#Cimart 12: called to be Saints

(scroll down for English translation) 

Week 12 -1Heiligheid, we hebben het er in deze challenge al eerder over gehad. Het is een begrip wat we vaak qua feitelijke betekenis wel snappen maar wat des te lastiger op de juiste manier te begrijpen valt wanneer we het in onze emotie proberen te implenteren.  Deze week schrijft Lucinde er een indringend stukje over!

Qua journalen koos ik ervoor om Paulus als het ware te tekenen met een indringende blik omdat het best een serieuze zaak is. We zijn geroepen tot heiligheid maar is ons geloof hierin ook altijd zichtbaar in ons handelen.

 

12-en-beloved-CIMartBeing Holy, called to be saints. I talked about  this subject before. The meaning of the words ‘holy’ or ‘saint’ are quite easy to understand – in theory. But when it comes to the implementation in our lives, in the way we act or how we feel it’s a whole different thing. This week Lucinde wrote an intrusive story about it. 

Bible journaling: Being called to be a saint is a serious matter. That’s why I wanted ‘Saint Paul’ to look serious. 

 

Deze blog is nr 12 in een serie van 14 wekelijkse overdenkingen over onze identiteit in Christus. Volg ons op social media met #Bijbeljournalinggroep of #cimart of #christinmeart 

This blog is nr 12 in a series of 14 weekly devotionals about our identity in Christ. Follow us on social media wit the hashtags #cimart, #christinmeart. 

Week 12 -2

#Cimart 11: Ik maak je weer nieuw / I make you whole again

(Scroll down for English) 

week11Het vernietigende gefluister negerend klauterde ik verder. Schaafwonden op mijn knieën, ontsierende schrammen in mijn gelaat, blauwe plekken en een enkel die klopte in het ritme van mijn hartslag. Hoe vaak was ik niet gevallen? Hoe vaak had zijn hete stem me succesvol ontmoedigd? Hoe vaak ontvluchtte ik reeds zijn leugens?

Zijn ‘Je kan het niet, je bent niet goed genoeg’ had zich genesteld in mijn brein om zelfs in de schaarse momenten van veiligheid en rust te weerklinken. Zelfs in stille wateren was het mijn gepijnigde blik die weerkaatste in het vochtige licht. Tranen biggelden onophoudelijk.  

Het was onmogelijk om de hele klim ineens te volbrengen. De weg leek aanvankelijk op een eindeloze trap omhoog, het einde ver buiten mijn zicht. Maar geloof had het einde niet nodig om de eerste stap te zetten. En na de eerste stap kwam de tweede en de derde…

De top heb ik nog niet bereikt en ik moet me voorhouden dat de lift die anderen lijken te nemen slechts de zoveelste illusie van zijn stem is.  Het licht krijgt steeds meer vat op mij en breekt stap voor stap met de vele schandelijke begoochelingen die hij me voorhoudt.  Onbezwaard voorziet het Licht me steeds meer van een helder inzicht. Trede per trede verliest de duisternis haar grip en wint rehabilitatie. Het licht glimlacht en belooft “Ssst, het komt wel goed. Ik maak je als nieuw!’.

Het Grieks kent verschillende woorden voor wat wij simpelweg vertalen met ‘vergeven’.

Week11 vergeving in grieks-1Aphesis (het bevrijden van slavernij, het kwaad niet aanrekenen) komt van het woord aphiémi wat loslaten of scheiden betekent. Vergeven is dus dat we bevrijd worden van de grip die het kwaad op ons heeft.

Charizomai betekent iemand een plezier doen, iets ruimhartig geven of schenken en komt van het woord Charis (genade) en verwijst naar herstel.

In Kolossenzen lezen we dat we God met vreugde mogen danken want Christus heeft ons bevrijd van de banden van de zonde. Hij moet het niet nog gaan doen, nee, Hij heeft het reeds gedaan! Geen van de dingen die we ooit fout deden wordt ons nog aangerekend. En hoewel het woord genade verder in dit hoofdstuk niet voorkomt lezen we wel dat die vergeving gepaard gaat met volledige verzoening; volledig herstel met God. Hij bevrijdt ons niet alleen van wat we ooit fout deden, hij herstelt ons ook tot iets heilig, zuiver en onberispelijk.

Overdenken: In Christus ben je vergeven. Wat betekent vergeving voor jou? Hij heeft ons reeds vergeven maar het probleem van vergeven ligt vaak bij onszelf. Welke hardnekkige leugens weerhouden jou van jezelf vergeven?

Bible journaling: Klimt is één van mijn favoriete schilders. Zijn schilderij ‘de drie levensfasen van de vrouw’ spreekt me misschien wel het meest aan. Het gaat over groeien maar tegelijk over loslaten en vergankelijkheid. Voor mij diverse aspecten van vergeving. Het beeld van moeder en kind is hoe ik mezelf zie in de liefdevolle omarming van God. Alsof Hij me toefluistert ‘Ssst, Het komt wel goed, Ik maak je nieuw.’

