passion. What a special one. … You did well my daughter, good job.”

Timothy’s calling often weighs like a heavy burden to him. Therefore Paul doesn’t hesitate and writes an intense and emotional letter. “Don’t you dare giving up, Tim! Think of your mother, and your grandmother: powerful women who have experienced a lot but remained firm in their faith and stood strong through everything! They thought you how to stick with your faith, how to fear God and how to grow in confidence. Stick to it!”

What a compliment for Loïs and Eunice. The famous pastor and speaker Paul holds them as an example. And what an example those ladies are for us now, after all that time! In all we do, how small it may seem, we can pass along our sincere faith to the people around us. Our sincere faith is the basis for the passionate fire God gives us. And it helps us to remind us that God didn’t gave us a spirit of fear but a spirit of power, love and self-control! So pass along that spirit! 

Contemplate:

  • What does this text mean for you?
  • Is there a ‘mother’ In your neighborhood you admire in the way she raises her child(ren)? Why? Perhaps you can let her know?
  • How can you live freely with that spirit of power, love and self-control?  Who passed it along to you? Who are you passing it to?

Creative:

DesireeDankt provided us with a bunch of free templates of her hand. Thank you DesireeDankt! You can use these drawings to trace in your Bible. But you can also use, stamps or printables or paper pieces from Illustrated Faith like I did in the third example.  

GIVEAWAY giveaway5

The 5th giveaway this challenge! What a party! Ilona chose some items from her webshop and donated them for this giveaway. Give her a like on facebook! Thank you Ilona!! As you can see in the picture she added a beautiful golden Art Crayon, a letter stamp-set, washi tape and more!  How can you make a chance to win this: Let us know  who (1) and why (2) has been a true faithfull woman to you; who thought you, who inspired you to grow in faith the way Eunice did to Timothy.  And tag (3) that person on our facebookgroup, or in this give-away photo on my instagram or as a reply in this blog). 

We have a winner! Grateful.Maartje (reacted on Instagram) 

Please feel free to let us know how you've experienced 
this challenge so far! 
Join our facebookgroup:de Bijbel journaling groep. 
Let me know on my instagram. 
  
#bijbeljournalinggroep  
#Woordvrouw 
#31daysofbiblicalwomen. 

Tomorrow day 28 on Lucinde her blog!