 

week 11 collageIgnoring the shattering whisperer I keep on clambering. Abrasions on my knees, disgraceful scratches, bruises and an ankle that pounds in the rhythm of my heartbeat. Ow often did I fell? How often did his scalding voice discouraged me successfully? How often did I flee, trying to escape his multiple lies?

His ‘You can’t, You’re not good enough’ had nestled itself in my brain so it could resonate vigorous in the brief moments of tranquility and peace.  Tears flowed continuously.

It was impossible to fulfill the climb at once. The road ahead seemed like an endless staircase, the top far from my sight. But faith is taking the first step even when you don’t see the whole staircase. So I stepped. Once, twice and even a third step.

I haven’t reached the top yet and I have to keep in mind the elevator others seem to take is just another illusion of his voice. The Light gains her grip on me and with every step it redeems me from another lie he’s telling me.  Unencumbered the Light provides me from a clear vision. With every staircase I take darkness loses her grip and rehabilitation wins. The Light smiles at me and with a gentle touch it promises “I make you whole again”.

In Greek there are several words that are translated as forgiven.Week11 vergeving in grieks-2

Aphesis (release from bondage) find its roots in aphiémi which means to let go, depart or to expire. So to be forgiven means that Christ departs us from our sins, He makes them go away.

Charizomai, also often translated with forgiven, means to gratify, to do something agreeable. This word finds its roots in the word Charis (grace) and emphasizes on restitution, reconciliation. Forgiving means that Christ makes things whole and good again.

In Colossians Paul teaches us that we should thank God for the gift of forgiveness. Christ released us from the bondage of sin. He already did! And though the word Charizomai or Charis isn’t mentioned in this chapter Paul makes it crystal clear: through Christ we are presented holy and blameless; whole and good again.

To contemplate: In Christ you are forgiven. What does this mean to you? He forgave you and me but the problem in forgiveness lies within ourselves. What stubborn lies keep you from forgiving yourself or others?

Bible journaling: Gustave Klimt is one of my favorite artist. His painting of the three ages of women is a representation of transience, growing and letting go. To me those are different facets of forgiveness. Plus the image of the mother holding her child this way, is how I see myself with God. A loving and forgiving embrace that promises to make everything whole again… 

 

Feel free to share this blog, your thoughts or your creation. This blog is nr 11 in the 14 week during #Christinmeart challenge. You can find me on instagram or / and join our Dutch journaling group on Facebook for more ideas and inspiration.

Overzicht Woordvrouw – 31daysofbiblicalwomen overview

 (Scroll down for English) 

Bestand 06-08-17 21 51 30In mei (2017) organiseerden Lucinde en ik een bible journaling challenge. Elke dag postten we een korte overdenking met daarbij enkele contemplatieve vragen en toonden we hoe we e.e.a. creatief verwerkten in onze bijbel. Het thema was #Woordvrouw. Elke dag hadden we het over een vrouw uit de bijbel.

Omdat niet iedereen in de gelegenheid was elke dag mee te doen, en omdat sommigen ook pas (veel) later aanhaakten kwam er de vraag voor een duidelijk overzicht. Hieronder vind je het overzicht en de directe linkjes naar de verschillende dagen / dames.

Voel je vrij alles in eigen tempo na te lezen en te verwerken. Op social media (instagram en facebook) gebruiken we de hashtags #woordvrouw en #31daysofbiblicalwomen om elkaars werk te kunnen bewonderen en elkaar te inspireren.  Wanneer je e.e.a. wil gebruiken in groepsverband; graag eerst even contact opnemen. 

woordvrouw-challenge-schema-en-1Past may (2017) My dear friend Lucinde and I hosted a 31 day bible journaling challenge ‘#31daysofbiblicalwomen’. Every day we posted a devotional with a few questions to contemplate and we added an example how to journal about it. We often added free printables.  Because several started a few days or weeks and even months later: here is a list with a link to each and every day.  

Feel free to use al the printables but if you like to use something for a study or in a group, please contact me first.  On social media (instagram and facebook) you can use the hashtags #31daysofbiblicalwomen and #woordvrouw (= Dutch). 

 

Laat ons weten wat je ervan vond en deel ons je creativiteit!

Please let us know your thoughts and share your creativity!

#Cimart 9: The catwalk of His creation 

(Scroll down for English translation)


Je kan het niet … Je bent niet goed genoeg” fluistert hij. Vroeg was zijn stem als een razende waterval die het kolkende water met ongekende kracht te pletter liet slaan op kille en
ondoordringbare rotsen in de 
afgrond. Een allesverwoestende stem die me meetrok naar de donkere diepten waar mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen stuksloegen op de stenen van wanhoop en zelfmedelijden. Tegenwoordig rest hem nog het schrapende geluid van dichtgeknepen stembanden.

 

Hij teert op mijn onvervalste aandacht; hij sloeg toe zodra ik mijn blik ook maar richtte op de duisternis, ik me liet afleiden door het geruis of zelfs de schoonheid wat af en toe opspatte en voor een seconde de stralen van de zon ving. Dan verloor ik mijn evenwicht en tuimelde… en ik kon niet meer, ik bewees niet goed genoeg te zijn. Maar ik stond op. Elke keer weer. De ene keer kostte het me meer tijd en moeite dan de andere keer  maar al zat ik af en toe flink bij de pakken neer, uiteindelijk kon ik de hoop niet opgeven. Ik bleef
voortploeteren. Kleine stapjes per keer brengen je uiteindelijk ook heel ver. En dus zette ik kleine stapjes. Het oorverdovende geraas vervaagde tot een ruw gedender, kromp tot een interessant gekletter en momenteel is het verworden tot een monotoon, doch continue aanwezig, geruis. Het irriteert me maar ik mag me er niet op focussen. Ik moet volhouden, mijn focus helder voor de geest houden en me richten op de Hoop. De hoop van stralende vergezichten, de zon op mijn gelaat en de Wind die fluistert “Je bent goed. Je bent van Mij.”

Ik zit languit op een stoffige campingstoel. In the middle of nowhere, ergens in Zweden. De afgelopen dagen, tijdens onze roadtrip naar de Noordkaap, hebben we ons meerdere malen verbijsterd over de pracht van de natuur. Ik geloof dat God dit gemaakt heeft, dit kan geen toeval zijn. En of hij de boel nu middels evolutie heeft gemaakt of met een toverstafje; het maakt me geen bal uit. Wat is het mooi! Wat van Zijn hand komt is goed, is mooi, is van kwaliteit, is van waarde. En wanneer Paulus nogmaals benadrukt dat wij; jij en ik, Zijn makelij zijn, wie zijn wij dan om het niet goed genoeg te vinden? Kritiek op mezelf is kritiek op hoe Hij me maakte. Wie ben ik om Hem te bekritiseren?
Wandelend door de schoonheid van Zijn vleesgeworden fantasie verbaas ik me menigmaal over de complexe balans tussen de ruige ruwheid die soms haast koud en kleurloos lijkt en de tengere
breekbaarheid die met haar sprankelende tinten het landschap van een dartelende warmte voorziet.
Wanneer het meesterlijke kunstwerk ontsierd wordt met hompen plastic in de berm, schimmelende blikjes of stinkende hoopjes toiletpapier rijst in mij een hevige verontwaardiging. Hoe durven mensen?

Maar doe ik in principe niet hetzelfde? Hoe zorgvuldig spring ik om met mezelf? Wees gerust, ik heb niet de minste behoefte om te dwepen met weer een andere hype over wat je absoluut niet of juist wel naar binnen moet werken. Ik hoef geen killer body. Maar de overtollige kilo͛s bewijzen me wel dat ik te weinig beweeg en teveel (of fout) eet. En hoe zorg ik voor mijn geest? Richt ik me altijd op het goede of laat ik mijn gedachten nogal eens vervuilen door roddel, negativiteit of eigenbelang?
Hij heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben; in Christus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid. (Efeziërs 2:10)

Me concentreren op wat ik allemaal fout heb gedaan of doe heeft geen zin. Dat moedigt me niet aan om Zijn weg te blijven gaan. Me focussen op al m͛n zonden en onvolkomenheden doet me alleen maar vallen. Het zou me meesleuren tot koude verpletterende diepten en me afleiden van Zijn weg.

Ik moet me focussen op wat Hij over me zegt. Op hoe Hij me heeft gemaakt en op de reden waarom Hij dat heeft gedaan. Alleen zo blijf ik op de goede weg. Alleen zo blijf ik standvastig staan. Ik mag mezelf zien als een model op de catwalk van Zijn levenswerk.

Overdenken: Wat betekent het voor jou dat je Zijn maaksel bent? Hoe ga jij met dat maaksel om? Waar focus jij je op?

Bible journaling: Ik heb voor deze tekst weer een free printable gemaakt (thx Lucinde voor het digitaliseren ervan!) Lucinde maakte gebruik van een oudere printable die ik eerder ook al uploadde.

(Volgende week vind je de overdenking op Lucinde haar blog)

“You can’t, give up … you’re not good enough.” His whispering voice circles around me. It used to sound like a raging waterfall, smashing the water of life into the cold and grey depts with an unknown might. His powerful deadly voice pulled me down so my self-esteem and self-worth would be drowned in hopelessness and self-pity. Nowadays his voice is just like a wet fog, occasionally clouding my thoughts, trying to lead me back so I will stumble and fall. I did stumble and fall, a lot. And it hurt. Badly. And even though I sometimes wanted to give up, to never stand again, I got back on my feet and kept walking. I’ve learned to focus on the tops. Not my downs. And I kept going, small steps at a  time. But a lot of small steps go a long way too! So I concentrated, kept my sight on the mountain of
Love, Hope, leading the way to the warming sun and the gentle breeze that whispers ‘You are mine,  you are good!͟’

I’m on a road trip through Scandinavia. A few days ago we enjoyed the view of the most Northern mainland in Europe, we crossed mountains and valleys, drove through rough tundra and dense  forests. And as I’m writing this I’m sitting in my caravan, in the middle of nowhere, outside hubby just lit a fire to scare the mosquitoes. The background is filled with the raging noise of an impressive waterfall.  

What a beautiful nature God created. We’re in awe of such beauty! I believe God created this. Don’t care if He did it with a magic stick or through evolution … He is the Creator! Everything He made, He crafted in the most wonderful way! So when Paul is talking of us being His workmanship, we can  believe we are made in the most wonderful way. He made you, and He made you GOOD! Not just ‘good enough’ but good as in perfect – no flaws.  

Back to this beautiful nature. You know what bothers me? In de midst of all this beauty there’s way to much garbage. Pieces of torn plastic between beautiful purple flowers, moldy beer cans on the side of the road or near slippery paths, even dirty toilet paper … How dare people treat Gods art this way?  

But wait a minute … what about me? How do I treat His art when it͛s about me? When I look in the mirror I can’t miss the overweight. Ok, it͛s not that bad. But it isn’t good either. I definitely eat too much and don’t exercise enough. And how about the way I treat myself in a spiritual way? I guess  gossip or negativity or listening to lies about my value blur my mind way too often.  

(Eph 2:10) I am His workmanship! He created me so I could walk His walk! I’m more than just ͚good enough: He made me able to walk His way’s!

I have to look on Him. Focus on His love for me. Fill my head with the truth. Only then I will be able to stand firm, hold my grip, walk the walk and talk the talk! I am a model on the catwalk of His workmanship. Now chin up, head high. Stand up (again) and walk that way!  

Contemplate: How do you see yourself as His workmanship? What thoughts fill your head? How can you walk the walk He created you for?

Bible journaling: I created afree printable . Feel free to use it! Lucinde used another free printable I uploaded before.  

(Next week you can find the devotional on Lucinde’s blog) 

Traveling journal 

(Scroll down for English translation) 

Vakantie is voor mij een tijd van rust, reflectie en vooral ook opladen. Erbij kunnen rondreizen is een voorrecht wat me daarbij helemaal doet loskomen van (bijna) alles wat ik thuis achterlaat. 
Al staan op de Ipad enkele honderden boeken, ik sleur alsnog een bigshopper vol aan leesmateriaal mee. Gemiddeld gaat er elke 2 á 3 dagen een boek doorheen. (We zijn nu 7 dagen weg en ik begin aan boek 5). Lezen doet me de wereld om me heen vergeten, brengt me naar andere tijden en mystieke oorden en laat me kennismaken met intrigerende karakters. Wanneer ik lees vergeet ik alles en iedereen om me heen. Een boek halverwege voor een aantal uren wegleggen is not done. Het moet uit… al moet ik tot de ochtend doorlezen. Daarom lees ik alleen wanneer ik vakantie heb.  
Het gekke is dat ik tijdens het reizen haast altijd vroeg wakker word. Normaal hijs ik me ‘s ochtends met moeite uit bed maar niet op vakantie. Het frisse ochtendzonnetje en de serene stilte die alleen door tsjirpende krekels en fluitende vogels onderbroken wordt vormen de perfecte achtergrond om te journalen. Journalen is voor mij een vorm van uitrusten, reflecteren en opladen tegelijkertijd. Onmogelijk om dit op vakantie niet te doen. 
Waar we ook heen gaan, ik neem dus altijd wat spullen mee. In de caravan heb ik een klein kratje -past precies in een bovenkastje- met daarin mn potloden, pennetjes, schetsblok, 2 bijbels en nog wat andere prullaria. 
Manlief slaapt nog…. en ik zit aan m’n tafeltje, mijmerend over dat wat ik lees, denk, voel. Ik ontwerp, schets zoek op m’n telefoon de verschillende vertalingen op, schrijf en teken. Af en toe kijk ik op en geniet van mijn omgeving: gister keek ik nog naar de Finse bergen op dit moment heb ik uitzicht op de Noorse Fjorden. Mooier kan ik ‘t niet hebben.  



(Ik kan dit nu veilig schrijven en posten omdat broerlief vakantie viert in ons huis.)
 

To me vacation is a time of rest, reflection and recharge. Traveling is a privilege that helps me forget about my (home)work, my ‘usual’ worries and leaving everything behind so I can focus on me for a while … 
Though my Ipad holds a few hundred books, I always carry as much paper as I can. The past seven days I read 4 books – no, not small ones! Reading is a way of leaving everything behind, meeting new interesting people, seeing mystical places (yup, I love fantasy) and enjoying true adventures! When I read a book I completely lose track of time, forgetting everything and everyone around me. Relaxation – Rest!   
Strange enough when traveling I always wake up early. (I usually have to drag myself out of bed!) No really, when I say early it like 07:00 in the morning – hubby doesn’t get out until it’s almost noon! And those few hours of silence are my favourite of the day. Birds start singing, early morning sun, a chilli wind, a cup of cheap coffee and a beautiful view on Gods nature. These moments are mine to reflect and recharge. So I journal! 
Wherever I go, I always bring some stuff to journal with me. Now, traveling through Scandinavia with our caravan, I have a small crate that fits perfect in one of the upper cabinets. It contains my favourite stuff. What I brought with me? 2 bibles: one Dutch and the other is my beautiful leather bound ESV interleaved one.😍 A sketchbook, my handlettering notebook, pencils (pastel), fixative, my pens, a few washi rolls, some stickers and stencils. That’s it. But it means the world to me. 
Hubby is stil asleep. I read, contemplate, pray, sketch, design, write and draw. And once in a while I look up to this awesome scenery: yesterday I enjoyed the mountains of Finland. This morning I’m in awe when I look at the Norwegian Fjords. No better way to recharge! 

#Cimart 8 – ik ben heilig / I am holy 

(Scroll down for English translation)

De overdenking van deze week vind je op de blog van Lucinde.

Op diverse plaatsen in de bijbel lees je dat er geschreven wordt aan ‘de heiligen’.  Hier wordt dan de groep mensen mee bedoeld die geloven in God en Jezus als zijn zoon.

Zijn alle christenen heilig? Zijn jij en ik heilig? Lees eens wat het woordenboek er over te zeggen heeft.

Wanneer ik het woordenboek lees kan ik niet beamen dat ik heilig ben. Want ik ben niet perfect, zonder fouten, verheven of onkreukbaar.  Maar dat is nu juist het punt. Het gaat niet om wat ik (of jij) vind. Het gaat erom hoe God ons ziet.

Door het offer van Jezus zijn we verheven: van een zondige status naar een vergeven status, al onze imperfecties zijn weggepoetst waardoor we volkomen rein zijn. img_4249

Daarnaast is er ook nog eens een verschil in onze status en ons handelen. We ZIJN heilig, alleen handelen we er nog lang niet altijd naar.

Ik ben heilig. Zeg het deze week een aantal keer hardop tegen jezelf in de spiegel en sta eens stil bij hoe God naar jou kijkt. Misschien moeten we wat vaker door Zijn ogen naar onszelf kijken….

The devotion of this week can be found on Lucindes blog.

Multiple scriptureparts talk about us being holy. But are we? Are you? When you read the dictionary’s opinion on what ‘holy’ really means, I seriously doubt the fact of me being holy. Tell me I’m not alone in this 😅

img_4253I’m so not sacred, devout or godly… and definitly not always of spiritually pure quality. But that’s the problem. I look that way. God doesn’t. He looks at us through Jesus’ secrifice.

Because of Jesus we are made godly: we are His sons and daughters. He made us special, sacred and devout.

Besides that: there is a difference in your status and your actions. You ARE holy, you just don’t act upon it every day….

I am holy. Try to say this out loud to yourself in the mirror this week- every day, again and again. Think about the way God is looking at you. And maybe you should look at yourself through His eyes more often.  

#Cimart – A member of the body or not?

(Scroll down for English translation)

week 7Ik ben een deel van het lichaam. Oef, wie ooit ernstig gekwetst is door ‘kerklui’ weet hoe moeilijk het is dit te zeggen, laat staan het van harte uit te spreken. Het lichaam is namelijk niet altijd even gezond en soms zou je het liefst getransplanteerd worden. Jaren geleden schreef ik er, vanuit diepe pijn en heftige emoties een paar felle blogs over.  Gelukkig denk ik er nu wat genuanceerder over. Maar dat deze vergelijking van het lichaam niet altijd positief overkomt is iets wat velen, helaas, herkennen.

Volgens mij had Paulus dat goed door toen hij hierover schreef. Daarom hamert hij steeds weer, in al zijn brieven, op die onderlinge eenheid.

‘Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee.’  Vaak denken we bij deze tekst enkel aan hoe we moeten meeleven met elkaar en gunnen we onszelf niet de tijd om hier nog dieper bij stil te staan. Maar denk eens goed na in de vergelijking die Paulus maakt met het lichaam; wanneer de armen teveel tillen, en de rug het geheel niet goed trekt, kan de spierpijn van de onderrug via de schouders doortrekken naar de hals en wanneer daar de spanning teveel opbouwt kan dame migraine haar werk doen en vervolgens zijn de zintuigen getriggerd en ligt het hele lijf stil…

7-en-body-CIMart

 

 

‘Het oor kan niet zeggen dat hij geen deel van het lichaam is omdat hij geen oog is.’ Ieder lid hoort erbij. We horen ons niet met elkaar te vergelijken, niet te min te denken over de ander, en ook niet over onszelf! Het oog kan niet eisen dat het oor kan zien en visa versa. Wat we van elkaar verwachten moeten we soms flink bijstellen willen we teleurstelling voorkomen.

God gaf elk deel een eigen, specifieke functie zodat het lichaam tegen geen van haar leden kan zeggen dat ze niet nodig zijn. Niet elk deel doet hetzelfde of evenveel of is even vaak actief. Weten wat jouw talenten zijn, waar jij in je element bent en wanneer niet, is belangrijk om te weten zodat je goed kan functioneren.

Eenheid is er niet zomaar voor het gemak of een goed gevoel. De onderlinge eenheid is essentieel voor het functioneren van het lichaam zelf. Helaas is die eenheid niet vanzelfsprekend en is het iets waar we continue aan moeten werken. Net als dat een lichaam gezond gehouden moet worden door de juiste voeding, de juiste dosis beweging en de juiste verzorging, zo moeten we ook als leden van dit lichaam blijven werken aan de onderlinge verdraagzaamheid, differentiatie en acceptatie.

 

Ik heb ooit serieus overwogen mezelf uit het lijf te transplanteren om nooit weer een kerkdeur binnen te wandelen.  En al ben ik geen ‘trouwe kerkganger’ meer qua zondagse dienst, ik ben en blijf lid. Ik weet mijn functie als lid van het lijf en draag mijn verantwoordelijkheid qua gezond blijven. Ik onderhoud genoeg contact om de onderlinge samenkomst niet te verzuimen en de nodige eenheid te bewaren, maar voldoende afstand om te kunnen blijven differentiëren en functioneren. Na alles wat mij ‘door kerklui’ is overkomen raak ik het gevoel van wantrouwen en angst mogelijk nooit meer kwijt maar ik bekijk het maar zo: ‘wie niet weet hoe het is om ziek te zijn weet gezondheid vaak niet naar waarde te schatten.’

Rest mij dus niets anders dan soms te verzuchten dat het lichaam niet perfect is, waarschijnlijk nooit zal zijn, maar dat ik er wel deel van uitmaak.

Overdenken:  Hoe gezond schat je het lichaam in waar je deel van uitmaakt? Hoe gezond ben je zelf? Wat betekent onderlinge eenheid voor jou?

Journalen: Ik koos ervoor om een stukje van mijn persoonlijke vertwijfeling, verzuchting en pijn aangaande dat lichaam te visualiseren. Vandaar een zuchtende en vermoeide man, met een enkel vetrolletje ;). Maar mét een dubbele uitspraak dat ik desondanks een lid van dat lichaam ben. Ik ben het namelijk echt ook al zou ik t soms niet willen, ook al hou ik soms veel afstand, ik BEN het wel. 

Ik wil je uitnodigen te bedenken wat jouw gevoel is bij dit lidmaatschap en dat tot uiting te brengen met kleur, beeld of in woorden. 

(Deze blog is de zevende blog in de #cimart #christusinmij challenge. Elke donderdag in juni, juli en augustus overdenken Lucinde en ik een ander stukje over onze identiteit in Christus. Doe mee!) 

week7

 

I am a member of the body of Christ. I am. Though I often wished I wasn’t. Those who know what it’s like to get hurt by ‘church people’, I mean, really hurt, know what I’m talking about.  The body isn’t always as healthy as it should be and sometimes you really wish you could be transplanted into another. Years ago I wrote a few confronting and emotional blogs about it (You would have to use google translate because they’re only written in Dutch) but thank God time healed some wounds and added a few nuances in my thoughts. But it’s a fact: way to many people got hurt by the body and for those this is an equation that is hard to understand.

But I bet Paul knew this when he wrote his letters: in all his letters he continues to emphasize on unity. A healthy body is a united body.

‘If one member suffers, all the members suffer with it.’ Think about Paul’s equation. When the arms try to lift a very heavy box and the lower back suffers, all the surrounded mussels get irritated, the spine suffers, the shoulders hurt and because of that the neck has to much tension so lady migraine finds her way to trigger al your senses and before you know the complete body suffers … just because the arms…

‘The ear shouldn’t say it’s not a part of the body because it doesn’t see.’ We can’t – or better, we shouldn’t – compare ourselves with others. We ALL belong to the body! God wired us all in His own way, so there shouldn’t be any room for jealousy. Besides that we also have to be careful not to expect too much from each other.   

Everyone is needed. Ourselves included. Don’t underestimate yourself! Everyone is needed but this doesn’t mean we all do equally as much or as often or the same. It’s important to remember this to be able to function well.

Unity is essential if the body wants to be and feel healthy! Like a real body needs nutricion, nursing and to be kept in motion, the members of the body of Christ needs unity, differentiation and acceptation.

When ‘Church’ hurt me, years ago, I really considered leaving. Figuratively speaking ‘I wanted to transplant myself from the body’. But I didn’t. Leaving wouldn’t solve anything. I definitly wouldn’t heal the body and I wouldn’t honor God by burying my talents in the sand. But I did take some distance. Actually, I took a lot of distance. Just because I really needed this to keep my sanity and my health. But I did keep contact with a few members. Enough to be able to function within that body.

After all that happened to me, I’ll probably never regain my trust or (self)confidence but if you don’t know what it’s like to be ill, you can’t fully appreciate health, can you?

So, I sometimes moan and sigh when thinking of the health of this body. But I AM a member. I really am. And I do my part to keep it healthy.

Contemplating: What is your part in the body? How healthy are you? What is ‘unity’ to you?

Journaling: Because of my painful experiences I decided to express the sigh and moaning of the body. But I added the words I AM twice. To emphasize on my membership.

 

This blog is nr 7 in a 14 week bible journaling challenge #CIMART . You can find us on instagram or on facebook group if you would like to join. Feel free to comment!  Next week my friend Lucinde wil post the devotional on her blog

 

#Cimart 6 – Adoptie

(scroll down for English translation) 

Romeinen 8:15 
Vandaag vind je de overdenking op de blog van Lucinde 

We zijn door God uitgekozen. Hij verlangde naar ons, wilde zo graag onze vader zijn dat Hij jou en mij adopteerde. Dit wil zeggen dat we bij Hem mogen wonen en dat alles wat van Hem is, ook van ons is. Hij wil ons de wereld geven. Wat bijzonder.  

Romans 8:15. 

Todays devotion can be found on Lucindes blog. 

God handpicked each and everyone of us. He wanted us. Wanted to be our dad. So he adopted you and me. This means we can live with him and that everything that is his, now is ours to use. He wants to give you the world! How special! 

#CIMART 5: Ik ben (g)een tempel / I am (not) a temple

(Scroll down for English translation)

Tempel-1Wat moeten de kerkleden in Korinthe gedacht hebben toen Paulus’ brief werd voorgelezen? Ze werden zo maar even flink op de vingers getikt. Sinds Paulus er het evangelie had gebracht waren er alweer een paar jaar verstreken en de groeiende gemeenschap had te dealen met een paar ‘probleempjes’. Zeg maar gerust mistoestanden. …

Korinthe was een stad van formaat. Het was de plek waar oost en west elkaar ontmoette en dus werd er goed gehandeld. Geleerden, de elite, hardwerkend ondernemers, vrije slaven, mensen met diverse achtergronden, culturen en religies verzamelden zich in deze wereldstad.  Hier had je alles binnen handbereik, hier kon je fortuin maken. En qua geloof stonden de diverse tempels in rij op je te wachten.

Al die invloeden zorgden voor een groeiende onrust in de christelijke gemeenschap. ErTempel-2 was onenigheid over hoe je nu precies moest leven, wat goed en wat fout was, wat je wel kon doen en wat absoluut niet en dit leidde tot partijvorming. Het werd zelfs zo erg dat de ruzies voor het gerecht uitgevochten werden. En dat allemaal omdat de één geestelijker wilde zijn dan de ander. Om je voor te schamen.

 

En dus schrijft Paulus een brief om ze eens flink de oren te wassen en ze nogmaals uit te leggen 5-tempel-CIMartwaar het nu om draait in het evangelie. Om de onderlinge partijvorming en het ‘kliekjes-gedrag’ flink aan te pakken zegt Paulus: “Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in u woont?” Het beeld wat de mensen toen bij een tempel hadden, ongeacht van welke religie was dat van een imposant gebouw waar mensen naar toe gingen om hun God te ontmoeten. Het was een plek waar ze over hun God konden leren en Hem leerden vereren. Het is een plek waar een bepaalde sfeer en toewijding heerst. Maar door de onderlinge verdeeldheid was die sfeer bij de christenen uit Korinthe teniet gedaan. En Paulus zegt dus heel duidelijk “Denk om wat je uitstraalt! Het gaat er niet om wie gelijk heeft en wie niet, het gaat om wie je eert. Het gaat om een sfeer van toewijding en sereniteit!”

Tempel-4En ook al gaat Paulus ook in op diverse persoonlijke zonden, wanneer hij het beeld gebruikt van de tempel gebruikt hij dat niet voor een enkel individu maar voor de gemeenschap als geheel. In het Grieks wordt dit heel duidelijk door de naamvallen die in het meervoud staan. Hij herhaalt dit statement in hoofdstuk 6:19 met de nadruk op het feit dat we gekocht en betaald zijn en dus eigendom van God. Daarom woont zijn Geest in ons midden; omdat we van Hem zijn! En dus moeten we extra fijngevoelig omgaan met dat lichaam.

Paulus roept ons op om extra zuinig om te springen met elkaar. Ieder lid afzonderlijk maakt deel uit van dat lichaam en die tempel. Dus in plaats van vingerwijzen, elkaars zonden aan te wijzen of elkaar de les te lezen moeten we voor ogen houden dat we SAMEN een tempel zijn; Een plek van toewijding aan God in plaats van aan onszelf, een plek waar we Hem ontmoeten en Hem vereren, een plek van vrede en eenheid. Wanneer we ons op HEM focussen in plaats van op elkaar vervaagt de individuele zonde vanzelf.

Overdenk eens: Jij bent Gods tempel. Hoe gedraag jij je als onderdeel van het lichaam? Welke emoties en gedachten kan of moet je loslaten om Zijn Geest weer de ruimte te geven in deze tempel te dwalen?

Bible journaling: Ik maakte een printable (gratis voor iedereen). Voor de achtergrond gebruikte ik een sjabloon met distress ink en pastelpotlood en een poscapen. Met washitape. Ik kleurde de printable, plakte eea voor ik de tekst erop letterde. Ik fixeer mijn maaksels altijd aan het einde met sprayfixatief voor pastel.

 

Volgende week vind je week 6 van de cimart-challenge op Lucinde haar blog! 

5-en-temple-CIMartWhat did the church members think when the elders read Paul’s letter out loud? Paul did give them a reprimand. Since Paul came here for the first time a few years earlier, things had changed. The growing congregation had to deal with some ‘issues’.

Corinth was a big city. Both East and West passed through the city and created a truly cosmopolitan Atmosphere. The educated, the elite, the entrepreneur; people of different backgrounds, religions and cultures made and spent their fortune in Corinth. And for those who wanted the Gods in their favor; a diversity of temples was available. 

All those influences created a growing agitation in the local church.  People disagreed about how to live like a proper Christian, about what was wrong or right in Gods sight, they quarreled and argued and formed cliques within the larger congregation. It even came to a point they sued each other; all in the name of being the most spiritual Christian one could be. Truly and very embarrassing.  

So Paul writes this letter to put them back in their place and to explain what it’s really all about in Christianity.

Tempel-3

To address the divisiveness and the ‘cliques’ Paul writes  ‘Don’t you know that you yourselves are God’s temple and that God’s Spirit dwells in your midst?” The image of a temple back then was very clear to these people. A temple, of any religion or any God, was a place, a beautiful impressive building, where you could meet your God. A place where you would be thought about your God and how to honor and worship him. It was a place with a certain atmosphere, serenity and devotion. But because of their quarrels and disagreements that sphere was desolated. So Paul makes it crystal clear “You people are way to occupied with yourselves! Your focus should be more missional. As a church you should be the special locus of God’s presence and power at work in this city. Live out God’s holiness so people will experience GOD’S presence in an honoring atmosphere of unity. Act like one body; one temple which God’s spirit is indwelling!”

And though Paul also addresses individual sins and personal growth in this letter, when it comes to the equation of the body as a temple he is talking about the entire body of believers in Corinth. In Greek it’s obvious that Paul’s pronouns are plural. “All of you have been involved in this degradation of the body of believers! But the Holy Spirit lives in you anyway, so act upon it! His Spirit dwells in this temple, in this body of believers,  so you are bound to an intimate relationship with God. You are not your own; so instead of blaming and shaming each other devote yourselves to Christ! Be that kind of a place where others can meet the Spirit that lives in you. Focus on being a God honoring unity! When you do that, individual sins will fade. ”  

Contemplate: You are God’s temple. How do you act upon that as a member of the body of believers? Are there emotions or thoughts you need to let go in order to create more space for the Spirit to dwell? 

Bible journaling: Free printable! I chose to use a stencil for the background (used distress ink, a white paintpen, pastel pencils and some washitape). I coloured the printable and paste it on top before I lettered the words. I always fixate my journaling with a spray fixative. 

Next week you will find week 6 in this #CimArt (#ChristinmeArt) challenge on Lucinde’s blog. 

Tempel-1